Attack On Titan Seasons 1

Oké, laten we het even hebben over Attack on Titan seizoen 1. Eerste indruk? Wauw! Of, eh, misschien meer: WAAAAAAAUW! Ken je dat gevoel dat je naar iets kijkt en meteen denkt: "Dit gaat mijn leven veranderen?" Nou, dat dus. Behalve dan dat de Titans niet écht je leven veranderen, hopelijk. Tenzij… hey, wie weet wat 2024 nog in petto heeft, toch?

We beginnen in een wereld waar de mensheid opgesloten zit achter gigantische muren. Waarom? Omdat er dus Titans zijn. En die Titans, die zijn niet gezellig. Ze eten mensen. Heel veel mensen. En ze zien er ook nog eens super weird uit. Sommige zijn net kale bodybuilders, andere hebben een soort gestoorde grijns. Zeg nou zelf, zou je daar rustig van worden?

Dus, enter onze held: Eren Yeager. Boze tiener, heeft een hekel aan de muren, wil de wereld ontdekken, en vooral: Titans uitroeien. En waarom? Omdat ze zijn moeder op gruwelijke wijze hebben… tja, laten we zeggen “geconsumeerd”. Je snapt het plaatje. Je zou zelf ook wel wraak willen nemen, toch? Wie niet, met zo'n traumatische ervaring!

Hij heeft ook twee beste vrienden: Mikasa Ackerman, basically een badass ninja in een klein formaat (serieus, ze is awesome), en Armin Arlert, de brains van de groep. Samen zijn ze de perfecte combinatie om de wereld te redden… of te vergaan in een Titan-maaltijd. Gok zelf maar even welke optie het wordt!

De Training

Dan krijgen we die intense training. Oh. Mijn. God. Denk aan een bootcamp, maar dan duizend keer erger. Ze moeten leren vechten, manoeuvreren met die 3D-manoeuvre-apparatuur (serieus, hoe werken die dingen überhaupt? Ik snap er nog steeds niks van!), en hun angst overwinnen. Angst is de key, denk daar even over na. Angst overwinnen of dood gaan. Geen middenweg.

En natuurlijk is er rivaliteit. Er zijn altijd wel een paar figuren die denken dat ze beter zijn dan de rest. En een paar die stiekem een oogje op Mikasa hebben (good luck, guys!). En laten we de drill instructor niet vergeten, die schreeuwt alsof zijn leven er van afhangt. Alsof hij zelf geen Titan-issues heeft...

Maar de training is essentieel. Want als je geen fatsoenlijke soldaat bent, ben je letterlijk voedsel. En dat is nou net wat we niet willen, toch? Wie wil er nu als lunch eindigen?

De Titans Aanval

Dan BOEM. De Colossal Titan verschijnt. Uit het niets. Gigantisch. En hij trapt een gat in de muur. Paniek! Chaos! Titans die naar binnen stromen alsof het een all-you-can-eat buffet is. En ja hoor, daar gaat Eren's huis. En zijn dromen. En... nou ja, je weet het al.

Het is echt een rollercoaster van emoties. Je gaat van "Oké, we kunnen dit aan!" naar "OH MIJN GOD WE GAAN ALLEMAAL DOOD!". En dat is nog maar het begin. Het is net een achtbaan die alleen maar naar beneden gaat.

Eren ziet zijn moeder sterven (nogmaals, super traumatisch) en zweert wraak. Ja, we weten het al, Eren. Je hebt het al duizend keer gezegd! Maar goed, hij heeft wel een punt. Alleen, of hij het kan waarmaken is maar de vraag.

Eren’s Transformatie

Oké, hier wordt het echt weird. Tijdens een gevecht wordt Eren opgegeten. Ja, echt. Maar dan… POOF… hij transformeert in een Titan! Een Titan die Titans aanvalt! WHAT?! Je snapt er niks meer van, toch?

Het is een complete shock voor iedereen. Zelfs voor Eren. Hij heeft geen idee wat er aan de hand is. Hij is gewoon boos en wil Titans slaan. En dat doet hij dan ook. Dat is het enige wat telt.

De rest van de soldaten zijn begrijpelijk confused. Is hij nu een vriend of een vijand? Kunnen ze hem vertrouwen? Of gaat hij straks hun ook opeten? Het is een lastige situatie. Denk er maar eens over na: zou jij iemand vertrouwen die net nog een monster was?

Uiteindelijk besluiten ze hem te gebruiken als een wapen. Want ja, een Titan die Titans aanvalt is best wel handig. Maar ze houden hem wel in de gaten, want je weet maar nooit. Eren is een tikkende tijdbom.

De Gevechten

De gevechten in seizoen 1 zijn intens. Bloederig. En super spannend. Je zit echt op het puntje van je stoel. Je vraagt je constant af wie er nu weer dood gaat. Want, laten we eerlijk zijn, niemand is veilig in Attack on Titan. Zelfs niet de hoofdpersonen.

Het is niet alleen maar actie. Er zit ook strategie in. Ze moeten de zwakke plekken van de Titans vinden (de nek, duh!). Ze moeten samenwerken. En ze moeten hun angsten overwinnen. Anders zijn ze kansloos. Wat dat betreft, leer je wel wat van ze!

En de 3D-manoeuvre-apparatuur is echt cool. Als het tenminste werkt. Soms valt iemand gewoon naar beneden en dan is het: SPLASH. Fijn weekend.

De Vragen

Seizoen 1 laat je achter met meer vragen dan antwoorden. Waar komen de Titans vandaan? Waarom eten ze mensen? Wat is er met Eren aan de hand? En wat zit er in de kelder van zijn vader? Het is allemaal super mysterieus.

Het is echt een cliffhanger van jewelste. Je wilt gewoon weten wat er gaat gebeuren. Je wilt de antwoorden. Je wilt meer Titans zien. Je bent verslaafd. Toegegeven, ik was ook verslaafd.

Dus ja, Attack on Titan seizoen 1 is een masterpiece. Het is spannend, bloederig, mysterieus en super verslavend. Als je het nog niet hebt gezien, waar wacht je dan nog op? Ga het kijken! Maar wees gewaarschuwd: je leven zal nooit meer hetzelfde zijn. En je zult nooit meer rustig naar kale mensen kijken. Sorry daarvoor!

En nu, nog even wat losse eindjes:

* Mikasa is echt de beste. Punt. * Armin is slimmer dan hij eruit ziet. Vertrouw hem maar. * Eren moet leren zijn woede te beheersen. Anders komt het niet goed. * De muur is niet zo veilig als ze denken. Duh. * En de Titans zijn echt eng. Slaap lekker! (Niet dus).

Dus, wat vond jij van seizoen 1? Laat het me weten! En laten we het snel hebben over seizoen 2. Want geloof me, daar gebeuren pas écht bizarre dingen!