Flowers Of The Killer Moon

Oké, laten we het even hebben over Flowers of the Killer Moon. Nee, ik heb het niet over een superhippe nieuwe bloemenzaak met een duister randje. Het is die nieuwe film van Scorsese, ja, die drieënhalf uur durende epos over de Osage Nation en die verschrikkelijke moorden in de jaren '20. Klinkt gezellig, hè?

Maar serieus, ik weet wat je denkt: "Drieënhalf uur? Ik heb net de aflevering van Queer Eye afgekeken en ben al moe." Ik snap het. Het is net als die keer dat je besloot om zelf brood te bakken, je er helemaal in verdiepte, en na zes uur kneden, rijzen en vloeken met een steenharde baksteen eindigde. Commitment issues, iemand?

Waar gaat het eigenlijk over?

Kort gezegd: de Osage Nation in Oklahoma ontdekte olie op hun land en werden steenrijk. Denk aan: opeens de buurman die in een gouden Lamborghini rondrijdt en je vraagt of je even op zijn luipaard wilt passen. Alleen dan in de jaren '20. Nou, dat trok de aandacht, kan je nagaan. En niet op een positieve manier.

Er volgde een serie verdachte sterfgevallen. Zeg maar, meer verdacht dan een influencer die "toevallig" een product in beeld heeft tijdens een Instagram story. Scorsese, met de hulp van Leonardo DiCaprio, Robert De Niro, en Lily Gladstone, probeert te ontrafelen wat er precies gebeurd is. Het is een verhaal over racisme, hebzucht, en verraad. Niet echt lichte kost, hè?

Waarom zou je het toch kijken?

Goed punt. Hier zijn een paar redenen, verpakt in snack-size format:

1. Scorsese is een meesterverteller. Denk aan je oma die een verhaal vertelt over vroeger, maar dan zonder de saaie details en met de spanning van een thriller. Hij weet hoe hij je aandacht moet vasthouden, zelfs als je eigenlijk wilt checken of je pizza al bezorgd is.

2. De cast is topnotch. DiCaprio speelt de rol van Ernest Burkhart, een wat simpele jongen die verliefd wordt op Mollie Kyle (Gladstone), een Osage-vrouw. De Niro speelt William Hale, Ernests oom, een schijnbaar vriendelijke man met een duistere agenda. Het acteerwerk is zo goed dat je bijna vergeet dat je naar fictie kijkt. Bijna. Tenzij je DiCaprio constant herkent als die guy van de Titanic.

3. Het is een belangrijk verhaal. De moorden op de Osage Nation zijn een donker hoofdstuk in de Amerikaanse geschiedenis. Het is belangrijk om te weten wat er gebeurd is, zodat we ervan kunnen leren. En eerlijk, het is beter dan de hele avond TikTok scrollen en je afvragen waar je leven heen gaat. (Of... toch niet?).

4. De kostuums zijn fantastisch. Zelfs als je niet geïnteresseerd bent in de geschiedenis, kun je nog genieten van de prachtige kleding en de authentieke setting. Het is net alsof je in een tijdmachine stapt. Alleen dan zonder de angst voor tijdsparadoxen.

5. Je kan erover opscheppen. Nadat je de film hebt gezien, kun je op feestjes indruk maken met je kennis van de Osage-moorden. "Oh ja, Flowers of the Killer Moon? Geweldige film, maar wel een beetje lang." Je klinkt meteen intelligent en werelds. Totdat iemand je vraagt wat de Osage Nation precies is, en je antwoordt: "Ehm... indianen met olie?" Oeps.

Drieënhalf uur? Echt waar?

Ja, het is een flinke zit. Maar denk eraan: een aflevering van Game of Thrones duurt ook al snel een uur. En je keek ze allemaal achter elkaar! Zie het als een marathon. Alleen dan zonder de spierpijn en het zweet. En met meer DiCaprio. Veel meer DiCaprio. Is dat nou echt zo erg?

Je kan het opdelen. Probeer het tenminste. Maak er een avondje van. Haal lekkere snacks in huis. Nodig vrienden uit. En als je halverwege in slaap valt, geen probleem. Je kunt het altijd nog een keer proberen. Er is geen haast. Tenzij DiCaprio besluit met pensioen te gaan en nooit meer films te maken. Dan moet je opschieten.

Misschien is het geen perfecte film. Misschien zijn er momenten waarop je denkt: "Kunnen ze nu eindelijk een beetje opschieten?" Maar over het algemeen is Flowers of the Killer Moon een meeslepend en indrukwekkend verhaal dat de moeite waard is om te bekijken. Zelfs als het betekent dat je je Netflix-abonnement een dagje langer moet rekken.

Oké, ik ben overtuigd. Waar kan ik hem kijken?

De film draait in de bioscoop. Je weet wel, die donkere plek waar je popcorn eet en je buren probeert te negeren die de hele tijd op hun telefoon zitten te kijken. Het is een ervaring! (Of... een beproeving. Afhankelijk van je buren).

Maar serieus, ga hem kijken op een groot scherm. Het is het waard. En als je het echt niet trekt, kun je altijd nog wachten tot hij op streamingdiensten komt. Maar beloof me dat je hem dan wel kijkt. Beloof het!

En wie weet, misschien leer je er nog iets van. Misschien ga je nadenken over racisme, hebzucht en verraad. Of misschien realiseer je je gewoon dat drieënhalf uur best lang is. Wat het ook is, je hebt in ieder geval iets te doen gehad. En dat is toch al wat, niet?

Dus, ga ervoor. Trotseer de lengte. Duik in het verhaal. En laat je meeslepen door de Flowers of the Killer Moon. Wie weet, misschien vind je het nog leuk ook. En zo niet, dan kun je altijd nog klagen over de lengte. Dat is ook entertainment, toch?

En als je er niks aan vindt, dan weet je wat: er komen elke week nieuwe afleveringen van Queer Eye uit.