Kort Gedicht Annie Mg Schmidt

Oké, luister! Ik zat dus laatst in een café, beetje koffie lurken, krantje lezen (ja, mensen, ik ben oud! grapje! of niet?) en ineens schoot het me te binnen: Annie M.G. Schmidt! Die vrouw was toch geniaal? En dan vooral haar korte gedichtjes. Die zijn echt... pfff, goud waard. Maar goed, ik dwaal af. Ik wilde dus wat vertellen over die korte gedichtjes, op een manier die hopelijk niet zo saai is als aardappelen zonder jus. Dus, zet je schrap!

Annie M.G. Schmidt: Meer dan alleen Jip en Janneke

Iedereen kent Annie M.G. Schmidt van Jip en Janneke, dat is logisch. Maar ze was zoveel meer dan dat! Ze schreef musicals, liedjes, toneelstukken... en dus ook die fantastische gedichten. En die gedichten? Die waren niet alleen voor kinderen, hoor. Die gingen over het leven, de liefde, de dood... kortom, de hele mikmak. Met een flinke dosis humor en ironie, dat dan weer wel. Alsof ze dacht: "Laten we de wereld eens even lekker belachelijk maken, maar dan wel op een lieve manier."

Stel je voor: je zit in de trein, kijkt uit het raam en ineens komt er een idee voor een gedicht. Dat is dus wat Annie M.G. Schmidt deed, waarschijnlijk. Alleen dan met meer talent en minder last van medereizigers die roepen: "Mevrouw, wilt u even zachter typen?!"

Wat maakt die korte gedichtjes zo briljant?

Nou, dat is een goeie vraag! Ik zal je eens wat vertellen. Er zijn een paar dingen die ze zo speciaal maken:

• De eenvoud: Annie kon een heel verhaal vertellen in een paar simpele woorden. Alsof ze een soort poëtische tovenaar was die met een simpele spreuk de hele zaal in haar ban kreeg.
• De humor: Ze was echt een meester in het vinden van humor in de meest alledaagse dingen. Een verkeerde sok? Een saaie vergadering? Annie maakte er een gedicht over. Geweldig!
• De herkenbaarheid: Haar gedichten gingen vaak over dingen die iedereen herkent. Je kent dat wel, dat gevoel van "Hé, dat heb ik ook!" Als je dan zo'n gedicht leest, dan voel je je toch een beetje begrepen.
• De ironie: Ze nam zichzelf en de wereld om haar heen niet al te serieus. En dat is fijn, want soms moet je gewoon even lachen om de onzin van het leven.

Een paar voorbeelden (met wat commentaar van mij)

Oké, nu komt het leuke gedeelte! Ik ga een paar korte gedichtjes van Annie M.G. Schmidt bespreken. En omdat ik mezelf heel grappig vind, ga ik er ook nog mijn eigen commentaar bij geven. Bereid je voor!

Voorbeeld 1:

"De spin zegt tegen de vlieg:
'Kom in mijn web, ik ben zo blij.'
De vlieg zegt tegen de spin:
'Nee dank je, ik ben niet vrij.'"

Mijn commentaar: Ha! Slimme vlieg! Dit gedicht is eigenlijk heel simpel, maar het heeft wel een duidelijke boodschap: laat je niet vangen door mooie praatjes. En denk erom: als iemand te blij is, dan is er waarschijnlijk iets niet pluis.

Voorbeeld 2:

"Het regent zacht, het regent droog,
De bomen worden steeds heel hoog.
De bloemen groeien op het land,
En alles is zo welgepland."

Mijn commentaar: Dit gedicht is wat vrolijker. Het beschrijft gewoon een mooi plaatje van de natuur. Maar er zit ook wel een beetje ironie in, vind ik. "Welgepland"? Alsof de natuur zich aan een strak schema houdt! Alsof de buurman met z'n bladblazer het echt allemaal beter maakt. Nee hoor. Gewoon laten gaan!

Voorbeeld 3:

"Dikkertje Dap die klom op de aap,
Heel langzaam omhoog tot zijn nek.
Toen zei de aap: 'Ik ga slapen,
Ga jij maar weer gauw op je dek.'"

Mijn commentaar: Oké, Dikkertje Dap is natuurlijk iconisch. Dit gedicht is gewoon grappig en fantasierijk. Een kind dat op een aap klimt? Waarom niet?! En die aap die gewoon lekker wil slapen? Heerlijk! Iedereen wil toch wel eens gewoon dutten als iemand op je nek zit. Herkenbaar, toch?

Waarom we Annie M.G. Schmidt moeten blijven lezen

Nou, ik denk dat het antwoord op die vraag vrij simpel is. Annie M.G. Schmidt is tijdloos. Haar gedichten zijn nog steeds relevant en grappig, ook al zijn ze soms al tientallen jaren oud. Ze herinneren ons eraan dat we niet alles zo serieus moeten nemen en dat er altijd wel iets te lachen valt. En in deze tijd, met al die stress en ellende, is dat toch wel heel erg fijn.

Daarnaast zijn haar gedichten gewoon goed geschreven. Ze heeft een unieke stijl die je meteen herkent. En ze weet hoe ze met taal moet spelen, waardoor haar gedichten niet alleen grappig zijn, maar ook mooi om te lezen.

Kortom: lees Annie M.G. Schmidt! Lees haar gedichten, kijk haar musicals, luister haar liedjes. Je zult er geen spijt van krijgen. En wie weet, misschien word je er zelf wel een beetje vrolijker van. En dat is toch het mooiste cadeau dat je iemand kunt geven?

Nog even een paar snelle redenen (voor de luie lezers onder ons)

• Ze is gewoon een legende.
• Haar gedichten zijn perfect voor op Instagram (met een mooie foto erbij natuurlijk).
• Je kunt er indruk mee maken op je vrienden (als je ze citeert alsof je het zelf hebt bedacht... grapje!).
• Ze is een bron van inspiratie (misschien ga je zelf wel gedichten schrijven!).
• En last but not least: ze is gewoon leuk!

Dus, wat mij betreft is het tijd om Annie M.G. Schmidt weer eens in het zonnetje te zetten. Ze verdient het! En wie weet, misschien inspireer ik je wel om zelf een kort gedichtje te schrijven. Over de koffie in dit café, bijvoorbeeld. Of over die irritante vlieg die steeds rond je hoofd zoemt. De mogelijkheden zijn eindeloos!

Nou, ik ga er weer vandoor. Ik heb nog een paar aardappelen te schillen (mét jus, deze keer!). Tot de volgende keer, en vergeet niet: blijf lachen!