Ce Que Le Jour Doit à La Nuit

Oké, oké, luister goed! Ik ga je vertellen over een film. Niet zomaar een film, maar zo’n film waar je, als je een beetje op wilt scheppen over je culturele bagage, nonchalant kunt zeggen: “Oh ja, Ce que le jour doit à la nuit, die ken ik wel.” Doe alsof je 'm tig keer hebt gezien, ook al heb je net gehoord dat-ie bestaat. No worries, na deze uitleg ben je helemaal up-to-date. En je kan zelfs je eigen mening vormen, wat nog veel cooler is.

Het Verhaal in een Notendop (Plus een paar Dropjes Humor)

De film, geregisseerd door Alexandre Arcady (die blijkbaar een ding heeft voor films met lange titels, check z'n filmografie maar eens), is gebaseerd op het boek van Yasmina Khadra. Het speelt zich af in Algerije, tussen de jaren '30 en '60. Dus verwacht geen snelle auto's en explosies, tenzij je de explosie van politieke spanningen meetelt.

Het verhaal draait om Younes, een Algerijns jongetje dat in de Franse gemeenschap opgroeit onder de naam Jonas. Klinkt al ingewikkeld, toch? Stel je voor dat je 's ochtends Ahmed bent, maar 's middags Jean-Pierre. Verwarrend voor iedereen, vooral voor de kleuterjuf!

Younes/Jonas, opgevoed door zijn oom (die trouwens apotheker is, altijd handig als je hoofdpijn hebt van alle culturele identiteitscrises), wordt smoorverliefd op Emilie. Emilie is natuurlijk niet Algerijns. Je raadt het al: dit is de perfecte voedingsbodem voor drama, liefdesverdriet en politieke onrust. Alsof het leven nog niet lastig genoeg was!

Waarom is het de moeite waard? (Behalve om je culturele status te verhogen)

Nou, ten eerste: het is een visueel spektakel. De shots van Algerije, de kleuren, de kostuums… Het is net alsof je door een reisbrochure bladert, maar dan eentje die je ook nog eens emotioneel raakt. Geen platte vakantiefoto's hier, nee, filmische pracht en praal! Je zou bijna zelf je koffers pakken, ware het niet dat de film je tegelijkertijd laat zien hoe complex de situatie daar was.

Ten tweede: het is een verhaal over identiteit. Ben je Algerijns? Frans? Een beetje van beide? Younes/Jonas worstelt ermee en dat is herkenbaar. Oké, misschien niet de context van kolonialisme en oorlog, maar we hebben allemaal wel eens getwijfeld over wie we zijn en waar we bij horen. Behalve dan de mensen die blind achter hun voetbalclub aanlopen, die weten het altijd zeker!

Ten derde: de liefde, natuurlijk! Romantiek verkoopt, dat weet iedereen. En de liefde tussen Younes/Jonas en Emilie is er eentje voor de boeken. Verboden, gepassioneerd en gedoemd om te mislukken. Een beetje zoals een dieet dat je begint op maandag, maar op dinsdag alweer overboord gooit voor een stuk taart.

De Ingewikkelde Kant van de Medaille (Maar we maken het leuk)

Goed, laten we eerlijk zijn: de film is niet perfect. Sommige mensen vinden het verhaal een beetje melodramatisch. En ja, er zitten momenten in dat je denkt: "Oké, rustig aan, het is maar een film!" Maar hé, welke film heeft dat nou niet? Zelfs Star Wars heeft scènes waar je je afvraagt of de acteurs wel goed geslapen hebben.

Er is ook kritiek geweest op de manier waarop de film de Algerijnse oorlog weergeeft. Sommigen vinden dat het te veel vanuit een Frans perspectief is. Belangrijk om in je achterhoofd te houden als je kijkt. Zie het als een extra laag die je aan je "culturele bagage" kunt toevoegen: "Ja, ik vond de film mooi, maar ik ben me ook bewust van de kritiek op de representatie." Bingo! Cultuur snob level +1.

Leuke Feitjes om mee te Pronken op Verjaardagen (Of Tinder Dates)

• De film is opgenomen op locatie in Algerije en Frankrijk. Authenticiteit is het toverwoord!
• De hoofdrolspeler, Fu'ad Aït Aattou, is een Franse acteur met Algerijnse roots. Casting perfection!
• De film duurt bijna 3 uur. Neem dus genoeg popcorn mee en ga voordat de film begint naar het toilet.
• Yasmina Khadra, de auteur van het boek, is eigenlijk een man! Hij schreef onder een vrouwelijke naam om meer aandacht te krijgen. Plot twist!
• "Ce que le jour doit à la nuit" betekent letterlijk "Wat de dag aan de nacht verschuldigd is". Betekenis? Tja, kijk de film en fantaseer er lekker op los.

Conclusie (En een Vrijblijvend Advies)

Dus, is Ce que le jour doit à la nuit de beste film ooit gemaakt? Waarschijnlijk niet. Maar is het een film die je aan het denken zet, die je raakt en die je een kijkje geeft in een stukje geschiedenis dat je misschien nog niet kende? Absoluut!

Kijk hem. Vorm je eigen mening. En als iemand je ernaar vraagt, kun je met een quasi-intellectuele blik in je ogen zeggen: "Oh, die? Ja, een interessante reflectie op identiteit en de complexiteit van de Algerijnse oorlog." Wedden dat je indruk maakt?

En onthoud: het belangrijkste is dat je er van geniet. Zelfs als je het stiekem een beetje saai vindt, kun je altijd nog doen alsof. Niemand die het merkt. Behalve misschien je partner, die je de hele avond hebt zitten porren. Maar die vergeet het wel weer na een goede nachtrust.

Dus, ga hem kijken! En laat me weten wat je ervan vond. Of niet. Boeiend. Ik ga nu een kop koffie halen. En misschien stiekem een stuk taart. Want identiteitscrises zijn slopend, en daar moet je wat tegenover stellen.

Bonus: Voor de nerds onder ons

Wil je nog dieper in de materie duiken? Check dan de volgende thema's:

• Kolonialisme en postkolonialisme: Hoe beïnvloedt dat de identiteit van mensen?
• De Algerijnse oorlog: Wat waren de oorzaken en gevolgen van dit conflict?
• Liefde en verboden relaties: Waarom trekken we ons toch zo vaak aan tot wat niet mag?
• De rol van de apotheker in de Algerijnse samenleving: Oké, grapje. Maar misschien is het wel interessant!

Succes! En vergeet niet: films kijken is goed voor je. Het is beter dan de hele dag op je telefoon zitten scrollen. Tenzij je dit artikel op je telefoon zit te lezen. In dat geval: goed bezig!