Sarah Perry The Essex Serpent

Oké, stel je voor: je zit in een bruin café, met een bakje koffie (of een biertje, ik oordeel niet), en ik ga je vertellen over een boek. Niet zomaar een boek, maar eentje waar je misschien wel een beetje door in de war raakt, maar dan op een goede manier. Het gaat over Sarah Perry's 'The Essex Serpent'. Hou je vast, want het wordt een ritje!

Het verhaal: slangen, wetenschap en twijfel

We spoelen terug naar 1893. Victoriaans Engeland. Denk aan korsetten, sombere gezichten en heel veel theedrinken. Londen is vies en druk, maar dan...er gaat een gerucht! Een legende wordt wakker. Ze zeggen dat er een gigantische slang rondzwemt in de wateren van Essex. Niet zomaar een waterslangetje, nee, eentje van het formaat 'ik-kan-een-boot-opeten-voor-ontbijt'.

Enter Cora Seaborne, onze heldin (of anti-heldin, hangt ervan af hoe je het bekijkt). Cora is net weduwe (haar vreselijke man, ik zeg het maar gewoon), en opeens voelt ze zich...bevrijd! Geen akelig huwelijk meer, geen verwachtingen! Ze is dol op wetenschap, fossielen, alles wat met natuurlijke historie te maken heeft. En die slang? Die wil ze zien! Het is alsof Darwin een date heeft met Godzilla. Je kunt je er iets bij voorstellen, toch?

Cora reist dus af naar Essex, samen met haar autistische zoon Frankie (die echt super schattig is) en haar vriendin Martha (die radicaal is en van mening is dat alle rijke mensen het liefst meteen de zee in moeten). En daar, in de drassige, sombere moerassen van Essex, begint het gedonder.

De personages: een zooitje ongeregeld

Laten we even de belangrijkste figuren langsgaan, want het is net een aflevering van een soap opera (maar dan wel een slimme soap opera):

• Cora Seaborne: De weduwe met een wetenschappelijke obsessie. Ze is intelligent, nieuwsgierig en een beetje dramatisch. Je zou haar willen knuffelen en een serieuze babbel geven.
• Will Ransome: De lokale dominee. Knap, intelligent, en hij gelooft niet in de slang. Hij is meer van de 'logica en redelijkheid'. Hij en Cora botsen (maar je voelt al aankomen dat er meer speelt, toch?). Het is alsof Spock een theologie-diploma heeft gehaald.
• Stella Ransome: Wills vrouw. Fragiel, mooi en...een beetje mysterieus. Ze is heel erg ziek, maar heeft een eigen kijk op de wereld. Ze kan je zo inpalmen!
• Luke Garrett: Een briljante, maar soms onhandige chirurg. Hij is stapelgek op Cora, maar zij ziet hem meer als...een interessant studieobject. Auw! Arme Luke! Hij is de classic 'nice guy' die nooit wint.
• Martha: Cora's socialistische vriendin. Ze is een soort wandelend politiek pamflet, maar wel eentje met het hart op de juiste plaats. Ze zorgt er wel voor dat het geheel niet te serieus wordt.

Waarom het zo'n goed boek is (en een beetje gek)

Oké, wat maakt 'The Essex Serpent' nou zo boeiend? Het is niet alleen maar een monsterverhaal. Het gaat over:

• Wetenschap versus geloof: De eeuwige strijd. Is er ruimte voor beide? Kunnen ze naast elkaar bestaan? Het boek stelt deze vragen op een slimme manier.
• Liefde in al haar vormen: Romantische liefde, vriendschap, de liefde van een moeder voor haar kind. Het boek zit er vol mee.
• De rol van de vrouw in de Victoriaanse tijd: Cora is een vrouw die haar eigen weg zoekt, tegen de verwachtingen van de maatschappij in. Dat is best dapper, toch?
• De kracht van verhalen: De geruchten over de slang hebben een enorme impact op de gemeenschap. Verhalen kunnen mensen bang maken, hoop geven, en zelfs veranderen.

Het is een boek vol contrasten. Het is romantisch, maar ook hard. Het is grappig, maar ook serieus. Het is alsof je een taart eet die tegelijkertijd zoet, zuur en pittig is. Vreemd, maar verslavend!

De slang als metafoor

En die slang dan? Wat stelt die eigenlijk voor? Tja, dat is de grote vraag. Is het een echt beest? Of is het een metafoor voor iets anders? Misschien voor de angsten en onzekerheden van de mensen in Essex. Misschien voor de opkomende wetenschap die de traditionele geloofsovertuigingen uitdaagt. Misschien voor gewoonweg de sleur die Cora wil doorbreken. Of misschien is het gewoon een heel grote, griezelige slang! De auteur laat het aan de lezer over om te beslissen.

En dat is eigenlijk wat het boek zo goed maakt: het laat je nadenken. Het daagt je uit. Het laat je achter met meer vragen dan antwoorden. En soms is dat precies wat je nodig hebt, toch?

Conclusie: Lees het boek (en ga dan filosoferen!)

Dus, als je op zoek bent naar een boek dat je aan het denken zet, dat je laat lachen (en misschien een beetje laat huilen), en dat je nog lang na het lezen blijft bijblijven, dan is 'The Essex Serpent' zeker een aanrader. Het is een boek voor mensen die houden van intelligentie, humor en een beetje mysterie. Het is als een goede rode wijn: in eerste instantie denk je: "Wat is dit?", maar na een tijdje heb je er toch meer zin in.

En wie weet, misschien ga je na het lezen wel zelf op zoek naar monsters in de Nederlandse wateren. Alleen...pas op voor de muskusrat! Die is misschien niet zo groot als een slang, maar hij kan wel gemeen bijten!

Ga het lezen, en laat me weten wat je ervan vond! En als je de slang vindt, roep me er dan bij. Ik neem mijn camera mee!