Ik Kwam Ik Zag Ik Overwon

Ken je dat? Dat gevoel dat je een berg beklimt, zonder zuurstof, met schoenen die eigenlijk te klein zijn, maar je moet en zal die top bereiken? Precies. Dat is de vertaling van Julius Caesars legendarische woorden: "Ik kwam, ik zag, ik overwon." Oftewel, in het Latijn: "Veni, vidi, vici." Het klinkt misschien als iets voor veldslagen en Romeinse keizers, maar geloof me, we maken het allemaal dagelijks mee. Misschien niet op dezelfde schaal, maar de essentie is hetzelfde.

Stel je voor: je zit al een uur in die eindeloze vergadering. De PowerPoint presentatie is zo droog als een krakeling die je al drie weken in je tas had zitten. Je baas ratelt maar door over synergy, KPIs en andere buzzwoorden waar je eigenlijk geen snars van begrijpt. Je komt in de vergaderzaal, je bent aanwezig, je lichaam in ieder geval. Je ziet de ogen van je collega’s die net zo wanhopig rondkijken als jij, op zoek naar een ontsnappingsroute. En dan… je bedenkt de briljante vraag, die niet alleen de vergadering afrondt, maar ook nog eens de baas laat denken dat je een genie bent. Overwinning! Veni, vidi, vici. Je kwam, je zag de misère, en je overwon de saaiheid.

De kleine overwinningen

Natuurlijk, niet elke overwinning is zo dramatisch. Soms zit het in de kleine dingen. Denk aan:

• Die perfecte parkeerplek die je opeens ziet, terwijl je al 10 minuten rondjes rijdt. (Ik kwam, ik zag, ik parkeerde.)
• Het vinden van die ene sok, na een week zoeken. (Ik kwam, ik zag, ik vond. Oké, ik geef toe, dat klinkt minder heroïsch.)
• Het verslaan van de wekker op een koude winterochtend en toch op tijd opstaan. (Ik kwam, ik zag, ik bleef niet liggen!)

Het punt is, die 'veni, vidi, vici' momenten zijn er in alle soorten en maten. Het gaat erom dat je een obstakel overwint, hoe klein ook.

De kunst van het zien

Het zien is cruciaal. Caesar zag waarschijnlijk zijn vijanden in de ogen kijken en wist precies wat hij moest doen. Wij moeten leren onze eigen 'vijanden' te herkennen. Is het de stapel afwas die dreigend in de gootsteen staat? Is het de deadline die als een zwaard boven je hoofd hangt? Is het de angst om die ene persoon aan te spreken? Erken het probleem, kijk het recht in de ogen, en dan kun je het overwinnen.

Een anekdote: Ik was een keer op een feestje, doodnerveus, kende niemand. Ik voelde me net een verdwaalde alien. Ik kwam daar dus wel (met enige tegenzin), maar ik zag alleen maar hordes onbekende mensen en voelde me nog ellendiger. Maar toen bedacht ik me: ik ga gewoon één iemand aanspreken. Eén! Dat was mijn overwinning. En raad eens? Ik heb uiteindelijk de hele avond staan kletsen met die persoon en het was nog gezellig ook! Veni, vidi, vici! Ik overwon mijn sociale angst.

Soms is zien ook letterlijk. Je ziet een kans, een mogelijkheid die anderen missen. Misschien is het een gat in de markt voor een nieuw product, misschien is het een manier om een probleem op te lossen op je werk, misschien is het gewoon de mogelijkheid om iemand te helpen. Grijp die kans!

De kracht van overwinning

Wat maakt "ik kwam, ik zag, ik overwon" nou zo'n krachtige uitspraak? Het is de eenvoud. Het is de vastberadenheid. Het is het gevoel dat je alles aankunt. En dat gevoel is aanstekelijk. Als je één keer iets overwint, krijg je zin om meer te overwinnen. Het is als een spier: hoe vaker je hem gebruikt, hoe sterker hij wordt.

Denk bijvoorbeeld aan sporten. De eerste keer dat je gaat hardlopen, is het verschrikkelijk. Je komt (moeizaam), je ziet (de pijn), en je wilt eigenlijk meteen opgeven. Maar als je doorzet, als je jezelf overwint, dan voel je je daarna fantastisch. En de volgende keer is het alweer iets makkelijker. Veni, vidi, vici! Je overwon je eigen luiheid en gebrek aan conditie.

Het gaat er niet om dat je elke dag de wereld verovert. Het gaat erom dat je elke dag iets overwint. Iets dat je een beetje bang maakt, iets dat je een beetje uitdaagt, iets dat je een beetje sterker maakt.

Nog een voorbeeld uit het dagelijks leven: Dat ene lastige telefoontje dat je moet plegen. Je schuift het voor je uit, je bedenkt smoesjes, je doet alsof je het vergeten bent. Maar uiteindelijk weet je dat je het moet doen. Dus je komt (met een zucht), je ziet (de angst op je telefoon), en je overwint (door gewoon te bellen en het achter de rug te hebben). Veni, vidi, vici! Opgelucht, toch?

Het geheim? Doorzetten!

Het geheim van "ik kwam, ik zag, ik overwon" is niet alleen actie, maar ook doorzettingsvermogen. Het is niet erg als je valt, als je faalt, als het even niet lukt. Het gaat erom dat je weer opstaat, dat je het opnieuw probeert, dat je blijft geloven in jezelf.

Dus de volgende keer dat je voor een uitdaging staat, denk dan aan Caesar (of aan mij, toen ik dat zenuwachtige feestje overleefde). Zeg tegen jezelf: Ik kom, ik zie, ik ga overwinnen! Of, als dat te bombastisch klinkt: "Oké, ik ga het gewoon proberen." Want uiteindelijk komt het op hetzelfde neer.

En weet je wat het mooiste is? Als je eenmaal die overwinning hebt behaald, hoe klein ook, dan kun je met een glimlach terugkijken en zeggen: "Veni, vidi, vici!" En dan voel je je even, heel even, net als Julius Caesar. Alleen dan zonder de veldslag, maar met een extra kopje koffie en een goed gevoel.