Het Boek Van De Baltimores

Oké, even eerlijk. Ik heb 'm dus in eerste instantie alleen gekocht omdat de kaft zo mooi was. Donkerblauw, subtiele gouden letters… leek me een perfect boek om nonchalant op m'n salontafel te laten slingeren. Je weet wel, zo'n boek dat je indirect laat zien dat je intellectueel bent. Shame on me. Maar goed, uiteindelijk heb ik het dus wél gelezen. En jongens, oh jongens, was dat even geen miskoop! We hebben het natuurlijk over Het Boek Van De Baltimores van Joël Dicker.

Dat ‘kijk-mij-eens-een-interessant-boek-lezen’ moment is nu alweer een paar jaar geleden, maar ik moet er nog steeds aan denken. Sterker nog, ik raad het iedereen aan. En nu dus ook jou!

Waarom dan zo'n fan?

Laat ik beginnen met een korte samenvatting (zonder al te veel spoilers natuurlijk, want dat willen we niet). Het Boek Van De Baltimores is een verhaal verteld door Marcus Goldman, dezelfde Marcus Goldman uit Dickers eerdere boek, De Waarheid over de Zaak Harry Quebert. Deze keer duikt Marcus in zijn jeugdherinneringen aan zijn familie: de Goldmans. Maar niet zomaar de Goldmans, nee, de Baltimores Goldmans.

Er zijn dus twee takken van de Goldman-familie: de Goldmans uit Montclair (waar Marcus vandaan komt, een ietwat doodnormale familie) en de Goldmans uit Baltimore. Die laatsten, dat zijn de rijke, succesvolle en ogenschijnlijk perfecte Goldmans. Philip, de oom van Marcus, is een beroemd advocaat, zijn vrouw een dokter, en hun zoon Hillel… tja, Hillel is de coolste gast die je je kunt voorstellen. Serieus, als tiener had ik een poster van Hillel op m'n kamer gehad, als hij echt zou bestaan hebben.

En dan is er nog Woody, de geadopteerde zoon van Philip en tante Alexandra. Samen met Hillel en Marcus vormen ze de zogenaamde "Goldman-bende". Hun vriendschap lijkt onverwoestbaar, ze beleven de mooiste zomers samen in Baltimore, en alles lijkt... perfect. Totdat het dat niet meer is.

Oké, genoeg samengevat. Wat maakt dit boek nou zo goed?

• De personages: Dicker is een meester in het creëren van personages die je bijblijven. Marcus is sympathiek, soms wat naïef, maar altijd oprecht. Hillel is charismatisch en Woody… tja, Woody is gewoon cool. Maar ook de bijfiguren, zoals tante Alexandra, zijn complex en interessant. Je gaat je echt met ze identificeren, geloof me.
• De plot: Het verhaal is meeslepend en zit vol onverwachte wendingen. Je denkt dat je weet waar het naartoe gaat, maar dan gebeurt er weer iets dat je volledig op het verkeerde been zet. Dicker weet de spanning er goed in te houden, waardoor je het boek moeilijk kunt wegleggen. Heb 'm bijna in één ruk uitgelezen, zo spannend!
• De thema's: Het Boek Van De Baltimores gaat over vriendschap, familie, liefde, verlies, en de onvermijdelijke teleurstellingen van het leven. Het is een verhaal over de complexiteit van menselijke relaties en de impact van gebeurtenissen uit het verleden op het heden. Best zware kost, soms, maar wel op een hele mooie manier gebracht.
• De schrijfstijl: Dickers schrijfstijl is vlot, toegankelijk en beeldend. Hij weet je mee te nemen naar Baltimore, de zomers die Marcus daar beleefde, en de emoties die hij voelde. Het is alsof je er zelf bij bent. Je waant je echt even in Amerika!

Wat maakt het anders dan andere boeken?

Wat Het Boek Van De Baltimores onderscheidt van andere boeken over familiedrama's, is de manier waarop Dicker de complexiteit van de personages en hun relaties weergeeft. Het is geen zwart-wit verhaal. Niemand is perfect, iedereen maakt fouten, en iedereen heeft zijn eigen redenen om te handelen zoals hij doet. Dat maakt het juist zo realistisch, toch?

Bovendien speelt het boek met het idee van de mythe van de perfecte familie. De Baltimores lijken alles te hebben: geld, succes, liefde… maar achter die façade gaat een hoop pijn en verdriet schuil. En dat is natuurlijk met de meeste 'perfecte' families zo, nietwaar?

En dan is er nog de rol van Marcus als verteller. Hij is niet alleen een toeschouwer, maar ook een deelnemer in het verhaal. Zijn eigen herinneringen en interpretaties kleuren het beeld dat we van de Baltimores krijgen. Het is dus eigenlijk een subjectief verhaal, wat het nog interessanter maakt.

Kleine waarschuwing (maar dan wel een positieve!)

Als je De Waarheid over de Zaak Harry Quebert hebt gelezen, zul je in Het Boek Van De Baltimores bekende elementen herkennen: de complexe plot, de flashbacks, de verrassende onthullingen… Dicker heeft een duidelijke stijl, en hij herhaalt bepaalde thema's. Sommigen vinden dat een beetje repetitief, maar ik vind het juist een teken van zijn meesterschap.

Maar let op: Het Boek Van De Baltimores is geen vervolg op De Waarheid over de Zaak Harry Quebert. Het is een op zichzelf staand verhaal, al helpt het wel om de achtergrond van Marcus Goldman te kennen. Je kunt ze dus prima in willekeurige volgorde lezen.

Voor wie is dit boek geschikt?

Als je van meeslepende familiedrama's houdt, met een vleugje mysterie en een flinke dosis emotie, dan is Het Boek Van De Baltimores zeker iets voor jou. Ook als je de boeken van Joël Dicker in het algemeen waardeert, zul je dit boek waarschijnlijk geweldig vinden. En als je gewoon op zoek bent naar een mooi boek voor op je salontafel, is het ook een prima optie! (Maar lees het dan wel even ;) )

• Leuk voor: Mensen die houden van complexe personages.
• Ook leuk voor: Mensen die graag verrast worden door onverwachte plotwendingen.
• Minder leuk voor: Mensen die een hekel hebben aan lange boeken (het is best een dikke pil!).

Conclusie: Een aanrader!

Het Boek Van De Baltimores is een prachtig en ontroerend verhaal over familie, vriendschap en de zoektocht naar geluk. Het is een boek dat je bijblijft, dat je aan het denken zet, en dat je nog lang na het lezen zult herinneren. Echt, zet 'm op je leeslijst! Je zult er geen spijt van krijgen.

Dus, laat die mooie kaft niet je enige reden zijn om dit boek te kopen (zoals bij mij), maar laat het een extra bonus zijn bij een verhaal dat je sowieso al zou willen lezen. En als je 'm gelezen hebt, laat me dan vooral weten wat je ervan vond! Ik ben benieuwd naar je mening. Misschien kunnen we er samen over discussiëren met een kop thee (of een glas wijn, het is maar net waar je zin in hebt!)