I Am Number Four Book Series

Oké, luister eens. Ik ga je een verhaal vertellen. Het gaat over aliens, tieners met superkrachten, en een heleboel dingen die ontploffen. Het heet "I Am Number Four", en geloof me, het is wilder dan je schoonmoeder op een salsadanswedstrijd.

Het begon allemaal in 2010, toen Pittacus Lore (ja, echt waar) en James Frey (die man van de controverse) besloten samen een boek te schrijven. Ze bedachten een planeet genaamd Lorien, die werd vernietigd door de gemene Mogadorians. Stel je voor: een kruising tussen Voldemort en een gigantische, harige stofmijt. Ze stuurden tien kinderen naar de aarde om te overleven. Elk kind had een Garde, zeg maar een soort superhelden DNA, dat ze langzaam zouden ontwikkelen. Plus, ze hadden een Cêpan, een bewaker, om ze te beschermen en les te geven. Klinkt al best ingewikkeld, hè? Wacht maar tot je de liefdesdriehoeken ziet.

Het Begin: Number Four ontmoet Ohio

Ons verhaal concentreert zich op John Smith, in werkelijkheid Number Four. Hij verstopt zich in een slaperig stadje in Ohio met zijn Cêpan, Henri. Oké, Ohio is misschien niet de meest glamoureuze plek om je te verstoppen voor intergalactische moordenaars, maar het is een goede plek om je in te graven. Ze veranderen continu van identiteit, verhuizen van stad naar stad, om de Mogadorians een stap voor te blijven. Je zou denken dat ze wel een betere plek zouden kiezen dan Ohio, toch? Misschien de maan? Maar goed, dat zou het verhaal natuurlijk niet zo spannend maken.

John, die eigenlijk Lorienian is, probeert zich aan te passen aan het leven als een normale tiener. Dat valt nog niet mee als je ineens krachten begint te ontwikkelen, zoals:

• Lumen: Het vermogen om licht uit je handen te schieten. Ideaal voor als je zaklamp leeg is, minder handig als je probeert onopvallend te zijn.
• Telekinese: Dingen met je gedachten verplaatsen. Perfect om de afstandsbediening te pakken zonder van de bank te komen, maar ook handig om vijanden van je af te gooien.
• Versterkte uithoudingsvermogen en kracht: Je bent gewoon sterker en sneller dan normale mensen. Denk Superman, maar dan met puistjes en last van de puberteit.

En dan is er natuurlijk de liefde! John valt voor Sarah Hart, een fotografe die ook nog eens populair is. Probleem: ze heeft een ex-vriend die een jaloerse hork is en het er niet mee eens is dat John Sarah het hof maakt. Je voelt de high school drama al aankomen, vermengd met de dreiging van intergalactische oorlog. Lekker recept!

De Andere Nummers: Ze zijn er ook nog!

Zoals de titel al aangeeft, is John niet de enige. Er zijn nog andere Lorienians op aarde, en de Mogadorians zijn hen systematisch aan het vermoorden. De eerste drie zijn al dood, en John weet dat hij de volgende op de lijst is. Dit brengt een heerlijk gevoel van urgentie in het verhaal. Het is een soort kat-en-muisspel met dodelijke lasers en telekinetische aanvallen. Wat wil je nog meer?

We ontmoeten ook Number Six, een stoere chick met ongelooflijke krachten die John helpt in de strijd. Ze is een soort badass versie van Tinkerbell, maar dan zonder de jaloezie en met een grotere explosie radius. Hun relatie is... complex. Je zou denken dat twee aliens die op de vlucht zijn voor moordenaars wel wat beters te doen hebben dan kibbelen, maar nee, zelfs intergalactische vluchtelingen hebben hun issues.

Waarom je "I Am Number Four" zou moeten lezen (of minstens de film kijken, maar het boek is beter!)

Oké, even serieus (voor zover dat mogelijk is in dit verhaal):

• De actie: Er zijn heel veel gevechten met lasers, telekinese en bovenmenselijke krachten. Het is alsof Michael Bay een sciencefictionboek heeft geregisseerd.
• De personages: Zelfs al zijn ze aliens, je kunt je makkelijk inleven in hun problemen en hun zoektocht naar identiteit. Behalve misschien in de Mogadorians. Die zijn gewoon evil.
• De spanning: Je wilt constant weten wat er gaat gebeuren. Wie wordt de volgende die sterft? Wie wordt verliefd op wie? Zal John ooit van die vervelende acne afkomen? (Oké, die laatste is misschien alleen voor mij belangrijk).
• De boodschap: Uiteindelijk gaat het over het vinden van je plek in de wereld en het vechten voor wat je belangrijk vindt. Zelfs als dat betekent dat je het moet opnemen tegen een intergalactische macht.

Van Boek naar Film: Een gemengd succes

In 2011 kwam er een film uit gebaseerd op "I Am Number Four". Alex Pettyfer speelde John Smith. Het was... nou ja, het was een film. Het was niet slecht, maar het was ook niet geweldig. Het miste de diepgang van het boek en veranderde een paar belangrijke plotpunten. Maar hey, er waren explosies! Genoeg om het goed te maken? Misschien niet. De film had de potentie om een enorm succes te worden, maar het bleef steken in de middelmaat. Een beetje jammer, want het verhaal verdiende beter.

De film maakte het in ieder geval mogelijk dat meer mensen het verhaal leerden kennen, en het gaf de boekenreeks een extra boost. Stel je voor dat je Number Four bent en Alex Pettyfer jou speelt. Zeker een boost voor het ego.

Het vervolg: Nog meer Nummers, nog meer problemen

De "I Am Number Four" reeks bestaat uit zes boeken in de hoofdreeks, plus een aantal spin-offs. Na "I Am Number Four" volgen "The Power of Six", "The Rise of Nine", "The Fall of Five", "The Revenge of Seven" en "The Fate of Ten". En geloof me, de titels worden niet minder bombastisch. Elke boek introduceert nieuwe personages, nieuwe krachten en nog meer Mogadorian-ellende. Het wordt allemaal wat complexer, met meer perspectieven en meer plottwists. Je moet echt goed opletten om alles bij te houden, anders raak je de tel kwijt wie er met wie is en wie wie probeert te vermoorden. Ik geef toe dat ik zelf soms de draad kwijt was. Maar hey, dat hoort bij een goede sciencefiction-serie, toch?

Het is een soort superheldenversie van "The Hunger Games", maar dan met aliens en minder Katniss Everdeen. Elke Lorienian heeft zijn eigen speciale krachten en achtergrond, en samen vormen ze een team om de Mogadorians te verslaan. Het is een klassiek verhaal van goed tegen kwaad, maar dan met een sciencefiction-twist. En eerlijk is eerlijk, wie houdt er niet van een goed verhaal van goed tegen kwaad?

Conclusie: Lees de boeken, negeer de Mogadorians (en misschien de film)

Dus, daar heb je het. "I Am Number Four": een verhaal over aliens, tieners, superkrachten en heel veel explosies. Het is misschien niet het meest literaire hoogstandje ooit geschreven, maar het is zeker entertainend. Als je op zoek bent naar een spannende en actievolle young adult sciencefiction-serie, dan is dit zeker iets voor jou. Lees de boeken, negeer de Mogadorians (in het echte leven, dan), en misschien kun je zelfs de film vergeven. En onthoud: er is altijd hoop, zelfs als je de laatste van je soort bent en de hele melkweg tegen je is.

En nu ga ik even uitzoeken of ik stiekem ook Lorienian ben. Ik heb altijd al vermoed dat ik meer was dan alleen een gewone sterveling.