Alec Guinness Little Lord Fauntleroy
Ik zat laatst, doodmoe na een lange dag, te scrollen op YouTube. Je kent het wel, one video leads to another. En ineens, BAM! Alec Guinness in een belachelijk pak. Compleet met kanten kraag en een ongelooflijk zoet kapsel. Mijn eerste gedachte was: “Wat de @&%! is dit?!” Het bleek om Little Lord Fauntleroy te gaan. En dat bracht me aan het denken… Alec Guinness, de meester der vermomming, de Jedi Master Obi-Wan Kenobi, in een film die zo mierzoet is dat je er spontaan gaat gapen? Hoe dan?
Dat bracht me dus tot de vraag: Waarom, oh waarom, zou een acteur van Guinness' formaat, bekend om zijn diepgang en nuance, meedoen aan zo’n… uh… overdreven charmante productie? We gaan het uitzoeken!
Alec Guinness: Meer dan alleen Obi-Wan
Laten we eerlijk zijn, voor velen is Alec Guinness synoniem met Obi-Wan Kenobi. "May the Force be with you" enzo. Maar Guinness was véél meer dan dat. Hij was een echte acteur, een kameleon. Hij kon in de huid kruipen van de meest uiteenlopende personages. Denk aan de acht (!) verschillende rollen in Kind Hearts and Coronets! Acht! Dat is toch waanzinnig? Heb je dat gezien? Zo niet, dan moet je dat écht op je kijklijst zetten!
Must Read
Guinness was een vakman pur sang. Hij stond bekend om zijn toewijding aan zijn rollen, zijn perfectionisme en zijn afkeer van alles wat maar in de buurt kwam van gemakzucht. Hij was niet iemand die zomaar wat deed voor het geld. Toch…? Nou ja, dat is dus waar Little Lord Fauntleroy om de hoek komt kijken…
Een korte samenvatting van Little Lord Fauntleroy
Voor degenen die er niet mee bekend zijn (geen schande, hoor!), Little Lord Fauntleroy is een verhaal van Frances Hodgson Burnett uit 1886. Het gaat over Cedric Errol, een Amerikaanse jongen uit een arm gezin die plotseling de erfgenaam blijkt te zijn van een Engelse graaf. Cedric, met zijn gouden hart en zijn onschuldige blik, weet uiteindelijk de verbitterde oude graaf te verzachten en te veranderen in een lieve opa. Ja, het is zo zoet als het klinkt.
Guinness speelt in de verfilming uit 1980 de rol van de graaf van Dorincourt. De norse, afstandelijke graaf, die uiteindelijk smelt als boter in de zon door de onweerstaanbare charme van zijn kleinzoon. Serieus, het is bijna te veel.
Waarom Fauntleroy? Mogelijke verklaringen
Oké, terug naar de hamvraag. Waarom koos Guinness voor deze rol? Ik heb wat gegraven en er zijn een paar mogelijke redenen:
- Het geld: Laten we eerlijk zijn, acteurs moeten ook eten. Misschien was het gewoon een lucratieve deal? Maar Guinness was niet echt iemand die het puur voor het geld deed, toch?
- De uitdaging: Hoewel de rol van de graaf misschien niet zo complex lijkt als sommige van zijn andere rollen, was het misschien juist de uitdaging om geloofwaardig te zijn in zo'n melodramatisch verhaal. Om een gelaagde vertolking te geven in een omgeving die schreeuwt om simpelheid. Dat vereist talent!
- De regisseur: Jack Gold stond bekend om zijn gevoelige en intelligente benadering van films. Misschien had Guinness vertrouwen in zijn visie en geloofde hij dat Gold van Little Lord Fauntleroy meer kon maken dan alleen maar een zoetsappig verhaal. (Spoiler alert: de meningen zijn verdeeld.)
- Het contrast: Na rollen in serieuze, zware films, wilde Guinness misschien gewoon eens iets luchtigers doen. Iets waar hij zich niet zo hoefde te verdiepen in de donkere kant van de menselijke psyche. Een beetje suiker kan soms geen kwaad, toch?
Persoonlijk denk ik dat het een combinatie van factoren was. Guinness was een professional, hij nam zijn werk serieus, maar hij was ook een mens. Hij had misschien gewoon zin in een break van de serieuze rollen. Of misschien was er een persoonlijke reden, iets wat we nooit te weten zullen komen.
Is het de moeite waard? Een kritische blik
Dus, is Little Lord Fauntleroy met Alec Guinness het kijken waard? Dat hangt er vanaf.
Voor:
- Guinness' performance: Zelfs in een film als deze, weet Guinness toch een zekere diepte en nuance aan zijn personage te geven. Hij is niet zomaar een karikatuur van een verbitterde oude man. Er zit pijn, spijt en een sprankje hoop achter zijn strenge blik.
- De nostalgie: Als je bent opgegroeid met het boek of een eerdere verfilming, kan deze versie een nostalgische trip down memory lane zijn. Verwacht geen meesterwerk, maar wel een vertrouwde en troostende ervaring.
- De boodschap: Ondanks alle zoetsappigheid, is de boodschap van vriendelijkheid, mededogen en het overwinnen van vooroordelen nog steeds relevant. (Alhoewel het wel een beetje met een bulldozer wordt overgebracht.)
Tegen:
- De zoetsappigheid: Serieus, het is *extreem zoet. Als je een hekel hebt aan sentimentele verhalen, is dit niets voor jou. Bereid je voor op een suikercoma.
- De voorspelbaarheid: Het verhaal is vrij voorspelbaar. Je weet vanaf het begin hoe het gaat aflopen. Er zijn geen verrassingen of onverwachte wendingen.
- Ricky Schroder: Sorry, Ricky, maar je acteerwerk is… uh… inconsistent. Sommige momenten zijn prima, andere momenten zijn ronduit ongemakkelijk.
Kortom, Little Lord Fauntleroy is geen meesterwerk, maar het is ook geen complete mislukking. Het is een curiositeit in Guinness' filmografie, een bewijs van zijn veelzijdigheid en professionaliteit. En het geeft je een glimp van een andere kant van de acteur die we vooral kennen als Obi-Wan Kenobi.
Conclusie: Guinness blijft Guinness
Dus, was het een vergissing voor Alec Guinness om in Little Lord Fauntleroy te spelen? Ik denk het niet. Zelfs in een film die niet tot zijn beste werken behoort, laat hij zien wat een uitzonderlijke acteur hij was. Hij tilt het materiaal boven zichzelf uit en geeft de graaf van Dorincourt een menselijkheid die anders misschien zou ontbreken. En laten we eerlijk zijn, het is best grappig om hem in zo'n belachelijk kostuum te zien!
Dus, de volgende keer dat je zin hebt in iets luchtigers, geef Little Lord Fauntleroy een kans. Verwacht geen Oscar-waardig drama, maar wel een vermakelijke en ietwat ongemakkelijke filmervaring met een vleugje Alec Guinness-magie. En wie weet, misschien leer je er nog iets van over vriendelijkheid en mededogen. Of op z'n minst, dat zelfs de grootste acteurs soms vreemde keuzes maken.
En onthoud: May the Force be with you… even in Little Lord Fauntleroy!
![Little Lord Fauntleroy [Import][DVD][1980]: Amazon.co.uk: Ricky](https://m.media-amazon.com/images/I/71twNmHHETL._AC_SL1500_.jpg)