Call Me By Your Namr

Oké, oké, luister! Ik ga je iets vertellen over een film die zo romantisch is, dat je er spontaan zin van krijgt om naar Italië te verhuizen en verliefd te worden op een fruitboomgaard. Of misschien gewoon op Timothée Chalamet, no judgement. We hebben het natuurlijk over Call Me By Your Name!

Maar serieus, deze film is méér dan alleen maar aantrekkelijke mensen die zich ophouden in een pittoreske omgeving. Het is een coming-of-age verhaal, een liefdesverhaal, en een studie over de complexiteit van menselijke verbinding. Allemaal verpakt in de sfeer van een hete Italiaanse zomer. En oh ja, er is een perzik. We komen zo terug op die perzik.

Wat is Call Me By Your Name eigenlijk?

Voor degenen die onder een steen hebben geleefd (of gewoon een hekel hebben aan romantische drama's, wat ik persoonlijk heel raar vind), hier een korte samenvatting:

Het verhaal speelt zich af in 1983, in het Noord-Italiaanse platteland. Elio Perlman, een 17-jarige jongen met een indrukwekkend intellect en een talent voor piano, brengt zijn zomers door met zijn ouders in hun prachtige villa. Elk jaar ontvangen ze een student die zijn vader, een professor in archeologie, assisteert. Dit jaar is het Oliver, een 24-jarige Amerikaanse student. En, laten we eerlijk zijn, een knappe jongen.

In de loop van de zomer ontstaat er een ingewikkelde en gepassioneerde relatie tussen Elio en Oliver. Ze worstelen met hun gevoelens, met de sociale conventies van die tijd, en met de onzekerheid over de toekomst. Het is een verhaal over eerste liefde, de ontdekking van seksualiteit, en de intense pijn van afscheid.

Waarom is iedereen er zo dol op?

Nou, daar zijn heel veel redenen voor. Laten we er een paar doornemen:

• De chemie tussen Timothée Chalamet en Armie Hammer: Laten we eerlijk zijn, een groot deel van de aantrekkingskracht van de film komt voort uit de ongelooflijke chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Ze spelen hun rollen met zo veel nuance en kwetsbaarheid, dat je bijna vergeet dat het acteurs zijn. Het is alsof je een kijkje krijgt in een echte, intieme relatie. (Oké, oké, bijna dan).
• De setting: Noord-Italië in de zomer. Moet ik nog meer zeggen? De zon, de villa, het eten, de muziek... het is een visueel en auditief feest. Alsof je op vakantie bent, maar dan zonder de muggenbeten en de file op de terugweg.
• De muziek: De soundtrack is perfect. Van de melancholische piano-improvisaties van Ryuichi Sakamoto tot de vrolijke Italiaanse popsongs, de muziek draagt bij aan de dromerige en nostalgische sfeer van de film. Ik durf te wedden dat je na het zien van de film spontaan een Italiaanse playlist gaat maken op Spotify.
• De perzik: Ja, we zijn er! Deze scène is... memorabel. Zullen we het daarop houden? Het is een belangrijk moment in de film, omdat het laat zien hoe Elio zijn seksualiteit en verlangens verkent. En het is ook gewoon heel raar. Je zult het zelf moeten zien om het te begrijpen (of te willen begrijpen).
• Het script: Het script is geweldig geschreven. Het is poëtisch, intelligent en vol met subtiele observaties over de menselijke natuur. Het is geen typisch Hollywood-liefdesverhaal, maar een complex en realistisch portret van liefde, verlies en identiteit.
• De vader-zoon scène: Tegen het einde van de film is er een scène tussen Elio en zijn vader (gespeeld door Michael Stuhlbarg) die zo emotioneel en ontroerend is, dat je gegarandeerd een traantje wegpinkt. Het is een eerlijk gesprek over liefde, verlies en de waarde van het leven. En het bewijst dat zelfs de meest progressieve vaders soms de juiste woorden kunnen vinden.

En wat maakt het nou zo controversieel?

Ondanks alle lof heeft Call Me By Your Name ook kritiek gekregen. De voornaamste reden hiervoor is het leeftijdsverschil tussen Elio en Oliver. Sommigen vinden dat de film de relatie tussen een minderjarige en een volwassene romantiseert en dat dit problematisch is. Anderen wijzen erop dat de film zich afspeelt in een andere tijd en cultuur, en dat de personages volwassen genoeg zijn om hun eigen beslissingen te nemen.

De discussie over de film is ingewikkeld en er zijn geen eenvoudige antwoorden. Het is belangrijk om je eigen mening te vormen en te overwegen hoe de film de relatie tussen Elio en Oliver portretteert. Feit blijft dat de film een gesprek op gang heeft gebracht over thema's als liefde, seksualiteit en leeftijd, en dat is op zich al waardevol.

Wist je dit al?

• Armie Hammer was niet de eerste keuze voor de rol van Oliver. Shia LaBeouf was in eerste instantie gecast, maar werd ontslagen vanwege zijn gedrag.
• Timothée Chalamet leerde Italiaans en piano spelen voor de film. Hij is dus niet alleen knap, maar ook nog eens talentvol!
• De villa in de film is echt. Je kunt hem zelfs huren voor je eigen Italiaanse vakantie! (Maar pas op voor perziken).
• Er was een vervolg gepland, maar die is in de ijskast gezet. Armie Hammer's persoonlijke problemen hebben hier een grote rol in gespeeld.
• De film is gebaseerd op een boek van André Aciman. En het boek is minstens net zo goed (zo niet beter!).

Dus, moet je de film kijken?

Absoluut! Als je houdt van romantische drama's, mooie beelden, goede muziek en verhalen die je aan het denken zetten, dan is Call Me By Your Name zeker iets voor jou. Wees wel gewaarschuwd: de film kan een emotionele rollercoaster zijn. Maar het is een rollercoaster die je niet snel zult vergeten. En wie weet, misschien ga je na het zien van de film wel spontaan Italiaans leren of een perzik kopen. Of allebei.

En onthoud: het is maar een film. Het is niet de bedoeling dat je je leven gaat spiegelen aan de personages, tenzij je toevallig ook een prachtige villa in Italië hebt en een knappe student ontmoet. In dat geval: veel plezier! En stuur een kaartje.