Alice Au Pays Des Merveilles

Oké, luister goed. Ik ga je nu het bizarste verhaal vertellen dat je ooit gehoord hebt, behalve misschien dat ene over mijn tante die dacht dat ze een kip was. Serieus, dat is een verhaal voor een andere keer. Vandaag gaat het over Alice in Wonderland, of, zoals de Fransen het zo elegant zeggen, "Alice au Pays des Merveilles". Klinkt al chiquer, toch?

Alice, ons heldinnetje, is dus een meisje dat zich stierlijk verveelt. We kennen het allemaal. Ze zit naast haar zus, die een boek leest dat zo saai is dat Alice er spontaan van begint te gapen. En dan, BOEM! Een wit konijn, in een veston, mét een zakhorloge, rent voorbij en zegt: "Ik ben te laat! Ik ben te laat!" Nou, als dat jou niet nieuwsgierig maakt, dan weet ik het ook niet meer.

Stel je voor, je zit in het park en je ziet een konijn in een jasje die roept dat hij te laat is. Zou je hem volgen? Ik denk het wel! Je zou toch minstens even willen zien waar dat konijn naartoe rent. Misschien is het een geheime konijnen-konferentie over wortel-prijzen ofzo. Wie weet?

De Diepte in… Letterlijk!

Alice, die dus een stuk moediger is dan ik waarschijnlijk zou zijn, volgt het konijn zonder nadenken. Het konijn springt een konijnenhol in (duh!) en Alice, zonder een seconde te aarzelen, springt er achteraan. Je zou denken dat ze haar telefoon minstens zou pakken om de route op Google Maps te checken, maar nee hoor. Hup, naar beneden! Ik denk dat de zwaartekracht in Wonderland een beetje anders werkt, want ze valt HEEL lang. Zo lang dat ze de tijd heeft om na te denken over wiskundesommen en of katten vleermuizen eten. Serieus, dat bedenkt ze! Ik weet niet wat jij doet als je een eindeloze val maakt, maar ik zou waarschijnlijk alleen maar gillen.

Wat ze onderweg tegenkomt:

• Boekenkasten! Waarom zijn er boekenkasten in een konijnenhol? Geen idee. Misschien is het een bibliotheek voor konijnen.
• Landkaarten! Oké, nu wordt het echt raar. Konijnen navigeren blijkbaar met landkaarten. Wie had dat gedacht?
• Potjes marmelade! Leeg, natuurlijk. Anders zou het niet Alice in Wonderland zijn, maar Alice in… Een Normaal Hol met Potjes Marmelade. Niet zo pakkend.

Uiteindelijk komt Alice terecht in een hal met allemaal deuren. En natuurlijk, er is één kleine deur waar ze niet doorheen past. Drama!

Eet Mij! Drink Mij! Een Recept voor Chaos!

Alice vindt een flesje met het etiket "Drink Me". Normaal gesproken zou je dat niet doen, zeker niet in een grot. Maar Alice, die blijkbaar geen enkel zelfbehoud heeft, drinkt het op. En wat gebeurt er? Ze krimpt! Zo klein dat ze wel door de kleine deur past. Yes!

Maar dan bedenkt ze: ze heeft de sleutel vergeten op de tafel. Dubbel drama! Gelukkig vindt ze dan een taartje met het etiket "Eat Me". Je raadt het al, ze eet het op. En wat gebeurt er nu? Ze groeit als kool! Zo groot dat ze niet meer door de hal past. Triple drama! Oké, nu is het echt een puinhoop.

Het moraal van dit verhaal is waarschijnlijk: lees nooit blindelings etiketten in een konijnenhol. Of misschien: alles kan in Wonderland. Ik denk dat ik voor de tweede optie ga.

De Crazy Cast van Wonderland

Na dit alles komt Alice allerlei bizarre figuren tegen. Laten we ze even op een rijtje zetten:

• De Mad Hatter (De Gekke Hoedenmaker): Een hoedenmaker die… nou ja, gek is. Hij geeft theekransjes die nergens op slaan en stelt vragen waar niemand het antwoord op weet. En hij is altijd te laat. Waarschijnlijk omdat hij constant in een konijnenhol zit.
• De March Hare (Het Maartse Haas): Nog zo'n gek figuur. Hij is bevriend met de Mad Hatter en nog chaotischer. Ze gooien met theepotten en eten elkaars boterhammen op. Typisch theekransje, toch?
• De Cheshire Cat (De Cheshire Kat): Een kat die kan verdwijnen en weer verschijnen, en dan alleen zijn grijns achterlaat. Stel je voor dat je kat dat kon! Je zou hem constant kwijt zijn! "Waar is Minoes?" "Oh, ze is aan het grijnzen in de woonkamer."
• De Queen of Hearts (De Hartenkoningin): Een tiran met een gigantische woede-management probleem. Haar favoriete uitspraak is: "Off with their heads!" (Koppen eraf!). En ze speelt croquet met levende flamingo's en egels als ballen. Serieus, dit is echt een bizar spelletje.
• De Caterpillar (De Rups): Een blauwe rups die op een paddenstoel zit te roken. Hij stelt filosofische vragen aan Alice en geeft haar advies dat vaak net zo verwarrend is als de rest van Wonderland.

Deze figuren zijn allemaal op hun eigen manier idioot, maar dat is juist wat Wonderland zo leuk maakt. Het is een plek waar de regels niet gelden en alles mogelijk is. Behalve misschien een normaal theekransje.

Croquet, Rechtbank en Wakker Worden

Alice speelt dus croquet met de Hartenkoningin. Het is een chaos. De flamingo's weigeren mee te werken, de egels rollen de verkeerde kant op en de Hartenkoningin is NOT AMUSED. Vervolgens belandt Alice in een rechtbank, waar ze beschuldigd wordt van van alles en nog wat. Het is allemaal zo absurd dat het bijna grappig is. En dan…

…Wordt Alice wakker. Het was allemaal een droom! Of was het dat wel? Mysterieus! Misschien is Wonderland wel ergens echt, in een parallel universum waar konijnen vestons dragen en koninginnen roepen om afgehakte hoofden. Wie zal het zeggen?

Het punt is, Alice in Wonderland is een verhaal dat je aan het denken zet. Het is een verhaal over nieuwsgierigheid, verbeelding en de absurditeit van het leven. En het is een verhaal dat je zeker een keer gelezen (of bekeken) moet hebben. Al is het maar om te kunnen zeggen dat je weet waar ik het over heb als ik begin over konijnen in vestons en grijnzende katten.

Dus… Wat heb je nu geleerd?

• Volg nooit een konijn in een veston, tenzij je zin hebt in een avontuur.
• Lees etiketten voordat je iets eet of drinkt. Vooral als je in een konijnenhol bent.
• Houd je woede in bedwang, anders eindig je als de Hartenkoningin.
• En, bovenal, wees niet bang om nieuwsgierig te zijn. Wie weet wat je allemaal zult ontdekken? (Misschien een gekke hoedenmaker die een theekransje geeft…)

En dat is het verhaal van Alice in Wonderland. Of, zoals de Fransen zouden zeggen (met een diepe buiging): "C'est l'histoire d'Alice au Pays des Merveilles. Magnifique, n'est-ce pas?" Nu ga ik een kop thee drinken. Zonder gekke hoedenmaker, hoop ik.