The Library At Mount Char

Oké, luister. Ik had laatst een discussie met een vriend over wat nou eigenlijk het meest bizarre boek is dat we ooit gelezen hebben. Hij kwam aanzetten met iets over een pratende walvis en een parallel universum van gummibeertjes (serieus!), maar ik kon alleen maar lachen. “Wacht maar tot ik je vertel over The Library at Mount Char,” zei ik met een grijns. “Je weet niet wat bizar is tot je dit gelezen hebt.” En eerlijk is eerlijk, zelfs mijn vriend, doorgewinterd in weird fiction, was sprakeloos toen ik hem de premise uitlegde.

Maar wat maakt The Library at Mount Char van Scott Hawkins nou zo… uitzonderlijk? Laten we het eens onderzoeken, ja? Want ik denk dat, als je op zoek bent naar iets dat echt buiten de lijntjes kleurt, je hier wel goed zit.

Wat is The Library at Mount Char eigenlijk?

De makkelijkste manier om het uit te leggen (alhoewel “makkelijk” hier een relatief begrip is) is dat het gaat over Carolyn, een jonge vrouw die opgevoed is in een bibliotheek. Maar niet zomaar een bibliotheek. Stel je voor: een plek waar elk boek, elk archief, de sleutel is tot een specifieke discipline, een specifieke manier om de realiteit te manipuleren. En Carolyn is een van de twaalf kinderen – de "bibliothecarissen" – van Father, een entiteit die misschien wel (of misschien ook niet!) God is, en die verantwoordelijk is voor de creatie van deze bibliotheek en haar bijbehorende werelden. Beetje vaag? Wacht maar, het wordt nog gekker!

Father verdwijnt (of wordt ontvoerd, of vermoord – de details zijn belangrijk, maar ook weer niet), en Carolyn en haar "broers en zussen" raken verwikkeld in een gruwelijke strijd om de controle over de Library en de macht die daarmee gepaard gaat. En dat is het in een notendop. Oh ja, en er zijn ook nog honden die piano kunnen spelen. (Ja, echt.)

Waarom is dit zo'n bijzonder boek?

Laat me je dit vertellen:

• De wereldopbouw is compleet van de pot gerukt. Serieuze, from scratch wereldopbouw. We praten hier over regels en systemen die je nooit eerder hebt gezien. Hawkins heeft echt nagedacht over de implicaties van elk detail, hoe absurd het ook mag lijken.
• De personages zijn… complex. Niet in de zin van "ze worstelen met hun emoties en innerlijke demonen," maar meer in de zin van "ze zijn al zo lang gemanipuleerd en getraind dat hun morele kompas compleet van slag is." Ze zijn interessant, maar niet per se aardig. (Zeker geen heldenverhaal hier!)
• De toon is… onvoorspelbaar. Het kan grimmig en gewelddadig zijn, maar dan ineens ook weer droogkomisch en absurd. Het balanceert constant op het randje, en dat is wat het zo boeiend maakt.
• De plot… laat je raden tot het einde. Er zitten zoveel lagen en verrassingen in dat je constant op je hoede bent. Je denkt dat je iets doorhebt, en dan BAM! Wordt de mat onder je voeten vandaan getrokken.

De Elementen die het boek zo speciaal maken

Laten we iets dieper duiken in een paar specifieke elementen die The Library at Mount Char zo onvergetelijk maken. Denk aan het volgende:

• De Disciplines: Elk van de twaalf disciplines, beheerst door een ander kind van Father, is compleet bizar. Denk aan de Discipline van Dood, die letterlijk over de dood gaat en hoe deze kan worden gemanipuleerd. Of de Discipline van Taal, waarin men de werkelijkheid kan veranderen door simpelweg anders te spreken. (Klinkt als een droom voor elke schrijver, toch?)
• Father: Het mysterie rond Father is een constante bron van intrige. Is hij een god? Een gestoorde wetenschapper? Een megalomane manipulator? Het antwoord is… ingewikkeld. En dat is het mooie eraan.
• Carolyn: Ze is een fascinerend hoofdpersonage omdat ze zo… stoïcijns is. Ze heeft zoveel meegemaakt dat ze bijna ongevoelig is geworden voor emoties. Maar onder die façade schuilt een diepe pijn en een verlangen naar iets beters. (Ze is, in zekere zin, de meest menselijke van allemaal, ondanks alles.)
• Het geweld: Wees gewaarschuwd: dit boek is niet voor tere zieltjes. Er is veel geweld, en het is vaak grafisch en schokkend. Maar het is nooit gratuit; het dient altijd een doel. Het benadrukt de brutaliteit en de immoraliteit van de wereld die Hawkins heeft gecreëerd.

Dus, moet je dit boek lezen?

Dat hangt ervan af! Ben je op zoek naar een makkelijk verteerbaar verhaal met een happy end? Dan is dit absoluut niks voor jou. Maar als je open staat voor een boek dat je uitdaagt, je aan het denken zet en je soms compleet van je stuk brengt, dan is The Library at Mount Char misschien wel het perfecte boek.

Het is een boek dat je niet snel zult vergeten. Het is een boek dat je zult aanraden aan je vrienden (en ze dan met een grijns toekijken hoe ze erdoor worstelen). Het is een boek dat… nou ja, het is gewoon anders.

En soms is anders precies wat je nodig hebt, toch?

Een laatste waarschuwing (en een aanbeveling)

Wees gewaarschuwd: The Library at Mount Char is geen boek dat je even tussendoor leest. Het vraagt om je volledige aandacht. Je zult af en toe terug moeten bladeren om dingen te herlezen. Je zult soms je wenkbrauwen fronsen en denken: “Wat is hier in godsnaam aan de hand?”

Maar dat is oké. Het is de bedoeling. Laat je meevoeren door de chaos. Vertrouw op Hawkins' visie. En wie weet… misschien ontdek je iets nieuws over jezelf, over de wereld en over de kracht van verhalen.

En als je het boek dan toch uitleest (wat ik je van harte aanraad!), laat me dan weten wat je ervan vond! Ik ben benieuwd of je net zo perplex bent als ik was.

Veel leesplezier (of, nou ja, lees-tortuur, afhankelijk van hoe je het bekijkt!).