Disney Ariel La Petite Sirene

Oké, laten we het eens hebben over Ariel. Die roodharige zeemeermin die ons allemaal, op een of andere manier, heeft beïnvloed. De Kleine Zeemeermin, oftewel La Petite Sirène, The Little Mermaid – hoe je het ook noemt, de film is een klassieker. En eerlijk is eerlijk, wie heeft er nou niet gedroomd van een leven onder water, of stiekem gehoopt dat je benen kon ruilen voor een staart (of andersom)?

De Drang naar Meer… letterlijk

Ken je dat gevoel, dat je vastzit in een sleur? Elke dag hetzelfde, dezelfde mensen, dezelfde omgeving? Nou, stel je voor dat je dat gevoel hebt, maar dan onder water. Altijd dezelfde vissen, dezelfde koraalriffen, dezelfde zeewier-soep. Dat is Ariel in een notendop. Ze is prinses, ze heeft alles wat haar hartje begeert (behalve dan benen), maar ze wil meer. Ze wil de mensenwereld zien, ze wil die gekke objecten verzamelen die ze bij Scuttle (die, laten we eerlijk zijn, echt hele slechte uitleg geeft) vindt. Dat is best herkenbaar, toch?

Het is net als wanneer je een nieuwe telefoon ziet. Je oude werkt prima, maar die nieuwe heeft een betere camera en een snellere processor. Je weet dat je het niet nodig hebt, maar je wilt het zo graag! Dat is Ariel die een vork ziet en denkt: "Oh, dat is vast een haarkam! Die moet ik hebben!"

Flounder: De Beste Vriend die We Allemaal Nodig Hebben

En dan is er Flounder. Die kleine, nerveuze vis die altijd met Ariel meegaat, ook al is hij doodsbang. We kennen allemaal wel zo’n vriend. Diegene die je overhaalt om dingen te doen waar je eigenlijk geen zin in hebt, maar die je uiteindelijk dankbaar bent dat je het toch gedaan hebt. Flounder is de ultieme wingman, de sidekick die er altijd is, zelfs als hij zich achter een steen verstopt omdat er een haai aankomt. Wees eerlijk, wie wil er geen Flounder in zijn leven?

Ursula: De Meest Glamoureuze Schurk Aller Tijden

Oké, even serieus. Ursula is fantastisch. Ze is gemeen, ze is slim, ze is een octopus. Maar ze is ook zelfverzekerd. Ze omarmt haar rondingen (alle acht armen!) en ze weet precies wat ze wil. En laten we eerlijk zijn, haar liedje "Poor Unfortunate Souls" is gewoonweg iconisch. Het is net als wanneer je jezelf probeert te overtuigen dat een tweede stuk taart echt geen kwaad kan. Ursula is de innerlijke stem die zegt: "Doe het gewoon! Je verdient het!" Natuurlijk, ze is een schurk, maar ze heeft wel stijl.

Bovendien, ze is een slimme onderhandelaar. Ze weet hoe ze mensen (of zeemeerminnen) moet manipuleren om te krijgen wat ze wil. Dat is best indrukwekkend, zelfs als het moreel verwerpelijk is. Het is net als wanneer je probeert je baas te overtuigen om je een salarisverhoging te geven. Je moet slim zijn, je moet je argumenten goed presenteren, en je moet zelfverzekerd overkomen. Ursula is de master in dit spel.

De Deal met de Duivel… of de Octopus

Ariel maakt een deal met Ursula. Ze ruilt haar stem in voor benen. Dat is een enorme stap. Ze geeft iets op wat een fundamenteel onderdeel van haar identiteit is. Het is net als wanneer je je haar afknipt en je meteen spijt hebt. Of wanneer je een nieuwe baan aanneemt en je na een week beseft dat je een enorme fout hebt gemaakt. Ariel neemt een risico, en dat is bewonderenswaardig, zelfs als het een beetje dom is.

Natuurlijk, Ursula is sluw. Ze geeft Ariel een clausule: als ze binnen drie dagen geen kus van ware liefde krijgt, wordt Ariel weer een zeemeermin en wordt ze Ursula's gevangene. Dat is net als de kleine lettertjes bij een lening. Je denkt dat je een geweldige deal sluit, maar dan lees je de kleine lettertjes en realiseer je je dat je voor de rest van je leven vastzit aan een enorme schuld. Let dus op de kleine lettertjes! Ariel had dat zeker moeten doen.

Eric: De Droomprins (Maar Is Hij Echt Zo Leuk?)

Laten we eerlijk zijn, Eric is best wel saai. Hij is knap, hij is vriendelijk, hij is een prins. Maar hij heeft niet echt veel persoonlijkheid. Hij is meer een soort wandelend cliché. Het is net als wanneer je een profiel bekijkt op een dating app en denkt: "Oké, hij is aantrekkelijk, maar wat maakt hem nou echt interessant?" Eric is de prins op het witte paard, maar is hij echt de moeite waard om je stem voor op te offeren? Dat is de grote vraag.

Ariel valt voor hem omdat hij anders is. Hij is van de mensenwereld, hij is avontuurlijk, hij is... een prins. Maar zou ze ook voor hem gevallen zijn als hij een gewone visser was? Dat is een vraag die we ons allemaal wel eens stellen, toch? Is het echt liefde, of is het gewoon de aantrekkingskracht van iets nieuws en onbekends?

De Kiss the Girl Scene: Romantiek of Gênant?

De "Kiss the Girl" scène is iconisch, maar laten we eerlijk zijn, het is ook een beetje gênant. Alle dieren in de buurt proberen Eric en Ariel te laten kussen, terwijl Ariel letterlijk geen stem heeft om zichzelf uit te leggen. Het is net als wanneer je ouders je proberen te koppelen aan iemand die je niet echt leuk vindt. Het is awkward, het is geforceerd, en je wilt gewoon dat het voorbij is. Gelukkig lukt het uiteindelijk (met de hulp van wat magische vonken, natuurlijk).

Het Uiteinde: Happy Endings en de Realiteit

Uiteindelijk krijgt Ariel haar prins, ze krijgt haar benen, en ze krijgt haar stem terug. Het is een happy ending zoals we die van Disney gewend zijn. Maar laten we eerlijk zijn, het echte leven is zelden zo simpel. Je kunt niet zomaar je stem ruilen voor benen en verwachten dat alles goed komt. Je moet hard werken, je moet compromissen sluiten, en je moet soms moeilijke beslissingen nemen.

Maar De Kleine Zeemeermin leert ons ook dat het belangrijk is om je dromen na te jagen. Dat het oké is om anders te zijn. Dat het oké is om te willen meer dan wat je hebt. En dat, ondanks alle tegenslagen, de liefde uiteindelijk overwint. En als dat geen boodschap is om mee te nemen, weet ik het ook niet meer. Plus, het is een fantastisch excuus om die liedjes weer eens keihard mee te zingen onder de douche. (Geef maar toe, je doet het!).

Dus, de volgende keer dat je je vast voelt zitten in een sleur, denk dan aan Ariel. Denk aan haar moed, haar nieuwsgierigheid, en haar onwrikbare geloof in zichzelf. En wie weet, misschien vind jij ook wel je eigen prins (of prinses) op een witte (of blauwe, of groene) paard. Of op z'n minst een goede reden om je zwemvliezen in te ruilen voor sneakers.