The Wheel Of Time Serie

Oke, laten we het even over The Wheel of Time hebben. Die serie, ja. Ken je dat, dat je een serie begint en je denkt: "Yes! Dit wordt mijn nieuwe obsessie!" En dan, ergens halverwege seizoen twee, zit je meer te gamen op je telefoon tijdens de aflevering dan daadwerkelijk te kijken? Ja, precies dat gevoel.

Waarom zou je überhaupt beginnen?

Misschien ben je al fan van de boeken. Top! Dan snap je de hype. Maar misschien ook niet. Misschien denk je: "Weer een fantasy serie? Alsof we niet genoeg draken en profetieën hebben." En ergens heb je gelijk. Maar Wheel of Time heeft toch wel wat te bieden. Denk aan:

De wereld is… groot. Heel groot.

Echt gigantisch. Alsof je een roadtrip door Amerika plant, maar dan met paarden en karren en zonder Google Maps. Je verdwaalt gegarandeerd. Er zijn verschillende landen, culturen, religies... het is overweldigend. Het is alsof je probeert alle soorten kaas op een kaasplank te onthouden. Succes ermee!

Magie! (duh)

Maar niet zomaar magie. Aes Sedai gebruiken The One Power, en dat is allemaal heel ingewikkeld met Saidar en Saidin, de vrouwelijke en mannelijke helften van de bron. Het is net alsof je probeert de belastingaangifte te begrijpen. Compleet abracadabra. Maar dan met bliksem en vuur. En als je een man bent die de One Power kan 'channelen', word je gegarandeerd gek. Het is alsof je je constant gestrest voelt door deadlines. Gezellig!

De personages…

Zijn als je vriendengroep. Je hebt de stoere held (Rand), de slimme meid (Nynaeve), de grappenmaker (Mat), de stille denker (Perrin) en de... uh... de achtergrondfiguur (Egwene). Ja, iedereen heeft wel zo'n Egwene in de vriendengroep. En net als in je eigen vriendengroep, maken ze constant stomme beslissingen en irriteren ze je mateloos. Maar je houdt toch van ze (meestal).

De Serie: Wat je moet weten (zonder spoilers, beloofd!)

De serie probeert de boeken eer aan te doen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het is net alsof je probeert een Ikea kast in elkaar te zetten zonder handleiding. Je komt er wel, maar er zullen frustraties zijn. En misschien een paar ontbrekende schroefjes.

Wat werkt wel?

De visuele effecten zijn best cool. Magie ziet er vet uit, de wereld is mooi vormgegeven en de kostuums zijn… nou ja, kostuums. Het is alsof je naar een dure cosplay conventie kijkt. De acteurs doen hun best, al is het soms alsof ze proberen een personage te spelen dat ze zelf niet helemaal begrijpen. Rosamund Pike als Moiraine is wel echt een pluspunt. Ze straalt gewoon kracht en mysterie uit. Het is alsof ze je oma is, maar dan eentje die je met een enkele blik in as kan veranderen.

Wat werkt minder?

De verhaallijn kan nogal verwarrend zijn. Ze hebben bepaalde dingen veranderd ten opzichte van de boeken, en dat is niet altijd voor de betere. Soms voelt het alsof ze belangrijke stukken hebben overgeslagen, en je zit je af te vragen: "Wacht, hoe zijn ze daar nu weer gekomen?" Het is alsof je een samenvatting leest van een heel dik boek. Je snapt de basis, maar de details ontbreken.

En de dialogen… soms zijn ze een beetje houterig. Het is alsof de personages zinnen uit een fantasy roman hebben geleerd en die nu opdreunen. Je denkt: "Zou iemand dat écht zo zeggen?" Het is alsof je naar een toneelstuk kijkt waar de acteurs hun tekst nog niet helemaal kennen.

Dus, kijken of niet kijken?

Tja, dat is de vraag. Als je een die-hard fan bent van de boeken, dan ga je sowieso kijken, al is het maar om te klagen over wat ze allemaal hebben veranderd. Maar als je nieuw bent in de wereld van Wheel of Time, dan zou ik zeggen: probeer het eens. Maar wees voorbereid. Het is geen Game of Thrones. Het is meer… Game of Thrones lite. Met meer drama en minder bloed. En met een verhaal dat je soms doet denken: "Wat is hier nu weer aan de hand?"

Zie het als een guilty pleasure. Het is als een slechte reality show. Je weet dat het eigenlijk nergens over gaat, maar je blijft toch kijken. Omdat je wil weten wat er nu weer gaat gebeuren. En misschien, heel misschien, omdat je toch een beetje bent gaan houden van die rare personages.

Maar serieus, als je echt diep in de materie wil duiken, lees dan de boeken. Ze zijn dik, ingewikkeld en verslavend. Het is alsof je een marathon loopt. Je zult onderweg afzien, maar de finish is de moeite waard. En als je dan de serie kijkt, kun je lekker klagen over hoe alles anders is. Dat is toch de helft van het plezier, nietwaar?

Kortom:

• The Wheel of Time is een serie met potentie, maar ook met gebreken.
• Verwacht geen perfectie, maar wel een boeiende wereld en interessante personages.
• Wees voorbereid op verwarring en frustratie.
• En bovenal: geniet ervan! Of niet. Het is jouw vrije tijd.

En als je het niks vindt? Geen probleem! Er zijn genoeg andere series om te bingen. Het leven is te kort om slechte televisie te kijken (tenzij je er van geniet, natuurlijk). Happy watching! (of niet).