Star Trek Deep Space Nine

Oké, hand omhoog als je dit herkent: je zit vast op een verjaardag van een vage kennis. De taart is droog, de gesprekken zijn stroperig, en dan zegt er iemand, vol overtuiging: "Star Trek, dat is toch dat met die oren en dat 'Beam me up, Scotty' gedoe?" Mijn innerlijke Trekkie kreeg het acuut benauwd. Want ja, Star Trek is méér dan dat. En dan vooral Deep Space Nine. (Sorry, TNG fans, love ya, maar DS9 zit diep in m'n hart).

Het punt is, die verjaardag liet me weer denken aan waarom DS9 zo anders is dan de rest. Het is niet die utopische toekomst vol vrede en harmonie die we van Kirk en Picard kennen. Nee, DS9 is dirty, complex en vaak ronduit duister. En dát maakt het zo goed.

Beyond the Final Frontier, Beyond the Federation Ideal

Laten we eerlijk zijn, de originele Star Trek en The Next Generation waren fantastisch, maar ze hadden een soort... naïviteit. Iedereen was aardig, de Federatie was perfect, en problemen werden meestal opgelost met een snelle morele les. (Niks mis mee, hoor! Classic Trek is classic om een reden!). DS9 daarentegen... zoetjes, wat een chaos.

Waarom DS9 anders is:

• Geen Starfleet schip dat de ruimte verkent: De serie speelt zich af op een ruimtestation, Deep Space Nine, dat ooit Cardassiaans was (Terok Nor voor de kenners!). Het ding is oud, roestig, en constant aan reparatie toe. Het voelt meteen minder 'glamorous'.
• De focus op politiek: De serie draait om de complexe politieke situatie rond Bajor, een planeet die net bevrijd is van de Cardassiaanse bezetting. Denk maar aan de Balkan in de ruimte. Intrige, complotten, religieuze spanningen... je krijgt het allemaal.
• Complexe personages: Geen Mary Sues of Gary Stus hier! De personages zijn flawed, maken fouten, en worden geconfronteerd met moeilijke keuzes. Kijk naar Sisko, die worstelt met zijn rol als Emissary of the Prophets (en soms heel on-Starfleet-achtige dingen doet!). Of Kira, die van een radicaal verzetsstrijdster moet veranderen in een politieke leider. Heerlijk!
• Een doorlopend verhaal: Waar de andere series vaak losse afleveringen hadden (monster of the week!), heeft DS9 een sterk doorlopend verhaal. Er is een duidelijke dreiging, de Dominion oorlog, die de hele serie door speelt. Dat maakt het verslavend om te kijken.
• Morele grijstinten: Er is geen zwart-wit. De Federatie is niet altijd de held, en de vijanden zijn niet altijd puur slecht. De morele ambiguïteit is wat DS9 zo interessant maakt. Denk aan de Section 31 afleveringen – bah, maar wél fascinerend.

De Dominion Oorlog: The Stakes Are High

De Dominion Oorlog is misschien wel het beste stuk science fiction storytelling dat ik ooit heb gezien. De dreiging voelt reëel, de verliezen zijn groot, en de Federatie wordt tot het uiterste gedreven. Het is niet langer een kwestie van 'we redden de planeet van de week'. Het is een strijd om het voortbestaan. (En ja, ik heb het overleefd, maar ik had serieus stress tijdens sommige afleveringen.)

Enkele hoogtepunten (SPOILER ALERT!):

• "The Siege of AR-558": Een grimmige aflevering over een Starfleet eenheid die vastzit in een loopgraaf en wanhopig vecht tegen de Jem'Hadar. Rauw, intens en hartverscheurend.
• "In the Pale Moonlight": Een controversiële aflevering waarin Sisko een deal sluit met de Romulans om ze in de oorlog te betrekken. De ethische dilemma's zijn om van te watertanden.
• De hele Founders oorlog arc: Verraders, dubbelspionnen, bodysnatchers... paranoia ten top!

De Personages: Meer dan Cartoons

DS9 staat of valt met zijn personages. Ze zijn complex, geloofwaardig en ontwikkelen zich gedurende de serie. Je gaat van ze houden, je gaat ze haten, je gaat met ze meeleven. (Oké, Quark is soms irritant, maar hij is ook stiekem hilarisch!).

Een paar favorieten:

• Benjamin Sisko: De kapitein (later admiraal) die worstelt met zijn rol als Starfleet officier én als religieuze figuur. Zijn ontwikkeling is ongelooflijk om te zien.
• Kira Nerys: Een sterke en onafhankelijke vrouw die vecht voor haar volk. Haar relatie met Odo is puur goud.
• Odo: De changeling die verlangt naar verbinding en worstelt met zijn afkomst. Zijn zoektocht naar identiteit is een van de meest aangrijpende verhaallijnen van de serie.
• Garak: De Cardassiaanse kleermaker (en voormalig spion) die altijd wel een geheim heeft. Zijn sarcasme en dubbelzinnigheid maken hem onweerstaanbaar. (En ja, hij is stiekem verliefd op Bashir, geef het toe!).
• Dukat: De ultieme slechterik. Charismatisch, manipulatief en volkomen gestoord. Je haat hem, maar je kunt je ogen niet van hem afhouden.

Conclusie: DS9 is Meer dan Gewoon Star Trek

Deep Space Nine is niet voor iedereen. Als je op zoek bent naar een vrolijke, optimistische serie met simpele verhaallijnen, dan kun je misschien beter iets anders kijken. Maar als je op zoek bent naar een intelligent, complex en soms provocerend verhaal dat je aan het denken zet, dan moet je DS9 zeker een kans geven. (En kom daarna terug om met me te discussiëren over de beste afleveringen!).

Het is Star Trek, maar dan anders. Het is Star Trek dat durft, dat grenzen verlegt en dat je laat zien dat zelfs in de verre toekomst, de mensheid nog steeds worstelt met dezelfde oude problemen: politiek, religie, oorlog en de zoektocht naar betekenis. En dat maakt het briljant.

Dus, de volgende keer dat iemand zegt: "Star Trek, dat is toch dat met die oren?", dan kun je met een gerust hart antwoorden: "Ja, maar het is ook Deep Space Nine." En leg dan maar uit waarom dat zo'n belangrijk verschil is. Succes!