De Laatste Der Mohikanen Serie

Weet je wat ik laatst dacht? Ik was aan het opruimen, en daar lag ‘ie weer: een stoffige DVD box van… je raadt het al: De Laatste der Mohikanen. Het bracht me direct terug naar die middagen, toen ik als kind stiekem beneden zat, veel te dicht op de tv, gebiologeerd kijkend naar die epische veldslagen en dat hele ruige landschap. Ik weet nog goed dat ik altijd hoopte dat die Engelse soldaten snel verdwenen en de Mohikanen hun zin kregen. Kindersentiment, I know, maar het zit er toch in gebakken.

En dat brengt me eigenlijk op het onderwerp van vandaag: De Laatste der Mohikanen serie. Dus niet alleen de film (hoewel, die komt zeker aan bod), maar ook de boeken, de andere verfilmingen, en de algehele legacy van dit verhaal. Want eerlijk is eerlijk, wie kent het niet? Oké, misschien jouw buurvrouw die alleen naar kookprogramma’s kijkt, maar de rest?

De Oorsprong: Meer dan een Film

De Laatste der Mohikanen is in de eerste plaats natuurlijk een boek. Geschreven door James Fenimore Cooper in 1826, als onderdeel van zijn Leatherstocking Tales serie. Dit is geen simpel westernverhaaltje, hoor. Cooper wilde echt iets zeggen over de relatie tussen de Europese kolonisten en de oorspronkelijke bewoners van Amerika. Hij zag de schoonheid van het land, maar ook de vernietiging ervan door de komst van de Europeanen. Beetje woke avant la lettre, zo’n 190 jaar geleden!

Het boek is door de jaren heen vele malen bewerkt en verfilmd. Er zijn toneelstukken, radioversies, en natuurlijk films. Maar… welke is nou de versie?

De Verfilmingen: Een Wilde West-versie van de Oscars

De bekendste verfilming is waarschijnlijk die uit 1992 met Daniel Day-Lewis. Die film! De muziek alleen al! (Pro tip: zet die soundtrack eens op tijdens het afwassen, dan lijkt het opeens een stuk epischer.) Day-Lewis speelde Hawkeye, de blanke man die is opgegroeid bij de Mohikanen, en hij deed dat met zo’n intensiteit… je voelde gewoon de aarde onder je voeten trillen. Maar er zijn dus ook andere verfilmingen!

• 1920: Een stomme film versie. Interessant als je van filmgeschiedenis houdt, maar verwacht geen spetterende actie.
• 1936: Een serie met Harry Carey. Ook weer best oud, maar wel een klassieker in zijn eigen recht.
• 1971: Een miniserie met Kenneth Ives. Meer trouw aan het boek, zeggen ze, maar minder spectaculair dan de Day-Lewis versie.
• 1977: Een geanimeerde versie! Voor de kids! Of, nou ja, voor de volwassenen die stiekem nog steeds van cartoons houden. (Schuldig!)

Dus, welke moet je kijken? Nou, ik zeg: begin met de Day-Lewis versie. Die is gewoon top. En als je dan helemaal hooked bent, kan je de andere versies ook nog eens checken.

Waarom Blijft Het Boeien?

Wat maakt De Laatste der Mohikanen nou zo’n tijdloos verhaal? Ik denk dat het een combinatie is van verschillende dingen:

• De Romantiek: Het verhaal speelt zich af in een tijd van grote veranderingen, van strijd en avontuur. Dat spreekt gewoon tot de verbeelding.
• De Personages: Hawkeye is een held met een complex karakter. Hij is blank, maar hij voelt zich meer verbonden met de Mohikanen. Dat maakt hem interessant. En dan heb je natuurlijk ook Chingachgook en Uncas, die ook hele sterke personages zijn.
• De Thema’s: Het verhaal gaat over identiteit, loyaliteit, en de botsing tussen culturen. Dat zijn thema’s die nog steeds relevant zijn.
• De Actie: Er zitten gewoon hele vette gevechtsscènes in. Punt. Wie houdt er niet van een goede actiescène?

En laten we eerlijk zijn, de soundtrack van de film uit 1992 is gewoon geniaal. Het is van Trevor Jones en Randy Edelman, en het is echt een meesterwerk. Serieus, luister er maar eens naar als je aan het werk bent. Het maakt alles een stuk dramatischer. (Behalve misschien een telefoongesprek met de Belastingdienst. Dat kan dan wel eens averechts werken.)

De Controverses: Is Het Wel Politiek Correct?

Natuurlijk is er ook kritiek op De Laatste der Mohikanen. Sommige mensen vinden het verhaal te romantisch, te simplistisch, of zelfs racistisch. Ze zeggen dat het een vertekend beeld geeft van de geschiedenis van de Native Americans. En daar zit natuurlijk wel een kern van waarheid in. Het is een verhaal dat is geschreven vanuit het perspectief van een blanke man, en dat is te merken.

Maar ik denk dat het belangrijk is om het verhaal te bekijken in de context van zijn tijd. Cooper schreef in de 19e eeuw, toen de ideeën over ras en cultuur heel anders waren dan nu. En hij probeerde wel degelijk iets te zeggen over de onrechtvaardigheid die de Native Americans werd aangedaan. Misschien niet perfect, maar wel een stap in de goede richting. (En laten we eerlijk zijn, 90% van de films van nu kunnen ook niet door de politiek correcte beugel van 2050.)

De Legacy: Meer dan een Herinnering

Dus, wat is de legacy van De Laatste der Mohikanen? Ik denk dat het een verhaal is dat ons eraan herinnert dat de geschiedenis complex is, en dat er altijd meerdere kanten aan een verhaal zijn. Het is een verhaal over de schoonheid van de natuur, over de moed van mensen, en over de pijn van verlies. En het is een verhaal dat ons eraan herinnert dat we niet moeten vergeten waar we vandaan komen.

En ja, het is ook gewoon een heel spannend en avontuurlijk verhaal. Dus pak die DVD box er nog maar eens bij, of stream de film online. Je zult er geen spijt van krijgen. (En als je er wel spijt van krijgt, dan mag je mij de schuld geven. Maar dat betwijfel ik.)

Kortom: De Laatste der Mohikanen is meer dan een boek of een film. Het is een stukje cultureel erfgoed, een verhaal dat ons blijft boeien, verrassen en soms ook wel een beetje irriteren. Maar dat is juist wat het zo interessant maakt. Toch?

Een Laatste Gedachte

En nu ga ik zelf die DVD box weer eens afstoffen. Misschien zet ik ‘m wel op vanavond. Met een grote bak popcorn erbij. En misschien, heel misschien, droom ik dan weer even weg naar die tijd van avontuur, strijd en… Mohikanen. (En misschien droom ik ook wel van Daniel Day-Lewis. Maar dat is een ander verhaal.)

Bedankt voor het lezen! En laat me vooral weten wat jouw favoriete Laatste der Mohikanen moment is. Ik ben benieuwd!