It Ends With Us It Starts With Us

Oké, oké, laten we het even hebben over die boeken. Je weet wel, It Ends With Us en It Starts With Us van Colleen Hoover. Serieus, wie is er niet inmiddels door overmand?

Ik weet dat ik laat ben op het feestje, maar holy moly, wat een rollercoaster! Zat ik daar, rustig een kop thee te drinken (nou ja, oké, misschien was het wijn), en BAM! Alles anders. Denk je dat je weet wat er gaat gebeuren? Dacht het niet!

It Ends With Us: De heartbreak die we allemaal nodig hadden?

It Ends With Us. De titel alleen al! Zo dramatisch. En geloof me, het ís dramatisch. Het draait allemaal om Lily Bloom, een jonge vrouw die haar weg probeert te vinden in Boston. Ze ontmoet Ryle Kincaid, een neurochirurg. Hottie alarm! Hij is intelligent, gepassioneerd en... Nou ja, laten we zeggen dat hij zijn gebreken heeft. Grote gebreken.

De relatie tussen Lily en Ryle is intens, om het zacht uit te drukken. Eerst is het allemaal rozengeur en maneschijn, je kent het wel. Vlinders in je buik, lange wandelingen, diepe gesprekken... Maar dan... Dramatische pauze. De donkere kant komt om de hoek kijken. En die donkere kant is... heftig. Echt heftig.

Het boek behandelt namelijk huiselijk geweld. En niet op een luchtige manier, nee. Het is rauw, eerlijk en ontzettend pijnlijk. Colleen Hoover schuwt geen enkel detail. En dat is belangrijk, denk ik. Het dwingt je om na te denken over complexe situaties en de moeilijkheden die daarbij komen kijken.

Maar dan is er ook nog Atlas Corrigan. Zucht. Lily's eerste liefde. Haar jeugdliefde. Hij duikt weer op in haar leven en... Nou ja, je voelt hem al aankomen. Drama! Liefdesdriehoek! Keuzes, keuzes, keuzes! Wie zou jij kiezen? Ryle met al zijn fouten of Atlas, de 'perfecte' man uit je verleden? Moeilijk, hè?

Het einde van It Ends With Us is... bitterzoet. Het is niet het soort einde waar je vrolijk van wordt, met een glimlach op je gezicht en een kopje thee. Nee, het is het soort einde dat je doet nadenken. Het soort einde dat je hart breekt. Maar op een goede manier, denk ik. Het is een einde dat hoop geeft, ondanks alle pijn.

It Starts With Us: De wederopbouw (en meer Atlas!)

En toen was er It Starts With Us! De sequel! De opvolger waar we allemaal op zaten te wachten! Nietwaar? Toegegeven, ik was een beetje bang. Sequels zijn vaak teleurstellend. Maar Colleen Hoover stelde niet teleur. Althans, dat vind ik.

It Starts With Us pakt de draad op waar It Ends With Us eindigde. Lily is gescheiden van Ryle en co-oudert hun dochter, Emerson. En dan... tromgeroffel... Atlas is terug! Echt terug! Niet alleen een vluchtige ontmoeting, maar een echte relatie-potentieel-terugkeer! YES!

Dit boek is veel luchtiger dan It Ends With Us. Natuurlijk, er is nog steeds drama (het is Colleen Hoover, wat had je anders verwacht?), maar de focus ligt meer op de wederopbouw van Lily's leven. Op het vinden van geluk. Op het herontdekken van de liefde. En op Atlas, natuurlijk. Veel Atlas. En daar klaag ik niet over, haha!

We krijgen ook meer inzicht in Atlas' verleden. Zijn jeugd was niet makkelijk. Hij heeft veel meegemaakt. En dat maakt hem alleen maar... nog meer zuchten... aantrekkelijker. Zijn veerkracht, zijn vriendelijkheid, zijn onvoorwaardelijke liefde voor Lily... Oké, ik stop, anders ga ik helemaal zwijmelen.

Het leuke van It Starts With Us is dat je ook meer te weten komt over Ryle. En ja, ik weet het, veel mensen haten Ryle. En terecht, voor een groot deel. Maar het boek probeert ook een beetje meer nuance te geven. Het laat zien dat hij ook worstelt. Met zijn demonen. Met zijn verleden. Betekent dat dat hij goedpraat wat hij heeft gedaan? Absoluut niet! Maar het geeft wel een beetje meer context.

De oordelen...

Er zijn natuurlijk ook kritiekpunten. Sommige mensen vinden It Starts With Us te zoetsappig. Te voorspelbaar. Te... makkelijk. En ergens kan ik dat wel begrijpen. Het is geen perfect boek. Maar het is wel een boek dat me raakte. Een boek dat me een goed gevoel gaf. En soms is dat alles wat je nodig hebt, toch?

En dan is er nog de 'Atlas-obsessie'. Veel lezers zijn helemaal weg van Atlas. En ja, ik geef toe, ik ben er ook een beetje schuldig aan. Maar is hij wel zo perfect als hij lijkt? Is hij niet een beetje te... flawless? Misschien wel. Maar hey, soms heb je gewoon een beetje escapisme nodig, toch?

Dus... Wel lezen of niet?

De hamvraag: zou ik It Ends With Us en It Starts With Us aanraden? Absoluut! Maar wees gewaarschuwd: It Ends With Us is een heftig boek. Het kan triggerend zijn voor mensen die zelf huiselijk geweld hebben meegemaakt. Dus als je daar gevoelig voor bent, wees dan voorzichtig.

Maar als je op zoek bent naar een verhaal dat je raakt, een verhaal dat je aan het denken zet, een verhaal met complexe personages en een flinke dosis drama... dan zijn deze boeken zeker iets voor jou!

En laten we eerlijk zijn, wie houdt er nou niet van een goede liefdesdriehoek? Oké, misschien niet iedereen. Maar stiekem toch wel een beetje, toch? 😉

Dus pak die boeken, zoek een comfortabele plek, zet een kop thee (of wijn, ik oordeel niet!) en duik in het verhaal van Lily, Ryle en Atlas. Je zult er geen spijt van krijgen. Of misschien wel. Maar dan heb je in ieder geval iets om over te klagen, haha! En dat is ook wat waard, toch?

En nu ben ik benieuwd: wat vonden jij van de boeken? Team Ryle? Team Atlas? Of team 'ze verdient beter'? Laat het me weten! Ik ben benieuwd naar jouw mening!