Zo Ben Ik Nu Eenmaal

Nou, jongens en meisjes, trek je schoenen uit en plof neer, want ik ga jullie iets vertellen over iets waar ik de laatste tijd best wel mee zit. Iets dieps, iets filosofisch… ‘Zo ben ik nu eenmaal!’, zeg ik dan, met een dramatische zucht. Maar wat betekent dat nou eigenlijk? Is dat een excuus voor mijn sokken op de bank? (Ja, sorry mama!) Of zit er meer achter?

De Universele Waarheid: "Zo Ben Ik Nu Eenmaal"

Laten we eerlijk zijn, we kennen het allemaal. Die ene collega die altijd te laat is? "Zo ben ik nu eenmaal!" Die vriendin die constant je eten pikt? Raad eens? "Zo ben ik nu eenmaal!" Zelfs mijn kat, die me 's ochtends om 5 uur wekt door aan mijn tenen te knagen, heeft waarschijnlijk een interne monoloog van "Zo ben ik nu eenmaal, een feline tiran!"

Maar serieus, wat betekent die zin? Is het een erkenning van onze onvolmaaktheden? Een poging om verandering te vermijden? Of simpelweg een handige manier om kritiek af te wimpelen?

De wetenschap achter "Zo Ben Ik Nu Eenmaal" (een beetje)

Oké, ik ben geen wetenschapper, maar ik heb wel Google! En Google zegt dat een deel van ons gedrag voortkomt uit onze genen en onze opvoeding. Dus, als je altijd al een rommelkont bent geweest, dan kun je misschien je ouders de schuld geven! (Grapje, mama! Meestal...). Of misschien zit het gewoon in je DNA om sokken op de bank te laten slingeren. Wie weet?

Anderzijds is er ook nog zoiets als persoonlijkheid. Volgens de psychologie is persoonlijkheid een complex samenspel van verschillende eigenschappen die min of meer stabiel blijven gedurende ons leven. Dus ja, misschien ben je inderdaad gewoon introvert, extravert, chaotisch of georganiseerd. En misschien, héél misschien, is dat niet helemaal jouw schuld!

De Goede, de Slechte en de "Zo Ben Ik Nu Eenmaal"

Er zit een donkere kant aan "Zo ben ik nu eenmaal". Het kan namelijk een excuus worden voor slecht gedrag. "Sorry dat ik je beledigd heb, maar zo ben ik nu eenmaal, een beetje direct!" Nee, dat werkt niet zo! Je kunt niet alles afschuiven op je persoonlijkheid. Soms moet je gewoon je best doen om een beter mens te zijn, ook al is dat lastig.

Maar er is ook een positieve kant! "Zo ben ik nu eenmaal" kan ook een vorm van zelfacceptatie zijn. Het is accepteren dat je niet perfect bent, dat je fouten maakt en dat je bepaalde eigenschappen hebt die je niet zomaar kunt veranderen. Het is oké om te zeggen: "Ik ben nou eenmaal niet zo goed in wiskunde" of "Ik ben nou eenmaal geen ochtendmens". Dat is gewoon eerlijk zijn tegen jezelf.

Checklist: Is jouw "Zo Ben Ik Nu Eenmaal" geldig?

Voordat je de volgende keer die zin gebruikt, stel jezelf de volgende vragen:

• Schade ik er iemand mee? (Inclusief mezelf!) Als je gedrag anderen pijn doet, dan is het tijd om te veranderen, punt uit.
• Kan ik er iets aan doen? Eerlijk zijn! Kun je echt niet op tijd komen? Of ben je gewoon slecht in plannen?
• Gebruik ik het als een excuus om niet te groeien? Persoonlijke groei is belangrijk! Ook als je al "zo bent" sinds je geboorte.

Mijn Eigen "Zo Ben Ik Nu Eenmaal" bekentenissen

Oké, ik geef het toe. Ik heb ook mijn "Zo ben ik nu eenmaal" momenten. Hier zijn er een paar:

• Ik ben een chaoot. Mijn bureau is een georganiseerde puinhoop (in mijn hoofd dan!). Ik weet precies waar alles ligt, maar voor een buitenstaander lijkt het alsof er een bom ontploft is. "Zo ben ik nu eenmaal!", roep ik dan terwijl ik wanhopig probeer de afstandbediening onder een stapel papieren vandaan te vissen.
• Ik ben een dromer. Ik kan urenlang dagdromen over de meest bizarre scenario's. Soms ben ik zo verdiept in mijn fantasiewereld dat ik de realiteit even helemaal vergeet. "Zo ben ik nu eenmaal!", mompel ik dan, terwijl ik me realiseer dat ik al 10 minuten naar een lege muur sta te staren.
• Ik ben een snoeper. Ik kan geen weerstand bieden aan chocola. Geef me een reep en ik ben verloren. "Zo ben ik nu eenmaal!", zeg ik dan met een mond vol chocolade, terwijl ik me stiekem afvraag of ik niet een afspraak moet maken met een diëtist.

Maar weet je wat? Ik probeer eraan te werken! Ik probeer mijn bureau op te ruimen (soms). Ik probeer mijn dagdromen te beperken (vooral tijdens vergaderingen). En ik probeer minder chocola te eten (vooral 's avonds laat). Het lukt niet altijd, maar ik doe mijn best!

Conclusie: "Zo Ben Ik Nu Eenmaal"... of Toch Niet?

De waarheid is dat "Zo ben ik nu eenmaal" een complex concept is. Het is een mix van genetische aanleg, opvoeding, persoonlijkheid en, laten we eerlijk zijn, een beetje luiheid. Het is oké om jezelf te accepteren zoals je bent, maar het is ook belangrijk om te blijven groeien en jezelf uit te dagen.

Dus, de volgende keer dat je die zin hoort (of zelf zegt), denk er dan even over na. Is het een oprechte erkenning van wie je bent? Of is het een excuus om niet te veranderen? En wie weet, misschien ontdek je wel dat je eigenlijk niet "zo bent" als je altijd dacht.

En onthoud: die sokken op de bank... die ruim je toch maar even op. Mama wordt er blij van!