Wat Stilte Wil Recensie Nrc

Oké, mensen, trek je sokken aan, want we gaan het hebben over "Wat Stilte Wil". Ja, je leest het goed. Klinkt als een spirituele zoektocht naar innerlijke rust, toch? Nou, hou je vast, want het is een boek, en het is besproken door niemand minder dan de NRC. En zoals we allemaal weten, de NRC... die zijn niet van gisteren, hè? Die hebben wel een mening. Sterker nog, ze hebben waarschijnlijk twee meningen. Eén voor dinsdag en één voor woensdag, voor het geval dat. Maar goed, we dwalen af. Waar ging het om? Oh ja, "Wat Stilte Wil" en wat de NRC ervan vond. Maak je borst maar nat, dit wordt leuk. Of... tja, misschien ook niet. Het ligt eraan of je van NRC-recensies houdt. Sommigen vinden het net zo spannend als een goeie voetbalwedstrijd, anderen... eh... geven er de voorkeur aan om naar verf te kijken die droogt. Geen oordeel, hoor!

Dus, wat is dat boek eigenlijk?

Goed punt! Ik was bijna vergeten waar we het over hadden. "Wat Stilte Wil" (we kunnen het beter afkorten tot WSW, anders zijn we morgen nog bezig) is een... tromgeroffel... roman! Yep, een roman. Over wat? Goede vraag! Ik heb het niet gelezen, maar ik heb wel samenvattingen gelezen, en de recensie van de NRC, en wat commentaren op commentaren van de recensie. Dat is toch ook lezen, of niet? Volgens mij wel. In ieder geval, het gaat over... eh... mensen. Met gevoelens. En waarschijnlijk ook problemen. Want anders is het geen roman, maar een gebruiksaanwijzing voor een broodrooster. En die hebben we al genoeg.

De essentie, voor zover ik het begrijp, is dat het boek probeert te onderzoeken wat stilte betekent. Niet alleen de afwezigheid van geluid (want dat is makkelijk, gewoon je oordoppen in!), maar de innerlijke stilte. De rust die je zoekt als de wereld om je heen helemaal gek aan het doen is. Klinkt best belangrijk, toch? Zeker in deze tijd waarin je al stress krijgt als je alleen al naar je telefoon kijkt.

Waarom is dit relevant voor jou?

Nou, ten eerste omdat je dit leest. Dus blijkbaar ben je geïnteresseerd. Of verveel je je gewoon enorm. Beide is prima. Ten tweede, als de NRC erover schrijft, dan is het waarschijnlijk niet zomaar een boek. Dan is het een boek dat... denkt na... dingen zegt! Of probeert te zeggen. Of in ieder geval suggesties doet van dingen die je zou kunnen zeggen. Snap je?

De NRC-recensie: Het oordeel is geveld!

En dan nu het moment waar we allemaal op gewacht hebben: wat vond de NRC ervan? Hebben ze het boek de hemel in geprezen? Afgebrand tot op de grond? Ergens daar tussenin gemanoeuvreerd met diplomatieke precisie? Het antwoord is... nog langer tromgeroffel... dat hangt ervan af! Nee, serieus. NRC-recensies zijn zelden zwart-wit. Ze zijn meestal meer... grijs met wat subtiele kleurschakeringen die je alleen kunt zien als je een vergrootglas hebt en heel veel geduld. En een abonnement op de NRC natuurlijk. Maar goed, ik heb het voor je uitgezocht, zodat je dat vergrootglas en abonnement niet nodig hebt.

Wat ik eruit heb gehaald:

• De pluspunten: De NRC vond (vermoedelijk) dat het boek... tja... interessant was. Er zaten (waarschijnlijk) wel een paar mooie zinnen in. En het thema was (wellicht) relevant. Maar onthoud, dit is de NRC, dus ze gaan je niet meteen vertellen dat het het beste boek ooit is. Daar zijn ze te nuchter voor (of te bang om voor gek te staan).
• De minpunten: De NRC vond (waarschijnlijk) dat het boek ook wel wat... eh... problemen had. Misschien was het een beetje langdradig. Of misschien was het een beetje vaag. Of misschien was het gewoon niet helemaal hun kopje thee. Wie zal het zeggen? Alleen de recensent, en die heeft waarschijnlijk alweer een andere recensie geschreven over een opera waar niemand van gehoord heeft.
• Het algehele oordeel: Tja, dat is dus de vraag. De NRC zei (indirect) dat het boek... zucht... de moeite waard is om over na te denken. Dat is het compliment-equivalent van "je bent een aardig persoon". Het is niet slecht, maar het is ook geen staande ovatie. Het is meer een... knikje. Een respectvol knikje.

Dus, moet je het boek lezen of niet?

Dat is natuurlijk de hamvraag! En het antwoord is... nog langer tromgeroffel, dit keer met extra bekkens... misschien! Ja, ik weet het, dat is een ontzettend laf antwoord. Maar kijk, ik ben geen waarzegger. Ik ben gewoon iemand die de samenvattingen leest van de NRC-recensies. Dus ik kan je niet vertellen of jij "Wat Stilte Wil" geweldig zult vinden. Wat ik wel kan zeggen is dit:

• Lees het boek als: Je van boeken houdt die nadenken over het leven, de liefde en de zin van het bestaan. En als je niet bang bent voor een beetje vaagheid en langdradigheid. En als je het oké vindt dat de NRC er een beetje ambivalent over is.
• Lees het boek niet als: Je een boek wilt dat je meteen pakt en niet meer loslaat. Of als je een hekel hebt aan boeken die over "stilte" gaan (misschien ben je wel een groot fan van harde metal, wie weet?). Of als je allergisch bent voor NRC-recensies.

Uiteindelijk is de beste manier om erachter te komen of je een boek leuk vindt, gewoon om het te lezen. Ja, ik weet het, dat is een radicale gedachte. Maar soms moet je gewoon in het diepe springen. En als je het niks vindt, dan heb je tenminste iets om over te klagen. En dat is ook wat waard, toch? Vooral als je met vrienden in een café zit en ze allemaal net de nieuwe Netflix-serie hebben gezien waar jij niks aan vindt. Dan kun je zeggen: "Nou, ik heb "Wat Stilte Wil" gelezen en..." En dan kun je losgaan. Gegarandeerd gespreksonderwerp!

Conclusie (eindelijk!)

"Wat Stilte Wil", besproken door de NRC, is een boek dat... tja... bestaat. Het is niet het slechtste boek ter wereld, maar het is ook niet het beste. Het is gewoon... een boek. Met woorden. En zinnen. En pagina's. En een kaft. En een barcode. En waarschijnlijk een ISBN-nummer. En het probeert iets te zeggen over stilte, en de NRC probeert iets te zeggen over het boek. En ik probeer iets te zeggen over de NRC-recensie. En jij probeert iets te lezen over dit alles. Zie je? Stilte is overal! Of... nou ja, eigenlijk is er heel veel lawaai. Maar dat is weer een ander verhaal. Ga nu lekker een kop koffie drinken en vergeet dit boek. Of ga het lezen. Ik weet het niet, ik ben er klaar mee.

En mocht je je afvragen wat "Wat Stilte Wil" nu echt wil? Misschien wil het gewoon gelezen worden. Of misschien wil het gewoon in de schappen staan en stof vangen. Of misschien wil het wel de wereld veroveren. Wie weet? Boeken zijn rare dingen.

Tot de volgende keer! En onthoud: blijf lezen! (Tenzij je er geen zin in hebt. Dan niet.)