If You Have Been With Me

Weet je nog die keer dat ik per ongeluk zout in de koffie deed in plaats van suiker? Ik zweer het, het leek echt alsof de hele wereld even stilstond. Je gezicht was onbetaalbaar! En toen, na die eerste shock, barstten we allebei in lachen uit. Het was smerig, ja, maar ook… memorabel. Iets wat alleen wij twee zouden begrijpen. Zo van: "Zout in de koffie? Ach, dat is typisch een 'ons' momentje."

Dat brengt me eigenlijk op iets. Als je al een tijdje met me bent, dan heb je waarschijnlijk een heleboel van die "ons" momentjes meegemaakt. Momenten die buitenstaanders misschien niet snappen, maar die voor ons alles betekenen. Momenten die onze relatie hebben gevormd, gekneed en, laten we eerlijk zijn, soms ook flink op de proef hebben gesteld. (Sorry voor de keren dat ik "per ongeluk" je favoriete trui heb gekrompen. Echt waar, per ongeluk!)

De ongeschreven regels van "Wij"

Elke relatie, of het nu een vriendschap, een liefde, of een familieband is, bouwt zo zijn eigen kleine universum. Een universum met eigen wetten, eigen humor en eigen, vaak onuitgesproken, regels. Als je al even in mijn universum rondhangt, dan heb je waarschijnlijk al een idee van hoe de vlag erbij hangt. Maar voor de zekerheid, en voor de lol, een paar dingen die je waarschijnlijk herkent:

• Silent communication: We kunnen elkaar begrijpen met één blik. Serieus, soms hoeven we elkaar niet eens aan te kijken. Een subtiele wenkbrauw beweging is genoeg. (Zo'n "oh nee, niet weer..." blik bijvoorbeeld.)
• De inside jokes: We hebben een heel arsenaal aan inside jokes die niemand anders snapt. Probeer maar eens uit te leggen waarom "de paarse aardappel" zo grappig is. Succes!
• De gedeelde trauma's (en triomfen): Die mislukte roadtrip naar Frankrijk? Die onhandige poging tot zelf-sushi maken? We hebben ze samen overleefd. En daar zijn we sterker, en waarschijnlijk ook een stuk lachwekkender, door geworden.
• De ongeschreven regels over wie de afstandsbediening beheert: Oké, oké, ik geef toe, ik kijk misschien iets vaker naar true crime dan jij. Maar eerlijk is eerlijk, soms is het gewoon lekker om je hersenen even uit te schakelen.
• Het accepteren van elkaars quirks: Je weet dat ik een obsessie heb met het sorteren van mijn boeken op kleur. En ik weet dat jij altijd je sokken binnenstebuiten laat liggen. We hebben geleerd om ermee te leven, en stiekem vinden we het misschien zelfs een beetje charmant.

De voordelen van een gedeelde geschiedenis

Al die momenten, goed en slecht, vormen een geschiedenis. En die geschiedenis is goud waard. Het is wat ons bindt, wat ons uniek maakt en wat ons in staat stelt om elkaar te steunen, zelfs als we het oneens zijn.

• We kennen elkaars zwakke plekken: We weten precies welke knoppen we niet moeten indrukken (meestal). En we weten ook hoe we elkaar kunnen opbeuren als het even tegenzit.
• We kunnen elkaar de waarheid vertellen: Soms is het moeilijk om eerlijk te zijn, maar we weten dat we op elkaar kunnen vertrouwen om ons de waarheid te vertellen, zelfs als het pijn doet. (Oké, misschien niet altijd. Soms is een beetje "white lie" wel zo fijn.)
• We hebben een gezamenlijk doel (of in ieder geval een paar): Of het nu gaat om het kopen van een huis, het adopteren van een hond, of simpelweg het overleven van de volgende kerst met de familie, we werken samen aan iets dat groter is dan onszelf.

Maar... het is niet altijd rozengeur en maneschijn

Natuurlijk, het is niet allemaal perfect. We hebben ruzies gehad. We hebben elkaar gekwetst. We hebben momenten gehad waarop we dachten: "Waarom ben ik hier überhaupt aan begonnen?!" (En ja, ik weet dat ik soms onredelijk kan zijn als ik honger heb. Hangry, noemen ze dat, geloof ik.)

Maar het punt is, we zijn er doorheen gekomen. We hebben geleerd om te communiceren, om te compromissen en om elkaar te vergeven. En dat is wat een relatie sterk maakt. Het is niet het vermijden van conflicten, maar het leren om ze op een constructieve manier aan te pakken.

De kunst van het blijven leren

Het mooie van een lange relatie is dat je nooit uitgeleerd bent. Mensen veranderen, omstandigheden veranderen en de relatie zelf verandert ook. Het is belangrijk om open te blijven staan voor nieuwe ervaringen, om te blijven communiceren en om elkaar te blijven steunen in onze groei. (En om af en toe een date night te plannen, gewoon om de sleur te doorbreken.)

Dus, als je al een tijdje met me bent... dan weet je dat ik niet perfect ben. Ik maak fouten. Ik ben soms onhandig. En ik kan af en toe een beetje (veel) chaotisch zijn. Maar ik hoop dat je ook weet dat ik je waardeer. Dat ik dankbaar ben voor alle momenten die we hebben gedeeld. En dat ik kijk uit naar alle momenten die nog gaan komen. (Zelfs de zout in de koffie momenten. Misschien.)

Want uiteindelijk, het is niet perfectie waar het om draait. Het is de echtheid. Het is de verbinding. Het is de wetenschap dat, ongeacht wat er gebeurt, we elkaar hebben. En dat is genoeg. Meer dan genoeg, zelfs.

Dankjewel dat je in mijn leven bent. Echt waar.