Kate Bush Run Up That Hill

Goh, waar beginnen we met "Run Up That Hill" van Kate Bush? Serieus, waar? Het is niet zomaar een liedje, hè. Het is... een fenomeen. Een ervaring. Een totale hersenkraker die, laten we eerlijk zijn, een beetje in de vergetelheid was geraakt tot Stranger Things het leven gaf. En ik ben daar niet boos om, helemaal niet zelfs.

Ken je dat gevoel, dat je een liedje hoort en het meteen iets in je losmaakt? Iets dieps, iets...ja, persoonlijks? Nou, "Run Up That Hill" is dat liedje voor miljoenen mensen. En dat terwijl het eigenlijk al een ouwetje is. 1985, mensen! Dat is voordat de meeste van ons überhaupt een idee hadden van smartphones, laat staan series als Stranger Things!

De Mysterieuze Kate

Kate Bush, ze is een aparte. Een beetje een mysterie, toch? Ze is niet iemand die om de haverklap op de rode loper staat te paraderen. Nee, ze houdt het graag wat... discreet. En dat maakt haar alleen maar interessanter, vind je niet?

Ze schrijft haar eigen nummers, produceert ze vaak ook zelf, en heeft een stem die zo herkenbaar is, dat je haar er zo uitpikt. Geen auto-tune nodig, nee, de echte deal. Haar teksten zijn vaak poëtisch, soms een beetje vaag, maar altijd vol emotie. En "Run Up That Hill" is daar een perfect voorbeeld van.

Maar wat betekent het nummer nou eigenlijk? Daarover later meer. Eerst even dit: Heb je ooit geprobeerd te zingen zoals Kate Bush? Ik wel. Het resultaat was...minder flatterend. Laten we het daar maar op houden. Die hoge uithalen, die dramatische vibrato...pfoe!

Het Lied Zelf

Oké, even serieus (voor zover dat kan, natuurlijk). "Run Up That Hill" is dus uitgebracht in 1985, als eerste single van haar album Hounds of Love. Het was meteen een hit, maar niet zo'n mega-hit als nu. Het haalde wel de top 10 in veel landen, maar...het bleef niet echt hangen in het collectieve geheugen, snap je?

Tot Stranger Things dus. BAM! Daar was het weer. En niet zomaar even, nee, het was centraal in het verhaal. Het redde Max' leven, zowaar. Dat is pas impact, hè?

Maar wat maakt het nummer nou zo goed? Is het de synth-beat die zo lekker in je hoofd blijft hangen? Is het Kate's stem die je recht in je ziel aankijkt? Of is het de tekst die zoveel mensen aanspreekt?

Ik denk dat het een combinatie van alles is. De melancholieke melodie, de krachtige zang, de simpele maar effectieve productie...het klopt gewoon allemaal. En dan die tekst...

"And if I only could, I'd make a deal with God, And I'd get him to swap our places."

Wow. Just...wow. Wat een zin, hè? Over verlangen, over opoffering, over de onmogelijkheid van echte empathie. Je wilt zo graag in de schoenen van iemand anders staan, hun pijn voelen, hun last dragen. Maar dat kan niet. En dat is frustrerend, verdrietig, en...ja, menselijk.

Interpretaties Te Over

En over interpretaties gesproken, er zijn er genoeg! Sommigen zeggen dat het gaat over de relatie tussen man en vrouw, de onmogelijkheid om elkaars perspectief echt te begrijpen. Anderen zeggen dat het gaat over genderdysforie, de wens om in het lichaam van het andere geslacht te leven. Weer anderen denken dat het gaat over de relatie met God, het verlangen om zijn plan te begrijpen, zelfs als dat plan pijnlijk is.

Kate Bush zelf is altijd vrij vaag geweest over de betekenis van het nummer. Ze laat het graag aan de luisteraar over. En dat is slim, want zo kan iedereen er zijn eigen verhaal in vinden. Is het niet?

En laten we eerlijk zijn, de tekst is best wel... vaag. "Run up that hill," wat betekent dat nou eigenlijk? Is het een metafoor voor het overwinnen van obstakels? Is het een verwijzing naar de Golgotha, de heuvel waar Jezus gekruisigd werd? Of is het gewoon...een heuvel?

Ik denk dat het allemaal kan. En dat is het mooie van kunst, toch? Dat het openstaat voor interpretatie. Dat het je aan het denken zet, aan het voelen, aan het...leven.

Stranger Things Redt Een Klassieker

En dan Stranger Things. Wat een comeback, hè? Van een beetje vergeten naar wereldwijd fenomeen. En dat dankzij een Netflix-serie over een groepje nerds die vechten tegen monsters uit een andere dimensie. Wie had dat gedacht?

Maar het werkt, hè? De scène waarin Max voor haar leven rent, terwijl "Run Up That Hill" op de achtergrond klinkt... kippenvel! Echt waar. Het is perfecte storytelling. De spanning, de emotie, de muziek...het klopt allemaal.

En het heeft Kate Bush geen windeieren gelegd. Ze stond ineens weer bovenaan de hitlijsten, decennia na de release van het nummer. Nieuwe generaties ontdekten haar muziek, en de oude fans waren weer helemaal happy. Een win-win situatie, toch?

Maar het allerleukste is misschien wel dat Kate Bush zelf er zo bescheiden over is. Ze gaf een paar interviews, bedankte de makers van Stranger Things, en ging toen weer verder met haar eigen ding. Geen grootse tours, geen opzichtige persconferenties. Gewoon... Kate Bush. En dat is precies waarom we van haar houden.

Waarom Het Blijft Hangen

Dus, waarom blijft "Run Up That Hill" zo hangen? Waarom spreekt het zoveel mensen aan, zoveel jaren later? Ik denk dat het komt omdat het over iets fundamenteels gaat. Over de menselijke conditie. Over de pijn en het verdriet, maar ook over de hoop en de liefde. Over de onmogelijkheid van echte empathie, maar ook over de noodzaak om het te proberen.

Het is een lied over de moeilijke dingen in het leven. De dingen die we niet kunnen veranderen, de dingen die we moeten accepteren. Maar het is ook een lied over de kracht om door te gaan, om te blijven hopen, om te blijven vechten. Om die heuvel te beklimmen, wat er ook gebeurt.

En misschien is dat wel de ultieme boodschap van "Run Up That Hill". Dat het oké is om het moeilijk te hebben. Dat het oké is om je verdrietig te voelen. Dat het oké is om te twijfelen. Maar dat je nooit mag opgeven. Dat je altijd moet blijven proberen, hoe zwaar het ook is.

Dus, de volgende keer dat je "Run Up That Hill" hoort, luister dan goed. En laat het lied je eraan herinneren dat je niet alleen bent. Dat er miljoenen mensen zijn die dezelfde dingen voelen, die dezelfde dingen meemaken. En dat je, samen, die heuvel kunt beklimmen. Beetje bij beetje. Stap voor stap. Met de muziek van Kate Bush in je oren. Klinkt goed, toch?