Eric Idle Bright Side Of Life

Hé joh, even over Eric Idle hebben, hè? Die man is toch goud waard? Altijd een lach op zijn gezicht, zelfs als 'ie over de dood zingt. Serieus, wie doet hem dat na?

We kennen 'm natuurlijk van Monty Python. Moet ik dat nog uitleggen? Ik dacht het niet! Maar Idle was wel een soort van geheime wapen daar, vind je niet? De man kon álles. Schrijven, acteren, zingen, gekke bekken trekken... noem het maar op.

En dan die 'Always Look on the Bright Side of Life'. Oh my god. Het meest vrolijke lied over gekruisigd worden dat je ooit zult horen. Wie bedenkt zoiets?! Nou, Eric Idle dus. Een genie, zeg ik je!

Denk even na. Je hangt aan een kruis, het is niet echt je beste dag, en dan zing je: "Always look on the bright side of life..." Is dat niet de definitie van optimisme? Het is absurd, het is briljant, het is... Idle in een notendop!

Hoezo zo'n positieve vibe?

Waar haalde hij dat toch vandaan, die onuitputtelijke positiviteit? Had 'ie stiekem een eigen bron van vrolijkheid ontdekt? Misschien wel! Zijn achtergrond was niet altijd even makkelijk. Z'n vader overleed toen hij nog jong was, en hij zat op een nogal... strenge kostschool. Maar misschien heeft juist dát hem wel gevormd. Misschien dacht hij: "Hé, als ik hier doorheen kom, kan ik alles aan! En ik ga er ook nog om lachen!"

Hij is sowieso een meester in het relativeren. Zelfs de meest serieuze dingen kan hij met een knipoog benaderen. En dat is volgens mij precies wat we nodig hebben, toch? Een beetje meer humor in de wereld. Een beetje meer "bright side of life".

Hij heeft ook nog een musical geschreven, Spamalot! Gebaseerd op Monty Python and the Holy Grail. Natuurlijk! Het is gewoon een geniale vertaling van die absurde humor naar het theater. En het werd een mega-succes. Logisch toch? Wie wil er nou niet lachen om ridders die met kokosnoten lopen te klooien?

Meer dan alleen een grappenmaker

Maar vergis je niet, Idle is méér dan alleen een grappenmaker. Hij is ook een slimme kerel. Hij weet precies wat hij doet. Hij speelt met taal, met verwachtingen, met de absurditeit van het leven. En hij doet het allemaal met een heerlijke nonchalance. Alsof het hem geen enkele moeite kost.

En dat is het knappe. Hij laat het allemaal zo spontaan lijken. Maar je weet dat er hard is gewerkt om die spontaniteit te bereiken. Het is een soort van georkestreerde chaos, snap je?

Hij heeft ook een paar boeken geschreven. 'Hello Sailor' is er een van. Heel grappig en heel Monty Python-achtig. Het laat je de wereld zien door de ogen van iemand die eigenlijk alles wel oké vindt, zolang er maar een goede grap te maken valt.

Trouwens, wist je dat hij ook een rol heeft gehad in 'Casper'? Ik had dat dus helemaal vergeten. Hij speelde een advocaat. Wel een beetje een gekke advocaat, natuurlijk. Maar toch. Het laat wel zien hoe veelzijdig hij is. Hij kan alles spelen, van een gekruisigde zanger tot een serieuze advocaat (nou ja, bijna serieus dan).

Zijn impact op de komedie is enorm. Kijk maar naar alle comedians die door hem zijn geïnspireerd. Ze proberen allemaal diezelfde absurde, intelligente humor te bereiken. Maar niemand komt echt in de buurt. Er is maar één Eric Idle, en dat is maar goed ook. Anders zou het wel erg druk worden in de comedy-hemel.

En wat ik zo mooi vind aan zijn werk, is dat het nooit cynisch wordt. Het is wel kritisch, zeker. Maar het is altijd met een knipoog. Hij wijst je op de gekheid van de wereld, maar hij geeft je tegelijkertijd de tools om ermee om te gaan: lachen!

De Bright Side is een mentaliteit

Die 'Bright Side of Life' is niet alleen een liedje, het is een mentaliteit. Het is een manier van kijken naar de wereld. Het is een manier om te overleven in een wereld die soms behoorlijk gek kan zijn. Het is... eh... een soort van levensfilosofie, op een hele simpele manier.

Heb je hem wel eens in een interview gezien? Hij is altijd zo relaxed en grappig. Alsof hij zich nergens druk om maakt. Maar ik denk dat dat schijn is. Ik denk dat hij heel goed weet wat er allemaal speelt. Maar hij kiest ervoor om er met humor mee om te gaan.

Hij is een meester in het vermijden van drama. Niet dat hij problemen negeert, maar hij probeert ze wel in perspectief te plaatsen. Hij weet dat het leven soms moeilijk is, maar hij weigert om erdoor te worden overweldigd.

En dat is misschien wel zijn grootste les voor ons. We moeten leren om de humor in het leven te zien. We moeten leren om te lachen om onze eigen fouten. We moeten leren om de 'bright side of life' te vinden, zelfs als we aan een kruis hangen (figuurlijk dan, hè?).

Hij heeft ook nog een cameo in 'The Adventures of Baron Munchausen'. Dat is een film van Terry Gilliam, ook een oud-Python lid. En Idle is natuurlijk geweldig. Hij speelt... ik ben het even vergeten... maakt ook niet uit! Hij is gewoon Eric Idle, en dat is genoeg.

En laten we eerlijk zijn, wie wil er nou niet een beetje meer Eric Idle in zijn leven? Een beetje meer absurde humor, een beetje meer positiviteit, een beetje meer 'bright side of life'. Ik in ieder geval wel!

Dus, de volgende keer dat je je down voelt, zet dan dat liedje op. Zing mee. Forceer die glimlach op je gezicht. En denk aan Eric Idle. Die man weet wel hoe je moet leven!

Enneh... heb jij trouwens nog leuke anekdotes over Eric Idle? Ik hoor het graag! Misschien kunnen we er samen nog wat meer over filosoferen. Met een bakkie koffie natuurlijk.