Love Is A Dog From Hell Book

Hé, koffie? Lekker, toch? Zullen we het eens over Love Is A Dog From Hell van Charles Bukowski hebben? Ja, die titel alleen al... wat een binnenkomer, hè?

Even voor de duidelijkheid, we hebben het hier niet over een schattige Golden Retriever die je slippers sloopt, hè. We hebben het over liefde, Bukowski-style. Dus, ruw, ongefilterd, en een beetje, of eigenlijk heel erg, ellendig.

Dus, wat is dit boek precies?

Eigenlijk is het een collectie van Bukowski's gedichten. En ja, je raadt het al, ze gaan over de liefde. Maar dan dus niet de rozengeur-en-maneschijn versie. Meer de "ik-heb-gedronken-en-mijn-hart-is-gebroken-en-ik-schrijf-het-van-me-af" versie. Je weet wel, de realiteit.

Denk aan stukken over one night stands die awkward aflopen, relaties die op de klippen lopen omdat er te veel drank in het spel is (verrassing!), en de eenzaamheid van het single bestaan. Klinkt gezellig, toch? Maar geloof me, het is ook verslavend. Op een vreemde manier.

Waarom zou je dit willen lezen?

Goede vraag! Nou, ten eerste, Bukowski schrijft als geen ander. Zijn stijl is direct, rauw, en eerlijk. Hij draait er niet omheen. Hij vertelt je gewoon hoe het is. Of in ieder geval, hoe hij het ervaart. En dat is verfrissend, toch?

Ten tweede, herkenbaarheid! Zelfs als je geen alcoholist bent die in verpauperde appartementen woont (ik hoop het niet!), kun je je waarschijnlijk wel vinden in de gevoelens van eenzaamheid, verlangen, en teleurstelling die hij beschrijft. Wie heeft dat nou niet?

En ten derde, het is gewoon... poëtisch. Zelfs in zijn meest rauwe en gruwelijke beschrijvingen, zit er een bepaalde schoonheid. Een schoonheid in de lelijkheid, zeg maar. Klinkt tegenstrijdig? Misschien. Maar dat is Bukowski ten voeten uit.

Denk er eens over na: de eerlijkheid alleen al is al de moeite waard, toch? Hij probeert niet perfect te zijn. Hij probeert niet te pleasen. Hij is gewoon... zichzelf. En dat is zeldzaam in deze gepolijste wereld.

Wat kun je verwachten?

Nou, bereid je voor op een rollercoaster van emoties. Van lachen tot huilen (of in ieder geval een beetje sip kijken). Van herkenning tot afschuw. Van "wow, dit is diep" tot "holy shit, wat is dit grof!".

Verwacht veel drank, veel seks (niet per se de romantische soort), en veel zelfreflectie. Of nou ja, zelfreflectie... Bukowski is niet echt iemand die spijt betuigt. Hij observeert meer, en beschrijft. En dat is vaak al genoeg.

En verwacht geen happy end. Nee, echt niet. Dit is Bukowski, remember? Het leven is geen sprookje, en de liefde al helemaal niet. Het is meer een vuilnisbelt vol gebroken dromen en kapotte flessen. Maar hé, dat maakt het wel interessant, toch?

Een paar favoriete gedichten (misschien wel jouw nieuwe favorieten!)

Het is lastig om er een paar uit te pikken, want er zitten zoveel goede (en slechte, laten we eerlijk zijn) gedichten in. Maar hier zijn er een paar die me te binnen schieten:

• "The Bluebird": Een onverwacht teder gedicht over het verborgen verdriet dat we allemaal met ons meedragen. Ja, zelfs Bukowski!
• "Nirvana": Over het moment van ultieme onthechting en acceptatie. Best wel zen, eigenlijk.
• "So You Want to Be a Writer?": Niet direct over de liefde, maar wel over de rauwe realiteit van het kunstenaarschap. En dat is ook een soort liefde, toch? De liefde voor het schrijven.

Maar eerlijk, pak het boek op en blader er zelf door. Laat je verrassen! Misschien stuit je wel op een gedicht dat perfect bij je past.

Dus, is het een aanrader?

Tja, dat hangt ervan af. Als je op zoek bent naar een romantische feelgood roman, dan kun je dit boek beter laten liggen. Maar als je van eerlijke, rauwe, en ongefilterde poëzie houdt, dan is Love Is A Dog From Hell een absolute must-read.

Het is geen makkelijk boek. Het is niet altijd leuk. Maar het is wel eerlijk. En dat is iets wat we vaak missen in de literatuur, toch? Die eerlijkheid, die bereidheid om de lelijkheid van het leven te laten zien.

En misschien, heel misschien, helpt het je om je eigen liefdesverdriet een beetje beter te begrijpen. Of om te accepteren dat de liefde soms gewoon een hel is. Maar wel een interessante hel. Toch?

Dus... ga je het lezen? Laat me weten wat je ervan vindt! En in de tussentijd, nog een kop koffie?

Oh, en nog een tip: lees het niet als je net gedumpt bent. Tenzij je erger wilt lijden. Maar hé, wie ben ik om te oordelen?

Enne, niet vergeten: Bukowski is geen rolmodel. Hij is een schrijver. Een observator. Een chroniqueur van de marge. Gebruik zijn werk om na te denken, om te voelen, om te relativeren. Maar probeer hem niet te imiteren. Tenzij je echt een heel slechte dag hebt. En heel veel drank. Maar zelfs dan... wees voorzichtig!

Oké, genoeg gebabbeld. Tijd voor de volgende kop koffie. En misschien... nog een Bukowski-gedicht. Proost!

En onthoud: Liefde is misschien een hel, maar het is ook een avontuur. Toch?