Els De Schepper Wat Doe Ik Hier

Oké, even een bekentenis. Ik stond dus laatst in de supermarkt, bij het schap met de diepvriespizza's, te staren. Niet omdat ik zo'n enorme fan ben (hoewel, laten we eerlijk zijn...), maar omdat ik me serieus afvroeg wat ik daar, op dat moment, aan het doen was. Ik had net een hele dag achter de computer gezeten, deadlines gehaald, telefoontjes gepleegd... En nu? Nu stond ik dus naar een diepvriespizza te kijken. Dat gevoel, dat knagende "Wat doe ik hier eigenlijk?", dat is precies waar ik het over wil hebben.

Heb jij dat ook wel eens? Dat je midden in de week (of op een zaterdagochtend, no judgement), je afvraagt of dit het nou is? Het is zo'n universele vraag, dat ik er een beetje de kriebels van krijg, maar tegelijkertijd... is het ook de brandstof voor heel veel goede gesprekken en, in dit geval, voor een hele fijne voorstelling van Els De Schepper.

Els De Schepper en de existentiële crisis

Precies, want Els De Schepper heeft er dus een voorstelling over gemaakt: "Wat Doe Ik Hier?". Klinkt bekend, toch? Nou ja, behalve dat Els er grappig mee omgaat, en ik in de supermarkt waarschijnlijk een beetje verloren keek. (Sorry, pizza-verkoper, als je dit leest!). Het punt is, Els raakt met deze titel een snaar. Een dikke, vette snaar die bij heel veel mensen resoneert.

Maar wat maakt het nou zo'n interessante vraag? Waarom gaan mensen naar een theater om te horen dat iemand anders zich ook afvraagt wat ze hier in hemelsnaam aan het doen zijn? Ik denk dat het te maken heeft met een paar dingen:

• Herkenbaarheid: Het is fijn om te weten dat je niet alleen bent. Dat er meer mensen zijn die twijfelen, die zoeken, die zich soms een beetje verloren voelen in de dagelijkse sleur.
• Humor: Els De Schepper is natuurlijk een meester in de humor. Ze kan serieuze thema's aansnijden zonder dat het zwaarmoedig wordt. Ze geeft je een spiegel voor, maar wel een spiegel die je aan het lachen maakt. (En laten we eerlijk zijn, wie wil er nou niet lachen?)
• Reflectie: De voorstelling zet je aan het denken. Over je eigen leven, je eigen keuzes, je eigen dromen. Wat vind je belangrijk? Wat wil je bereiken? En ben je eigenlijk wel op de goede weg? (Geen paniek, hè! Het is maar een vraag.)

Waar gaat die voorstelling dan precies over?

Goede vraag! Het is natuurlijk moeilijk om de hele voorstelling samen te vatten, maar in de kern gaat het over de zoektocht naar zingeving. Over de verwachtingen die we hebben van onszelf en van het leven. Over de druk om perfect te zijn, om succesvol te zijn, om gelukkig te zijn. En over de realiteit dat het leven soms gewoon... een beetje rommelig is. (En dat is oké!)

Els fileert met haar typische humor de absurditeit van het dagelijkse leven. Ze vertelt anekdotes, ze zingt liedjes, ze speelt typetjes... En ze stelt vragen. Veel vragen. Vragen over liefde, werk, vriendschap, familie... En natuurlijk de grote vraag: "Wat doe ik hier?". (Je merkt het al, ik ben er een beetje geobsedeerd door.)

Wat kan je verwachten? (En wat vooral niet!)

Oké, even praktisch. Wat kan je verwachten als je naar "Wat Doe Ik Hier?" gaat kijken?

• Veel gelach: Els is een rasartieste en ze weet hoe ze een zaal aan het lachen moet krijgen. Bereid je voor op buikpijn!
• Een beetje ontroering: Tussen alle grappen en grollen door, zijn er ook momenten van ontroering. Momenten waarop je even stilstaat bij de dingen die echt belangrijk zijn in het leven. (Pak je zakdoekjes maar mee, voor de zekerheid.)
• Inspiratie: De voorstelling kan je inspireren om anders naar je eigen leven te kijken. Om bewuster keuzes te maken, om meer te genieten van de kleine dingen, om je eigen pad te volgen. (Of om gewoon een diepvriespizza te kopen, zonder je schuldig te voelen.)

Wat je niet moet verwachten:

• Kant-en-klare antwoorden: Els gaat je niet vertellen wat je met je leven moet doen. (Dat zou ook een beetje eng zijn, toch?) Ze stelt alleen de vragen. De antwoorden moet je zelf zoeken.
• Een serieuze lezing over existentialisme: Dit is geen college filosofie. Het is een humoristische voorstelling die je aan het denken zet. (Zonder dat je er een hersenbloeding van krijgt.)
• Perfectie: Het leven is niet perfect en Els De Schepper ook niet. En dat is juist de charme.

Waarom zou je gaan kijken?

Tja, waarom eigenlijk? Ik kan je natuurlijk niet dwingen. Maar ik denk dat "Wat Doe Ik Hier?" een voorstelling is die je raakt. Die je laat lachen, die je laat nadenken, die je misschien zelfs een beetje verandert. (Op een goede manier, natuurlijk.)

Het is een voorstelling over de zoektocht naar betekenis in een wereld die soms overweldigend kan zijn. Over de moed om jezelf te zijn, om je eigen dromen na te jagen, om te durven falen. En om te lachen. Veel te lachen. (Want lachen is gezond, toch?)

Bovendien, Els De Schepper is gewoon een fantastische performer. Ze staat al jaren op het podium en ze weet hoe ze een publiek moet boeien. Ze is energiek, grappig, ontroerend en authentiek. (En ze heeft een geweldige garderobe, dat ook.)

Dus, als je je afvraagt wat je met je avond moet doen... Overweeg dan eens om naar "Wat Doe Ik Hier?" te gaan kijken. Misschien krijg je geen antwoord op de vraag wat jij hier doet, maar je zult in ieder geval een leuke avond hebben. En wie weet, misschien inspireert het je wel om je eigen leven een beetje anders in te richten. (Of om gewoon een keer iets anders te eten dan diepvriespizza.)

Conclusie (met een knipoog)

Dus, wat doe ik hier eigenlijk? Ik schrijf een artikel over een voorstelling die gaat over de vraag "Wat doe ik hier?". Het is een beetje meta, I know. Maar ik hoop dat ik je heb kunnen overtuigen om eens te gaan kijken. Want misschien, heel misschien, krijg je dan een beetje meer zicht op wat jij hier te zoeken hebt. (En anders heb je in ieder geval gelachen.)

En weet je wat? Misschien ga ik die diepvriespizza toch maar halen. #YOLO (Sorry, ik moest het even zeggen.)

Tot slot, denk erover na: wat doe jij hier eigenlijk? En is dat wel oké? 😉