Me Before You After You

Oké, luister, ik ga je iets vertellen over een boekenreeks die mijn emotionele stabiliteit meer dan eens heeft getest. Je weet wel, zo'n reeks waar je na het lezen denkt: "Wow, ik heb gehuild, gelachen, en nu voel ik me alsof ik een marathon heb gelopen... maar dan met mijn hart." Ik heb het natuurlijk over Me Before You, en... euhm... de rest.

Me Before You: Het begon zo onschuldig...

In 2012 kwam Jojo Moyes op de proppen met Me Before You, en eerlijk, ik had geen flauw idee wat me te wachten stond. Ik dacht: een leuk, romantisch verhaal, misschien een beetje drama. Niets om je over op te winden. Ik had zo ongelijk. Net als toen ik dacht dat ik wel even een IKEA kast in elkaar kon zetten zonder handleiding. (Spoiler: Dat lukte dus niet.)

Het verhaal gaat over Lou Clark, een meisje dat haar baan in een lokaal café verliest en een nieuwe baan zoekt. Ze belandt uiteindelijk als verzorger van Will Traynor, een man die na een motorongeluk quadripleeg is geworden. Will is cynisch, bitter, en totaal niet blij met zijn situatie. Lou is... nou ja, Lou is Lou. Ze is kleurrijk, een beetje onhandig, en ze heeft een hart van goud. En bam, daar heb je je basis voor een verhaal dat je gegarandeerd aan het huilen brengt. Meer dan wanneer je ui snijdt. Zelfs meer dan wanneer je per ongeluk op een LEGO blok stapt. Dat is veel, mensen!

Wat begon als een zakelijke overeenkomst (geld voor Lou, zorg voor Will) verandert al snel in iets veel diepers. Lou probeert Will te laten zien dat er nog steeds schoonheid en vreugde in het leven is, ondanks zijn beperkingen. Ze neemt hem mee op uitstapjes, probeert hem te laten lachen, en langzaam maar zeker begint Will inderdaad wat meer te ontdooien. Je voelt de chemie tussen die twee, de connectie, de... snik. Sorry, ik moet even mijn tissues pakken. Het is zo'n hartverscheurend mooi verhaal.

Maar, en dit is een biggie, het verhaal neemt een wending. Will heeft namelijk besloten dat hij euthanasie wil. En dit is waar het boek controversieel werd. Lou probeert hem nog op alle mogelijke manieren op andere gedachten te brengen, maar uiteindelijk respecteert ze zijn keuze. En dat, beste lezers, is waar mijn tranen begonnen te vloeien als de Niagara Falls. Ik zweer het, mijn kat dacht dat ik gek was geworden.

After You: De nasleep

Toen ik dacht dat mijn emotionele leed voorbij was, kondigde Jojo Moyes After You aan. Ik dacht: "Oké, dit kan niet zo erg zijn als het eerste boek. Will is immers... nou ja, je weet wel." Ik dacht dus dat het meer een soort opruiming van de nasleep zou zijn, een lieflijk verhaal over rouwverwerking. Ik zat er weer compleet naast. Net als wanneer ik denk dat ik wel even kan parkeren in de binnenstad tijdens de kerstdagen.

After You volgt Lou na Wills dood. Ze worstelt met verdriet, schuldgevoelens, en de vraag wat ze nu met haar leven moet doen. Ze voelt zich verloren en doelloos, wat heel begrijpelijk is. Ze gaat naar een supportgroep voor mensen met verdriet, die allemaal hun eigen problemen hebben. Een van hen is een jonge vrouw genaamd Lily, die beweert Wills dochter te zijn. WAT?! Ja, ik weet het. Mijn reactie was hetzelfde als wanneer je erachter komt dat je favoriete snack is uitverkocht in de supermarkt.

Lily voegt nog een extra laag drama toe aan Lou's toch al ingewikkelde leven. Lou probeert Lily te helpen, terwijl ze tegelijkertijd haar eigen leven probeert te hervinden. Ze begint een nieuwe baan, experimenteert met nieuwe dingen (zoals parachute springen, ja, echt), en probeert zichzelf weer open te stellen voor de liefde. Het is een verhaal over veerkracht, over het vinden van kracht in jezelf, en over het leren leven met verlies. Het is een verhaal dat minder tranen oproept dan Me Before You, maar nog steeds een flinke emotionele impact heeft.

Punten die het vervolg de moeite waard maken:

• De manier waarop Lou omgaat met haar verdriet is realistisch en herkenbaar.
• Lily's personage brengt een interessante dynamiek in het verhaal.
• De nieuwe personages in de supportgroep zijn goed uitgewerkt en hebben hun eigen verhalen.
• De humor is subtieler, maar nog steeds aanwezig.

Still Me: Lou in New York!

En alsof dat nog niet genoeg was, kwam er ook nog een derde boek: Still Me. Dit keer verlaat Lou het vertrouwde Engeland en verhuist ze naar New York City om daar een nieuw leven te beginnen. Ik denk dat Jojo Moyes dacht: "Wat is er erger dan verdriet? Een totaal andere cultuur en een nieuwe baan!"

Lou gaat werken voor een rijke familie en probeert haar draai te vinden in de bruisende stad. Ze raakt bevriend met nieuwe mensen, ontdekt nieuwe passies, en komt voor de nodige uitdagingen te staan. Ze ontmoet ook een nieuwe man, natuurlijk, waardoor de liefdesdriehoek (of in dit geval de liefdesvierhoek, want Will is er nog steeds een beetje bij, in haar gedachten) compleet is. Het is een verhaal over zelfontdekking, over het vinden van je eigen weg, en over het durven volgen van je hart. Net als wanneer je eindelijk durft die ene rare smaak ijs te proberen (en het blijkt dan ook nog lekker te zijn!).

Wat me vooral opviel aan Still Me is de nadruk op Lou's persoonlijke groei. Ze is niet langer het onzekere meisje uit het eerste boek. Ze is sterker, zelfverzekerder en weet beter wat ze wil. Ze maakt fouten, zeker, maar ze leert ervan. En dat is wat het verhaal zo inspirerend maakt.

Samenvattend:

• Lou verhuist naar New York en werkt voor de rijke Gopniks.
• Ze komt voor uitdagingen te staan in haar nieuwe baan en omgeving.
• Ze ontmoet Josh, een man die erg op Will lijkt, maar dan Amerikaans.
• Ze leert over zichzelf en groeit als persoon.

Het oordeel?

De Me Before You reeks is een rollercoaster van emoties. Het is een serie die je aan het lachen, huilen en nadenken zet. Het eerste boek is ongetwijfeld het meest impactvolle, maar de vervolgen zijn zeker de moeite waard als je wilt weten hoe het verder gaat met Lou. Het is geen perfecte reeks, zeker niet. Sommige mensen vonden het einde van Me Before You problematisch, en dat is begrijpelijk. Maar het is wel een reeks die je bijblijft, een reeks die je raakt. En dat is toch wat goede boeken moeten doen, nietwaar?

Dus, als je op zoek bent naar een verhaal dat je meeneemt op een emotionele reis, pak dan Me Before You op. Maar waarschuwing: zorg voor tissues. Heel veel tissues. En misschien een emmer voor je tranen. Je bent gewaarschuwd!

En oh ja, nog een laatste weetje: wist je dat Me Before You ook verfilmd is? Met Emilia Clarke als Lou en Sam Claflin als Will. De film is best goed, maar natuurlijk niet zo goed als de boeken. Maar hé, het is altijd leuk om je favoriete personages tot leven te zien komen, toch?

Dus pak een kop koffie, kruip lekker in je luie stoel, en bereid je voor op een emotionele achtbaan. Veel leesplezier!