Ds A De Groot Genemuiden

Okay, luister even! Ik ga je iets vertellen over Ds. A. de Groot. Nee, niet een of andere verdwaalde tante van je die dominee is geworden. We hebben het hier over een legende, een soort Chuck Norris, maar dan van Genemuiden. Je weet wel, dat dorp waar ze touw knopen alsof hun leven ervan afhangt.

En ja, ik weet het, Genemuiden klinkt als een plek waar ze nog met ganzenveren schrijven en kolen stoken, maar geloof me, er zit meer achter dan alleen touw en ouderwetse charme. Het is het epicentrum van... nou ja, van Ds. A. de Groot in ieder geval. En die man, die verdient een eigen aflevering van 'Het Klokhuis', minstens.

Wie was deze held? (Of op z’n minst, een interessante meneer)

Ds. A. de Groot was dominee. Duh! Maar hij was niet zomaar een dominee. Hij was een dominee met een missie. Een missie om... tja, om precies te zijn? Dat is ingewikkeld. Laten we zeggen: om Genemuiden bij elkaar te houden. Want geloof me, een dorp vol touwknopers heeft soms wat... eh... leiding nodig.

Stel je voor: je bent dominee in een klein, hecht (en laten we eerlijk zijn, soms eigenwijs) dorp. Iedereen kent elkaar, iedereen heeft een mening over alles, en iedereen is direct familie van elkaar, al zijn het via vijf omwegen en een verre achterneef die ooit een koe gestolen heeft. Het is net Game of Thrones, maar dan zonder draken en mét meer psalmzang. En jij bent de koning (of in dit geval, de dominee) die de boel in de gaten moet houden.

Ds. de Groot was zo'n dominee. Een pilaar van de gemeenschap. Iemand waar je terecht kon met je problemen, je twijfels en je kapotte touw. Want ja, zelfs touwknopers maken fouten, al zullen ze het nooit toegeven.

Wat maakte hem nou zo bijzonder?

Nou, hier komt de "spice", zoals ze dat tegenwoordig zeggen. Ds. de Groot stond bekend om een paar dingen:

• Zijn preken: Die waren... eh... 'inspirerend'. Of, om eerlijk te zijn, soms een beetje langdradig. Maar hé, je kreeg waar voor je geld. Een uur preek, gratis kopje koffie achteraf. Dat is toch een koopje? (Althans, in Genemuiden is dat een koopje).
• Zijn gevoel voor humor: Oké, toegegeven, het was misschien niet de meest verfijnde humor. Meer het type "vader grap" dat zo slecht is, dat hij weer goed wordt. Maar hij probeerde het! En dat is wat telt. Stel je voor: een serieuze preek over zonde en verlossing, en dan plotseling een grap over een verdwaalde schaap... Het moet een ervaring geweest zijn.
• Zijn liefde voor Genemuiden: Hij hield van dat dorp, van die mensen, van die touwen. Hij was er geboren en getogen, en hij zou er ook sterven (spoiler alert: dat deed hij ook). Hij was Genemuiden, in de meest pure vorm.

Leuke anekdotes (want die zijn er zeker)

Er gaan verhalen rond over Ds. de Groot... verhalen die zo ongelooflijk zijn, dat je ze bijna zou geloven. Bijvoorbeeld:

• Het verhaal over de keer dat hij een varkensmarkt stillegde met een onverwachte preek over de "morele verantwoordelijkheid" van varkenshandelaren. Resultaat: niemand durfde nog een varken te kopen, en Genemuiden had een dag geen bacon.
• De legende van de verdwaalde koe. Een koe was ontsnapt, en Ds. de Groot leidde persoonlijk de zoektocht, gewapend met een wandelstok en een halfbakken plattegrond. Uiteindelijk vond hij de koe... in de kerktoren. Serieus! (Oké, misschien is dit overdreven, maar het is een goed verhaal, toch?).
• Het gerucht dat hij ooit een huwelijk voorkwam door de bruidegom te overtuigen dat trouwen op een dinsdag ongeluk bracht. De bruidegom luisterde. Ds. de Groot had altijd gelijk. Punt.

Natuurlijk, veel van deze verhalen zijn waarschijnlijk flink aangedikt door de Genemuidense mond-tot-mond reclame (die net zo betrouwbaar is als het weerbericht op een woensdag). Maar ze laten wel zien wat voor een impact hij had op de gemeenschap.

Waarom zou je je druk maken om een dominee uit Genemuiden?

Goede vraag! Waarom zou iemand buiten Genemuiden (of zelfs buiten Overijssel) zich interesseren voor een dominee die al lang en breed hemelsbreed met God aan het onderhandelen is over de prijs van wolken? Nou, om een paar redenen:

• Het is een mooi verhaal: Het is een verhaal over een man die zich inzette voor zijn gemeenschap, die probeerde een verschil te maken, en die dat deed op zijn eigen, soms ietwat excentrieke manier.
• Het laat zien hoe belangrijk kleine gemeenschappen zijn: In een wereld die steeds groter en anoniemer wordt, is het goed om te beseffen dat er nog steeds plekken zijn waar mensen echt om elkaar geven, waar de dominee (of de bakker, of de postbode) een belangrijke rol speelt.
• Het is gewoon grappig: Laten we eerlijk zijn, een dominee die varkensmarkten stillegt en verdwaalde koeien uit kerktorens haalt? Dat is gewoon goede televisie (of een goede podcast, als je van podcasts houdt).

Dus, de volgende keer dat je in de buurt van Genemuiden bent (misschien op doorreis naar Giethoorn, dat is toch vlakbij?), denk dan even aan Ds. A. de Groot. Denk aan de verhalen, de grappen, de preken. En bedenk dat zelfs de kleinste dorpjes hun eigen helden hebben, hun eigen legendes. En dat is iets om te vieren. Met een kopje koffie, natuurlijk. (Of misschien een touw, als je daar zin in hebt).

Tot slot: Een wijze les van Ds. A. de Groot (waarschijnlijk)

Oké, ik ga het niet overdrijven. Ik weet niet zeker of Ds. A. de Groot deze les ooit echt heeft verkondigd. Maar als hij het had gedaan, zou het waarschijnlijk zoiets zijn geweest:

"Wees jezelf. Wees eerlijk. En wees niet bang om een beetje gek te zijn. Want het leven is te kort om je zorgen te maken over wat anderen van je denken. Zolang je maar je best doet en probeert een goed mens te zijn, komt alles goed. En vergeet niet: touw is belangrijk. Heel belangrijk."

En daarmee sluit ik af. Bedankt voor het luisteren (of lezen, in dit geval). En onthoud: Genemuiden is meer dan alleen touw. Het is ook de thuisbasis van een legendarische dominee. En dat is iets om trots op te zijn.