Als Je Het Over De Duivel Hebt

Je kent het wel. Je zit lekker aan de keukentafel met een vriendin, ouwe koeien uit de sloot te halen. Over die ene ex, die gênante bedrijfsborrel, of die keer dat je per ongeluk zout in plaats van suiker in de koffie deed. Hilarisch toch? En dan… poef! Daar is-ie! Of, in elk geval, een telefoontje, een berichtje, een heel toevallige ontmoeting in de supermarkt…

Ik heb het natuurlijk over het fenomeen: “Als je het over de duivel hebt…” Je bent lekker aan het roddelen (laten we eerlijk zijn!), en bam! De persoon over wie je het hebt duikt op. Het is alsof hij/zij een bovennatuurlijk gevoel heeft voor slechte publiciteit. Of misschien, héél misschien, is het gewoon toeval. Maar laten we eerlijk zijn, dat is een stuk minder leuk om te geloven.

De Wet van Murphy in Persoon

Denk er maar eens over na. Hoe vaak gebeurt het dat je niet over iemand praat en diegene duikt op? Precies. Bijna nooit. Het is een beetje zoals de Wet van Murphy, maar dan gepersonaliseerd. Alles wat fout kan gaan, gaat fout… en dan duikt ook nog eens de persoon over wie je het hebt op om het te zien gebeuren. Dubbel pech!

Ik herinner me nog goed die keer dat ik met mijn zus zat te klagen over onze irritante buurman, meneer Pietersen. Je weet wel, die man die altijd in zijn tuin staat te snoeien om 7 uur 's ochtends, op zondag! We waren hem echt aan het afzeiken, compleet met imitaties van zijn hese kuch. En wat denk je? Hij stapt ineens onze tuin in, op zoek naar zijn kat die blijkbaar over de schutting was geklommen. Het was alsof de grond onder mijn voeten wegzakte. Ik stamelde nog een onsamenhangend excuus over de kat, terwijl mijn zus, doodstil, probeerde te verdwijnen in de aardbeienstruiken.

Het Universum Luistert… Serieus?

Er zijn natuurlijk verschillende theorieën over waarom dit gebeurt. De meest nuchtere verklaring is confirmation bias. We onthouden de momenten dat het gebeurt, omdat het zo’n opvallende ervaring is, en vergeten alle keren dat het niet gebeurt. Maar waar is de lol daaraan?

De meer spirituele types onder ons zouden beweren dat het universum een soort van kosmische afluisterdienst heeft. Dat onze gedachten energie zijn die zich door de ether verspreiden en opgevangen worden door de persoon over wie we het hebben. Beetje eng, toch? Stel je voor dat iedereen zomaar al je roddels kon horen! Dan zouden er heel wat vriendschappen op de helling staan.

En dan is er nog de psychologische verklaring. Misschien zijn we stiekem wel een beetje paranoid en verwachten we gewoon dat het gaat gebeuren. We praten over iemand, en onbewust gaan we op zoek naar signalen dat hij/zij in de buurt is. We scannen de omgeving, interpreteren gezichten op straat, luisteren naar vage geluiden. En uiteindelijk, als hij/zij dan daadwerkelijk opduikt, denken we: “Zie je wel! Ik wist het!”

Tactieken om te Overleven

Hoe dan ook, het is handig om een paar overlevingstactieken in je achterzak te hebben voor als “de duivel” daadwerkelijk opduikt. Hier zijn een paar tips die me al vaak uit de brand hebben geholpen:

* De Compliment-Afbuiging: Snel overschakelen op een compliment. “Oh, we hadden het net nog over je geweldige nieuwe jas!” Zelfs als het de meest leugenachtige leugen is, werkt het vaak als een charme. * De Vage Algemeenheid: Noem geen namen! Zeg dingen als: "Ik had het net over iemand die een heel irritante gewoonte heeft" en hoop dat de "duivel" denkt dat je het over iemand anders hebt. * De Paniek-Verdwijntruc: Gewoon wegrennen! Oké, misschien niet letterlijk. Maar maak een smoes en maak dat je wegkomt. "Oeps, mijn aardappels staan op het vuur!" (Zelfs als je geen aardappels aan het koken bent.) * De Humor-Benadering: Maak er een grapje van. “Oh, kijk wie we daar hebben! We waren net aan het fantaseren over hoe we jou een verrassingsfeest zouden geven!” (Ook al was je in werkelijkheid aan het fantaseren over hoe je zijn/haar auto onder zou kalken.) * De Eerlijkheid-Duurt-Het-Langst: Oké, dit is de meest riskante tactiek, maar soms werkt het. Gewoon eerlijk zijn. "Hoi [naam], we waren net aan het praten over [onderwerp]. Niets ergs hoor!" (Zeg dat met een overtuigende glimlach.)

Maar de allerbeste tactiek? Gewoon niet roddelen! (Grapje! Wie houdt zichzelf nou voor de gek?) Maar misschien wel: probeer de roddels een beetje positiever te houden. Dat scheelt een hoop gênante situaties.

Het Is Toch Ook Wel Weer Grappig

Uiteindelijk is het hele “Als je het over de duivel hebt…” fenomeen best wel hilarisch. Het is een herinnering dat we niet altijd controle hebben over de situaties waarin we terechtkomen. En dat het universum soms een sadistische gevoel voor humor heeft.

De volgende keer dat het je overkomt, probeer er dan om te lachen. Zie het als een leuke, onverwachte twist in je dag. En onthoud: misschien, héél misschien, is het gewoon toeval. Maar waar is de lol daaraan?

Dus, wees gewaarschuwd! De volgende keer dat je lekker zit te roddelen met je vrienden, kijk dan even achter je rug. Je weet maar nooit wie er meeluistert… of wie er zomaar ineens voor je neus staat.

En nu ga ik snel stoppen met schrijven over dit onderwerp. Ik heb geen zin om mijn eigen duivel op te roepen…