1st Game Of Thrones Book

Oké, laten we eerlijk zijn. Wie heeft er niet een keer op een verjaardag gezeten, luisterend naar een oom die met een serieuze blik in zijn ogen uitlegde dat Game of Thrones "echt fantastisch" was, "een meesterwerk" en "echt anders dan alle andere fantasy"? Ik denk dat we het allemaal wel een keer hebben meegemaakt. (Of misschien ben jij wel die oom. In dat geval: hallo oom!)

Maar, en hier komt het ding: ondanks al dat enthousiasme van die oom (waar we natuurlijk allemaal stiekem van hielden) durfde ik de sprong eigenlijk nooit helemaal te wagen. Dertien in een dozijn fantasy? Ik wist het niet zo zeker. Het was dan ook pas jaren later, toen ik echt zin had in een dikke pil leesvoer, dat ik me dan toch maar eens aan A Game of Thrones waagde. En? Nou, laten we zeggen dat die oom – die, laten we hem even voor het gemak Oom Ben noemen – wel degelijk een punt had.

Dit gaat dus over het eerste boek. Ja, er zijn er meer. Veel meer. En ja, de tv-serie ging later, nou ja, laten we het houden op 'een interessante richting' op. Maar dit is het begin. Dit is waar het allemaal begint. En geloof me, het is een begin dat je niet snel zult vergeten.

Wat maakt 'A Game of Thrones' nou zo bijzonder?

Goed, wat maakte dat boek nou zo anders? Wat zorgde ervoor dat ik, iemand die toch wel wat fantasy gelezen had, er zo ingezogen werd? Meerdere dingen, eigenlijk:

• De complexiteit van de personages: Dit is geen goed-versus-slecht verhaal. Iedereen heeft grijstinten. Zelfs de personages die je in eerste instantie haat, blijken complexer te zijn dan je denkt. (Sommigen dan, hè? Joffrey blijft gewoon een irritante etterbak.)
• De politiek: Pfoe, de intriges! Het is net een schaakspel, maar dan met draken en zwaarden. Iedereen heeft een agenda, en niemand is te vertrouwen. Als je dacht dat de Nederlandse politiek ingewikkeld was... think again!
• De verrassingen: Denk niet dat omdat je iemand leuk vindt, hij/zij veilig is. George R.R. Martin schuwt geen enkel middel om je te shockeren. Sterker nog, ik denk dat hij er plezier in heeft. (En ja, de Red Wedding komt later, maar geloof me, er zijn genoeg andere momenten in het eerste boek die je mond doen openvallen.)
• De wereld: Westeros is een levende, ademende wereld, vol details en geschiedenis. Je voelt echt dat je een andere plek bezoekt. (En nee, je kan er waarschijnlijk beter niet naartoe gaan. De levensverwachting is er niet zo hoog, zeg maar.)

Geen 'traditionele' fantasy

Het is belangrijk om te benadrukken dat A Game of Thrones geen typische fantasy is. Verwacht geen tovenaars die met vuurballen gooien of heldhaftige ridders die draken verslaan (nou ja, misschien een klein beetje draken). De magie is subtieler, de helden zijn flawed, en de focus ligt meer op politiek en machtsspelletjes dan op epische veldslagen (hoewel die er zeker ook zijn!). Het is meer een soort middeleeuwse thriller met een vleugje fantasy. Snap je?

De perspectieven: Wie is aan het woord?

Een van de dingen die A Game of Thrones zo boeiend maakt, is het gebruik van point-of-view personages. Elk hoofdstuk wordt verteld vanuit het perspectief van een ander personage, waardoor je in hun hoofd kunt kruipen en hun gedachten en gevoelens kunt ervaren. Dit is cruciaal, want je ziet de gebeurtenissen dus niet vanuit één objectief oogpunt, maar vanuit verschillende, vaak tegenstrijdige perspectieven. Dit maakt de wereld complexer en de morele dilemma's nog ingrijpender.

Enkele van de belangrijkste perspectieven in het eerste boek zijn:

• Eddard 'Ned' Stark: De nobele Heer van Winterfell, die naar het zuiden reist om Dienaar van de Koning te worden. Eerlijkheid is zijn belangrijkste eigenschap, maar is dat wel zo handig in Kings Landing? (Spoiler: nee.)
• Catelyn Stark: Neds vrouw, die haar eigen onderzoeken begint als ze vermoedt dat er iets mis is. Een sterke en slimme vrouw, maar soms te impulsief.
• Daenerys Targaryen: De laatste van de Targaryens, die in ballingschap leeft en gedwongen wordt om uit te huwelijken. Een meisje dat zich ontwikkelt tot een machtige leider. (En ja, de draken komen later!)
• Jon Snow: Neds bastaardzoon, die zich aansluit bij de Nachtwacht aan de Muur. Een mysterieus personage met zijn eigen geheimen.
• Tyrion Lannister: De slimme en cynische dwerg, die vaak onderschat wordt. Een personage waar je eigenlijk constant over nadenkt.

Elk van deze personages heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen motivaties, en zijn eigen manier om naar de wereld te kijken. En juist die verschillende perspectieven maken het verhaal zo rijk en gelaagd. Het maakt het ook lastig om te kiezen wie je nou eigenlijk support! Je wisselt vaak genoeg van gedachten en dat is prima toch?

Wat moet je weten voordat je begint?

Oké, voordat je aan dit epische avontuur begint, zijn er een paar dingen die handig zijn om te weten:

• Er zijn veel personages: En ik bedoel veel. Het is handig om een lijstje bij te houden, of om de appendix achterin het boek te raadplegen. (Geen schaamte!)
• Wees niet bang om op te geven: De eerste honderd pagina's kunnen wat traag aanvoelen. Maar geef niet op! Het wordt echt beter. (En als het na honderd pagina's nog steeds niks voor je is, dan is het gewoon niet je ding. Ook prima!)
• Vermijd spoilers: Echt, doe het jezelf niet aan. Ga niet googlen naar plotwendingen. Laat je verrassen! (Ik weet het, het is moeilijk. Maar je zult jezelf dankbaar zijn.)
• Geniet ervan: A Game of Thrones is een geweldig boek. Laat je meeslepen door de wereld, de personages, en het verhaal. (En vergeet niet om Oom Ben gelijk te geven!)

Dus, als je op zoek bent naar een boek dat je dagenlang zal bezighouden, dat je aan het denken zet, en dat je gegarandeerd zal shockeren, dan is A Game of Thrones zeker de moeite waard. Pak een kop thee, kruip op de bank, en bereid je voor op een reis naar Westeros. Je zult er geen spijt van krijgen. (Behalve misschien als je favoriete personage doodgaat. Maar dat hoort erbij.)

En als je klaar bent met het eerste boek? Tja, dan heb je nog een hele reeks te gaan. Veel leesplezier!