The Count Of Monte Christo

Oké, luister goed, want dit is een verhaal zo sappig, zo vol wraak en verraad, dat het je doet vergeten dat je koffie koud wordt. We gaan het hebben over De Graaf van Monte Cristo, door die ouwe rakker Alexandre Dumas. Ja, die van De Drie Musketiers, alleen dan zonder verenhoeden en met véél meer drama. Denk Revenge meets The Shawshank Redemption meets… nou ja, gewoon een hele hoop Franse melodrama. Maak je klaar, want het wordt een wilde rit!

Wie is die gast eigenlijk?

In het begin is ie helemaal geen graaf. Nee, we beginnen met Edmond Dantès, een jonge, knappe (geloof ik, Dumas besteedt er niet belachelijk veel tijd aan) zeeman. Hij is verloofd met de beeldschone Mercédès, en het leven lacht hem toe. Nou ja, tot zijn zogenaamde “vrienden” (lees: jaloerse slijmerds) een plan smeden om hem te naaien. Serieus, als je ooit denkt dat je vrienden je niet zouden verraden voor een klein beetje succes, denk dan even aan Edmond. Het is een harde les, maar wel een goede.

Dus, wat doen die griezels? Ze sturen een anonieme brief naar de autoriteiten (ja, zo deden ze dat toen, geen Twitter-storm, maar brieven!), waarin staat dat Edmond een Bonapartistische samenzweerder is. Wat dat betekent? Nou, dat hij Napoleon steunt. In die tijd was dat zoiets als zeggen dat je fan bent van Voldemort op Zweinstein. Serieus strafbaar.

En poef! Edmond wordt gearresteerd op zijn eigen bruiloft! Brúíloft! Dat is pas een huwelijksnacht om nooit te vergeten. Alleen dan om de verkeerde redenen. Zijn leven is verkloot, zijn verloofde is kapot, en hij wordt opgesloten in Château d'If, een gevangenis op een eiland. Klinkt als een leuke vakantiebestemming, toch? Niet dus.

De cel, de kerker, de hel…

Château d'If is zo’n gevangenis waar je letterlijk dood van gaat vervelen. Er is niks te doen, behalve wachten tot je doodgaat. Edmond zit daar jaren, helemaal alleen. Je zou zeggen dat hij gek wordt, en dat doet hij waarschijnlijk ook een beetje, maar er gebeurt iets geniaals: hij ontmoet Abbé Faria, een andere gevangene. En deze Abbé is geen gewone gevangene. Hij is een geleerde, een filosoof, en, het belangrijkste, een expert in ontsnappingsplannen! Alsof God dacht: “Oké, we hebben hem genoeg gepest, laten we hem een mentor geven.”

Abbé Faria wordt Edmunds persoonlijke leraar. Hij leert hem alles: talen, wetenschap, geschiedenis, noem maar op. Hij is eigenlijk een lopende universiteit in een gevangeniscel. En dan onthult hij ook nog eens het geheim van een gigantische schat die verborgen ligt op het eiland Monte Cristo. Serieus, wat een toeval! Alsof het script van een film is…

De ontsnapping! (En de schat!)

Na jaren van voorbereiding (en tunnelgraven, natuurlijk), probeert Edmond te ontsnappen. Helaas overlijdt Abbé Faria net voordat ze de tunnel kunnen voltooien. Maar Edmond is slim! Hij verstopt zich in de lijkzak van de Abbé! Serieus, wie verzint dit? De bewakers gooien de zak overboord, en Edmond zwemt naar een nabijgelegen eiland. Dat is pas een begrafenis om nooit te vergeten!

Hij vindt de schat op Monte Cristo (duh!), en wordt plotseling immens rijk. We hebben het niet over een paar euro’s, we hebben het over een fortuin dat hij kan gebruiken om zijn wraak te plannen. En dat is precies wat hij doet. Hij transformeert zich in De Graaf van Monte Cristo, een mysterieuze, elegante, superrijke man met een vendetta die zo lang is dat je er een sjaal van kunt breien.

De transformatie van een zeeman tot een graaf

• Nieuwe identiteit: Weg met Edmond Dantès, hallo Graaf van Monte Cristo! Klinkt een stuk chiquer, toch?
• Rijkdom: De schat van Monte Cristo is geen klein beetje wisselgeld. Hij is steenrijk. Hij koopt huizen, kunst, en alle fancy spullen die een graaf nodig heeft.
• Kennis: Dankzij Abbé Faria is Edmond niet zomaar een rijke idioot. Hij is slim, geschoold en kan zichzelf perfect presenteren in de hogere kringen.

Wraak, zoetere wraak!

Nu begint het leuke gedeelte! Edmond, alias De Graaf, keert terug naar Parijs en begint met het nauwkeurig uitstippelen van zijn wraak. Hij gebruikt zijn rijkdom en intelligentie om het leven van de mensen die hem verraden hebben compleet te ruïneren. En hij doet het met stijl!

Laten we eens kijken wie er op zijn lijstje staan:

• Fernand Mondego: De kerel die met Mercédès trouwde terwijl Edmond in de gevangenis zat. Hij is nu een rijke en gevierde generaal, maar De Graaf zorgt ervoor dat zijn reputatie en rijkdom in elkaar storten.
• Danglars: De bankier die de brief schreef waardoor Edmond werd gearresteerd. De Graaf manipuleert zijn financiën zodat hij alles verliest en uiteindelijk op de vlucht moet.
• Villefort: De rechter die Edmond zonder bewijs de gevangenis in stuurde. De Graaf onthult geheimen over Villefort's verleden die hem compleet vernietigen. Serieus, deze man heeft een paar serieuze skeletons in de kast.

De Graaf van Monte Cristo is niet zomaar een wraakzuchtige gek. Hij is een strateeg. Hij wacht, observeert en slaat toe op het juiste moment. Hij gebruikt hun eigen zwakheden tegen hen. Het is eigenlijk best wel geniaal (en een beetje gemeen, maar hé, ze verdienden het!).

Morele dilemma's en een happy(ish) end

Naarmate De Graaf zijn wraakplannen uitvoert, begint hij te twijfelen. Is dit wel de juiste manier? Veroorzaakt hij niet meer kwaad dan goed? Hij begint te beseffen dat wraak niet altijd de bevrediging brengt die hij had verwacht. En dan komt ook nog de liefde om de hoek kijken… Er zijn een paar dames in zijn leven die hem het hoofd op hol brengen, en hij realiseert zich dat hij misschien wel iets anders wil dan alleen maar wraak.

Het einde van het verhaal is… gecompliceerd. Sommige schurken krijgen wat ze verdienen, anderen ontsnappen aan hun straf. Mercédès en Edmond krijgen elkaar niet terug (sorry, romantici!), maar De Graaf vindt wel vrede en geluk met Haydée, een jonge vrouw die hij uit slavernij heeft gered. Hij leert dat vergeving soms belangrijker is dan wraak. Of zoiets. Het is een beetje vaag, maar het is een Frans verhaal, dus verwacht geen perfect happy end met een strikje eromheen.

Waarom je dit boek (of de film) moet checken!

Waarom zou je je tijd besteden aan dit dikke, oude boek (of de film, als je lui bent)? Omdat het een geweldig verhaal is! Het heeft alles:

• Avontuur: Gevangenisontsnappingen, schattenjachten, verre reizen.
• Intrige: Verraad, samenzweringen, geheimen.
• Romantiek: Liefde, verlies, tweede kansen (soort van).
• Wraak: Oh ja, heel veel wraak.

De Graaf van Monte Cristo is een verhaal over rechtvaardigheid, vergeving, en de complexiteit van de menselijke natuur. En het is gewoon ontzettend vermakelijk! Dus pak dat boek, ga lekker zitten met een kop koffie (misschien zelfs met een glas Franse wijn erbij), en laat je meeslepen door het verhaal van Edmond Dantès, alias De Graaf van Monte Cristo. Je zult er geen spijt van krijgen. Beloofd! (Of anders mag je me de schuld geven, maar dan moet je me wel eerst vinden in dat kasteel op Monte Cristo...)