Waar Komt Doe Maar Vandaan

Hé, luister even! Ik zit hier net te genieten van mijn bakkie pleur en opeens schiet het me te binnen: Doe Maar! Man, wat een band, hè? Maar goed, de vraag die me nu bezighoudt, en misschien jou ook wel: Waar komt Doe Maar eigenlijk vandaan? Het is geen verhaal van aliens, hoewel sommige outfits van Henny Vrienten anders deden vermoeden...

De Prille Beginjaren: Van 'Bovendien' tot 'De Grimassen'

Oké, terug naar de basis. We spoelen terug naar de jaren '70, de tijd van wijde pijpen, shag en serieus lange haren. Het epicentrum van dit verhaal? Nergens minder dan het pittoreske Nijmegen! Jawel, de Waalstad! Stel je voor: Ernst Jansz, een man met een muzikale missie, die al wat bandjes had versleten, zoals 'Bovendien' (klinkt alsof je ergens geen zin in hebt) en 'CCC Inc.'

Even tussendoor: 'CCC Inc.' was best een dingetje, een soort mengelmoes van blues, country en rock. Maar Ernst was niet helemaal tevreden. Hij wilde iets anders. Iets met meer pit, meer schwung, meer… euh… Hollandse glorie? Nou ja, niet per se glorie, maar wel iets herkenbaars.

En toen kwam de magie! Ernst ontmoette Piet Dekker, een bassist met de looks van een hippie-professor (stel je een minder enge versie van Dumbledore voor, maar dan met een basgitaar). Samen besloten ze 'De Grimassen' op te richten. Klinkt als een band die gespecialiseerd is in rare gezichten trekken, maar het was meer dan dat. Ze speelden Nederlandse liedjes, met een rauw randje.

Wist je trouwens dat? De naam 'De Grimassen' refereerde aan de uitdrukkingen die mensen trekken als ze naar zichzelf kijken in de spiegel? Diepe shit, man!

De Doorslaggevende Factor: Henny Vrienten Betreedt het Toneel

Maar 'De Grimassen' waren nog niet helemaal Doe Maar. Er miste nog iets. Een soort X-factor, een flinke dosis muzikaal genie, en misschien een spetterende zonnebril. En toen... tromgeroffel... kwam Henny Vrienten in beeld!

Henny, die al een heleboel andere bands had gedaan (hij had waarschijnlijk een kilometerstand op zijn gitaar), was een multitalent. Zanger, bassist, toetsenist, songwriter… hij kon het allemaal. En belangrijker nog: hij had de flow! Henny’s invloed op de band was enorm. Hij bracht niet alleen muzikale bagage mee, maar ook een frisse sound en een flinke dosis charisma.

Je kunt het zo zien: Ernst was de oprichter, Piet de stabiele factor en Henny de... sparkplug! Zonder Henny was Doe Maar waarschijnlijk gewoon een band in de marge gebleven, die wat optredens deed in lokale kroegen.

De Transformatie: Van 'De Grimassen' naar... Doe Maar!

Met de komst van Henny Vrienten stond de band voor een cruciale beslissing: een nieuwe naam! 'De Grimassen' klonk toch een beetje als een clownstrio. Ze wilden iets pakkenders, iets dat beter bij hun nieuwe sound paste. En zo geschiedde: Doe Maar!

Waar die naam vandaan komt? Dat is eigenlijk best een grappig verhaal. Het schijnt dat Ernst Jansz de uitdrukking ‘Doe Maar’ vaak gebruikte als iemand iets voorstelde. Gewoon, een soort van "ach, probeer het maar"-attitude. En op een gegeven moment dachten ze: hé, dat is eigenlijk best een goede naam voor een band!

Surprising Fact Alert! Er gaan ook verhalen dat de naam geïnspireerd is op een reclameslogan voor een sigarettenmerk. Dat zou pas écht ironisch zijn, gezien de gezonde levensstijl die Doe Maar (later) propageerde. Maar laten we het maar houden op het verhaal van Ernst Jansz en zijn "doe maar"-mentaliteit.

De Andere Helden: Jan Hendriks en Joost Marsman

Natuurlijk, Doe Maar was meer dan alleen Ernst, Henny en Piet. Er waren ook nog Jan Hendriks, de gitarist met de killer riffs, en Joost Marsman, de drummer met de strakke grooves.

• Jan Hendriks: Zorgde voor die herkenbare gitaarsound. Hij had een neus voor catchy melodieën en zorgde ervoor dat de nummers lekker in het gehoor lagen.
• Joost Marsman: Het ritmische hart van de band. Hij legde de basis voor de swingende reggae- en ska-invloeden die Doe Maar zo uniek maakten.

Zonder deze mannen was Doe Maar simpelweg niet hetzelfde geweest. Ze waren cruciale onderdelen van de machine, de wielen die de boel draaiende hielden. Respect!

De Mix: Reggae, Ska, Pop en... Nederlandstalige Teksten!

Wat Doe Maar zo uniek maakte, was de mix van verschillende invloeden. Ze gooiden reggae, ska en pop in de blender, voegden er een flinke scheut Nederlandstalige teksten aan toe en… bam!… je had een sound die niemand anders had.

Die Nederlandstalige teksten waren cruciaal. In die tijd was het nog niet zo gebruikelijk om in het Nederlands te zingen. De meeste bands zongen in het Engels, omdat ze dachten dat ze dan meer kans maakten op internationaal succes. Maar Doe Maar bewees het tegendeel. Ze zongen over herkenbare onderwerpen, in een taal die iedereen begreep. Dat sloeg aan als een bom.

Denk maar aan nummers als “Sinds 1 Dag of 2 (32 jaar)”, “Doris Day” en “De Bom”. Instant classics! En nog steeds heerlijk om mee te blèren tijdens een avondje karaoke, althans, als je de tekst een beetje kent.

De Rest is Geschiedenis: Van Kleine Zaaltjes naar Stadions

De rest is, zoals ze zeggen, geschiedenis. Doe Maar brak door als een malle. Van kleine zaaltjes in Nijmegen en omgeving, naar uitverkochte stadions door heel Nederland. Doe-Maar-mania!

De band werd een fenomeen. De fans hielden van hun muziek, hun energie en hun eigenzinnige stijl. Ze waren rebels, maar ook toegankelijk. Ze waren cool, maar ook gewoon jongens van de straat. En dat maakte hen zo geliefd.

Maar! Het succes had ook een keerzijde. De bandleden konden de druk niet meer aan en in 1984 besloten ze te stoppen. Een abrupt einde aan een legendarische carrière. Althans, dat dachten we toen…

Het Einde? Nee hoor! De Comeback!

Jaren later, in 1999, maakte Doe Maar een comeback! En hoe! Ze gaven een reeks concerten in De Kuip in Rotterdam, die binnen no-time waren uitverkocht. Het was alsof de tijd had stilgestaan. De fans waren nog steeds even enthousiast als vroeger. De magie was terug!

En sindsdien hebben ze nog regelmatig opgetreden, tot groot genoegen van hun fans. Doe Maar is meer dan alleen een band. Het is een stukje Nederlandse cultuur, een herinnering aan een tijd waarin alles nog mogelijk leek. En het begon allemaal… in Nijmegen! Met een man met een muzikale missie, een hippie-professor, en een sparkplug genaamd Henny Vrienten. Proost!