The Of Being A Wallflower

Oké, even een bekentenis. Vroeger op middelbare school zat ik dus...nou ja, niet precies in de cheerleader squad, zeg maar. Eerder aan de zijlijn. Je kent het wel, de persoon die alles observeert, die notities maakt in haar gedachten (meestal sarcastische), maar zelden het middelpunt van de aandacht opzoekt. Er was een schoolfeest, ik stond ergens in een hoekje, nippend aan een lauw colaatje, en observeerde het slagveld van awkward dansbewegingen en gefluisterde conversaties. Een jongen probeerde een meisje te versieren met een cheesy pick-up line (iets met 'is je vader een dief?' en 'de sterren'). Ik rolde met mijn ogen, dacht 'dit is echt slechte cinema', en realiseerde me: ik voel me best oké hier, in mijn eigen kleine cocon. Beetje tragisch? Misschien. Maar ook... comfortabel?

Dat bracht me dus bij The Perks of Being a Wallflower, een boek (en film!) dat dit gevoel perfect vastlegt. Het is meer dan een tienerdrama; het is een diepe duik in de complexiteit van opgroeien, trauma en zelfontdekking. En, oh ja, de onweerstaanbare aantrekkingskracht van de rol van de toeschouwer.

Waar gaat het eigenlijk over? (Spoiler-ish Alert!)

Kort samengevat: we volgen Charlie, een 15-jarige jongen die worstelt met angst, depressie en een geheim verleden. Hij begint aan de middelbare school, compleet verloren en alleen. Klinkt vrolijk, toch? Niet echt dus. Hij wordt bevriend met Sam en Patrick, twee oudere leerlingen die hem onder hun vleugels nemen en hem een wereld laten zien buiten zijn eigen hoofd. Een wereld vol muziek, boeken, liefde (ingewikkeld, natuurlijk) en de onvermijdelijke pijn van volwassen worden.

Maar The Perks of Being a Wallflower is dus geen standaard coming-of-age verhaal. Het gaat dieper. Het laat zien hoe moeilijk het kan zijn om jezelf te accepteren, om je stem te vinden, en om de moed te verzamelen om mee te doen, zelfs als je het liefst aan de zijlijn zou blijven staan. Ik bedoel, wie heeft er niet eens gewenst dat ze een onzichtbaarheidsmantel hadden op een gênant familie-etentje?

De Wallflower als Observator: Kracht of Zwakte?

Het interessante aan Charlie (en aan veel "wallflowers") is dat hij een buitengewoon scherpe observator is. Hij ziet dingen die anderen missen. Hij pik subtiele nuances op in gedrag en conversaties. Hij analyseert alles tot in den treure. (Herkenbaar, toch? Geef toe!). Maar diezelfde scherpte kan ook een vloek zijn. Het kan leiden tot overdenken, angst en een gevoel van vervreemding. Is het niet ironisch? De persoon die alles ziet, voelt zich vaak het minst gezien.

• Voordelen van het Wallflower-schap:
• Je ontwikkelt een scherp observatievermogen.
• Je bent vaak empathischer en begrijpender.
• Je hebt tijd om na te denken en te reflecteren. (Ideaal voor filosofische mijmeringen onder de douche!)
• Nadelen van het Wallflower-schap:
• Je kunt je eenzaam en geïsoleerd voelen.
• Je mist misschien kansen om nieuwe ervaringen op te doen.
• Je kunt vast komen te zitten in je eigen hoofd. (En dat is niet altijd de meest gezellige plek!)

Meer dan alleen maar awkward tieners...

Wat The Perks of Being a Wallflower echt speciaal maakt, is dat het niet wegkijkt van de moeilijke onderwerpen. Het gaat over misbruik, depressie, zelfmoordgedachten... Echt heftige shit dus. Maar het doet het op een manier die eerlijk, kwetsbaar en uiteindelijk hoopvol is. Het laat zien dat het oké is om niet oké te zijn. Dat het oké is om hulp te zoeken. En dat je niet alleen bent. (Ja, ik kijk naar jou, worstelende lezer!)

Het boek (en de film) biedt een soort van troost voor degenen die zich anders voelen, die zich niet in de hokjes passen. Het laat zien dat er schoonheid kan zitten in de imperfectie, in de kwetsbaarheid, in het anders zijn. Dat je juist door je anders-zijn iets unieks te bieden hebt aan de wereld. (Klinkt zweverig? Misschien. Maar het is wel waar!)

Waarom zou je het (her)lezen/kijken?

Oké, dus waarom zou je in vredesnaam een boek/film over een depressieve tiener willen (her)lezen/kijken? Goede vraag!

• Omdat het je eraan herinnert dat je niet alleen bent. Of je nu worstelt met angst, depressie, of gewoon het gevoel hebt dat je er niet bij hoort, The Perks of Being a Wallflower biedt een gevoel van verbinding en begrip.
• Omdat het je aanmoedigt om jezelf te accepteren. Het laat zien dat je niet perfect hoeft te zijn om waardevol te zijn. Je imperfecties zijn juist wat je uniek maken. (En ja, je mag best je eigen awkwardness omarmen!)
• Omdat het een geweldig verhaal is. Echt waar! De personages zijn complex en boeiend, de plot is meeslepend, en de soundtrack is fantastisch. (Wie houdt er niet van The Smiths?)
• Omdat het je laat nadenken over belangrijke vragen. Over liefde, vriendschap, identiteit, en de zin van het leven. (Geen druk, hoor!)

Dus, de volgende keer dat je je voelt als een wallflower, als een toeschouwer in je eigen leven, pak dan The Perks of Being a Wallflower erbij. Laat je meeslepen door het verhaal, laat je raken door de personages, en laat je eraan herinneren dat er altijd hoop is, zelfs in de donkerste tijden. En wie weet, misschien inspireert het je wel om uit je comfortzone te stappen en de wereld te laten zien wat je in huis hebt. (En als dat niet lukt, is er altijd nog lauwe cola in de hoek!)

En tot slot:

Wees aardig voor jezelf. Het leven is moeilijk genoeg. Omarm je innerlijke wallflower, maar vergeet niet om af en toe eens uit je schulp te kruipen. En onthoud: we zijn allemaal een beetje wallflower, toch? De een wat meer dan de ander, maar we hebben allemaal wel eens momenten waarop we ons onzeker, kwetsbaar en anders voelen. Dus laten we elkaar steunen, laten we elkaars verhaal horen, en laten we samen de schoonheid vinden in de imperfectie.

P.S. Als je de film kijkt, let dan op de scène met "Tunnel Song". Kippenvel gegarandeerd! En vergeet niet een pak tissues bij de hand te houden. Je bent gewaarschuwd!