De Mens De Maat Kunst

Oké, laten we het even hebben over iets waar we allemaal, zonder uitzondering, mee worstelen. Nee, niet het vinden van de afstandsbediening. Ik heb het over: De Mens, De Maat, Kunst. Klinkt gewichtig, hè? Alsof je opeens in een museum beland bent waar iedereen fluistert en je bang bent iets om te stoten. Maar geloof me, het is veel dichterbij dan je denkt.

Denk er maar eens over na. Je staat 's ochtends voor je kledingkast. Een kunstwerk op zich, soms. En dan begint het: "Wat trek ik aan?" Die broek die eigenlijk te strak zit, maar je er hopelijk slanker uit laat zien? Of die comfortabele joggingbroek die schreeuwt: "Ik heb de controle over mijn leven allang opgegeven!" Dat is 'De Mens, De Maat, Kunst' in actie. Het is de eeuwige worsteling tussen wie we zijn (de mens), wat we willen bereiken (de maat – letterlijk en figuurlijk), en hoe we dat presenteren (de kunst).

De Mens: Wie ben jij nou eigenlijk?

Laten we beginnen bij de basis: De Mens. Jij, ik, de buurvrouw met haar legendarische tuinkabouters. We zijn allemaal uniek. We hebben onze eigen gebruiksaanwijzing, die helaas vaak ontbreekt of in het Chinees is. Maar weet je wat? Dat is oké! Het is juist die eigenheid die het leven interessant maakt. Stel je voor dat we allemaal dezelfde blauwe spijkerbroek en witte T-shirt droegen. Dan zou de wereld er uitzien als een gigantische, ietwat saaie, jeans reclame.

Het probleem is dat we vaak denken dat we iemand anders moeten zijn. Social media is hier natuurlijk de grote boosdoener. We zien perfecte plaatjes van mensen die hun leven schijnbaar perfect op orde hebben en denken: "Waarom ben ik niet zo?" Nou, omdat die foto's waarschijnlijk door een professionele fotograaf zijn gemaakt, gephotoshopt zijn, en de persoon in kwestie de rest van de dag waarschijnlijk in joggingbroek op de bank heeft doorgebracht. Authenticiteit is het toverwoord. Wees jezelf. Met al je imperfecties. Die maken je juist bijzonder!

Mijn eigen "Mens" moment? Ik probeerde een keer te leren windsurfen. Ik zag er in mijn hoofd uit als een stoere surfer chick die moeiteloos over de golven danste. De realiteit? Ik lag meer in het water dan op de plank, mijn wetsuit zat op de verkeerde plekken strak, en ik zag eruit als een verdronken kat. Maar weet je? Ik heb er wel om gelachen. Ik accepteerde dat windsurfen misschien niet mijn ding was, en ging daarna een ijsje eten. Dat is ook 'De Mens'. Zelfkennis en zelfacceptatie.

De Maat: Wat wil je bereiken?

Dan hebben we De Maat. Wat wil je eigenlijk bereiken? Een sixpack? Een promotie? Een perfecte partner? Het antwoord is natuurlijk voor iedereen anders. Maar wat belangrijk is, is dat je realistische doelen stelt. Een sixpack is geweldig, maar misschien is een "vierpack-met-een-klein-randje" ook al prima. En een perfecte partner? Die bestaat niet. Wel een partner die perfect bij jou past, met al zijn of haar gebreken.

De maat is ook vaak maatschappelijk bepaald. We voelen druk om te voldoen aan bepaalde verwachtingen. "Je moet toch wel een huis hebben gekocht voor je 30e?" "Wanneer komen de kinderen?" Allemaal 'maten' die ons worden opgelegd. Het is belangrijk om je af te vragen: wil ik dit, of wil de maatschappij dit van mij? Durf je eigen pad te kiezen, ook al wijkt dat af van de norm.

Ik herinner me nog dat ik mezelf de maat had opgelegd om een marathon te lopen. Ik trainde als een bezetene, negeerde alle pijntjes en vermoeidheid. Uiteindelijk liep ik hem uit, maar ik was daarna drie weken lang kreupel. Achteraf denk ik: was dat het nou echt waard? Misschien had ik beter kunnen kiezen voor een halve marathon, of gewoon lekker gaan wandelen. De les: De maat moet bij je passen, niet andersom.

Kunst: Hoe presenteer je het?

En dan komen we bij het leukste onderdeel: De Kunst. Hoe presenteer je jezelf aan de wereld? Hoe laat je zien wie je bent en wat je wilt bereiken? Dit is waar de creativiteit om de hoek komt kijken. Het is niet per se liegen of jezelf anders voordoen dan je bent, maar het is wel een kwestie van je sterke punten benadrukken en je zwakke punten subtiel verbergen (of er juist mee lachen!).

Denk aan je kleding. Een slim gekozen outfit kan wonderen doen. Een blazer kan je zelfvertrouwen geven tijdens een sollicitatiegesprek. Een felgekleurde sjaal kan je outfit opleuken op een grauwe dag. Het gaat erom dat je kleding kiest waar je je goed in voelt. Dat straal je dan ook uit.

Maar het gaat verder dan alleen kleding. Het gaat ook om je houding, je taalgebruik, je non-verbale communicatie. Hoe presenteer je je ideeën tijdens een vergadering? Hoe reageer je op kritiek? Allemaal vormen van 'Kunst'. Je kunt jezelf zien als een kunstwerk in wording. Je bent constant aan het schilderen, boetseren, beeldhouwen aan jezelf.

Ik heb een vriendin die heel verlegen is. Maar ze is ook ontzettend grappig en slim. Om haar verlegenheid te overwinnen, is ze begonnen met improvisatietheater. In eerste instantie doodeng, maar ze heeft geleerd om haar angst te omarmen en haar humor te gebruiken. Ze heeft van haar verlegenheid een kunstvorm gemaakt. En ze is er nog goed in ook!

De Gouden Driehoek

Uiteindelijk draait 'De Mens, De Maat, Kunst' om balans. Het is een gouden driehoek. Als één van de hoeken uit balans is, stort de hele boel in. Als je jezelf forceert om aan een onrealistische 'maat' te voldoen, verlies je jezelf (De Mens). Als je probeert jezelf anders voor te doen dan je bent (De Kunst), voel je je ongelukkig en onauthentiek.

Dus, de volgende keer dat je voor die kledingkast staat, of nadenkt over je carrière, of je afvraagt waarom je niet zo perfect bent als de mensen op Instagram, onthoud dan: De Mens, De Maat, Kunst. Wees jezelf, stel realistische doelen, en wees creatief in hoe je jezelf presenteert. En bovenal: heb er plezier in! Want het leven is te kort om je druk te maken over dingen die er niet toe doen.

En die afstandsbediening? Die vind je vast wel. 😉