Shelley Read Ga Als Een Rivier

Hé allemaal! Kom er even bij zitten, pak een kop koffie (of iets sterkers, we gaan het hebben over een boek dat je hart kan breken én weer kan lijmen), en luister eens naar mijn verhaal over "Ga Als Een Rivier" van Shelley Read. Ja, ja, ik weet het, de titel klinkt alsof het een new-age cursus over persoonlijke groei is, maar geloof me, dit is veel, veel meer.

Ik had eerst zoiets van, "Oh nee, niet wéér zo'n boek over verdriet en veerkracht." Ik had al genoeg drama in mijn eigen leven om een soapserie te vullen, laat staan dat ik me nog eens in een ander zijn sores wilde storten. Maar goed, mijn leesclub (ja, ik ben zo iemand) stond erop. En stiekem, tussen ons gezegd en gezwegen, was ik blij dat ik me had laten overhalen. Dit boek… jongens, dit boek! Het is net een wandeling door de Rocky Mountains in Colorado – adembenemend mooi, maar je kunt ook elk moment struikelen over een losse steen of oog in oog komen te staan met een beer. Gelukkig alleen figuurlijk, tenzij je toevallig in Colorado woont, dan wens ik je veel succes daarmee.

Wat is het verhaal? (In een notendop, want spoilers zijn stom)

"Ga Als Een Rivier" vertelt het verhaal van Victoria Nash, een 17-jarig meisje dat in de ruige wildernis van Colorado woont in de jaren '40 en '50. Ze leidt een hard leven met haar familie op een perzikboomgaard (klinkt idyllisch, maar denk meer aan zwoegen en zweten dan aan romantische picknicks). Dan, BAM! Liefde. En dan, BAM! Drama. En dan, BAM! Nog meer drama! Het is alsof het universum Victoria persoonlijk een cadeaubon voor ellende heeft gegeven.

Maar serieus, het verhaal draait om meer dan alleen verdriet. Het gaat over:

• Veerkracht: Victoria is een soort menselijke stuiterbal. Hoe hard ze ook valt, ze staat altijd weer op. Sterker nog, ze staat vaak nog sterker op. Ik vermoed dat ze 's ochtends muesli eet met stalen spijkers in plaats van havermout.
• Familie: Zowel de bloedbanden als de gekozen familie. Want laten we eerlijk zijn, soms zijn je vrienden betere familie dan je eigen familie, toch? (Mama, grapje! Of niet...?).
• De natuur: De rivier, de bergen, de dieren – ze zijn allemaal personages op zich. Shelley Read schrijft zo mooi over de natuur dat je bijna de dennennaalden kunt ruiken en de koude berglucht kunt voelen.
• Geheimen: Iedereen in het boek heeft wel een skelet in de kast (of een hele skelettenfamilie). Het is net een aflevering van "Wie is de Mol?", maar dan met perziken.

De schrijfstijl: Prachtig, maar bereid je voor op de tranen

Shelley Read heeft een manier van schrijven die je direct meezuigt in het verhaal. Haar beschrijvingen zijn zo levendig dat je echt het gevoel hebt alsof je erbij bent. Maar wees gewaarschuwd, het boek is niet zonder tranen. Ik heb mijn portie tissues er wel doorheen gejaagd. Ik adviseer dan ook om een doos tissues klaar te zetten en een grote mok thee (of een fles wijn, oordeel me niet) voordat je begint te lezen.

Eerlijk is eerlijk, het is geen luchtig leesvoer voor op het strand. Dit is een boek dat je aan het denken zet, dat je raakt, dat je bijblijft. Je gaat je afvragen wat je zelf zou doen in Victoria's schoenen (die waarschijnlijk vol modder en perzikensap zitten). Je gaat nadenken over je eigen veerkracht, je eigen familie, je eigen relatie met de natuur. En je gaat waarschijnlijk ook googlen of er perzikboomgaarden in Colorado te bezoeken zijn (ik wel in ieder geval!).

Waarom zou je dit boek lezen? (Naast het feit dat ik het je adviseer, natuurlijk)

Oké, ik heb je al een beetje warm gemaakt, maar hier zijn nog een paar extra redenen waarom "Ga Als Een Rivier" de moeite waard is:

• Het is een ode aan de veerkracht van de menselijke geest. We kunnen meer aan dan we denken. En Victoria is daar het levende bewijs van.
• Het is een prachtig geschreven coming-of-age verhaal. Het is boeiend om te zien hoe Victoria zichzelf ontdekt en haar eigen weg vindt in een moeilijke wereld.
• Het geeft je een kijkje in een andere tijd en een andere cultuur. Het is fascinerend om te lezen over het leven in het Colorado van de jaren '40 en '50, met al zijn uitdagingen en schoonheid.
• Het is gewoon een heel goed verhaal. Punt.

Conclusie: Lezen dus! (Maar wel met tissues)

Dus, ja, "Ga Als Een Rivier" is een boek dat je leven kan veranderen. Misschien niet letterlijk, maar het zal je zeker aan het denken zetten en je hart raken. Het is een boek dat je nog lang bij zal blijven, net als een zoete geur van rijpe perziken op een warme zomerdag. Ga het lezen! Maar onthoud: tissues zijn verplicht. En misschien een knuffel. En een grote perzikentaart. Gewoon, omdat het kan.

Oh, en nog een laatste ding: als je het boek hebt gelezen, laat me dan weten wat je ervan vond! Ik ben benieuwd naar jouw mening. En misschien kunnen we samen huilen over Victoria's ellende. Of juichen over haar overwinningen. Net wat de stemming toelaat.

PS: Wist je dat Shelley Read zelf ook in Colorado woont? Misschien kom je haar tegen tijdens een wandeling in de Rocky Mountains. Vraag haar dan of ze nog tips heeft voor boeken die je hart breken én weer lijmen. En geef haar een tissue van me.

PPS: Ik heb gegoogled. Je kunt inderdaad perzikboomgaarden in Colorado bezoeken. Iemand zin in een roadtrip?

PPPS: Waarom heet het boek "Ga Als Een Rivier?" Zelfs na het lezen van het boek ben ik er nog niet helemaal uit. Maar misschien is dat juist de bedoeling. Het is net als het leven zelf: soms stroomt het soepel en soms bruist het als een waterval. En soms sta je gewoon even stil in een diepe poel en denk je na over waar je naartoe wilt.