World According To Garp Book

Oké, bekentenis: Ik heb een hekel aan lezen in bad. Ik weet het, ik weet het, not done. Maar dat vocht! Het risico! Anyway, daar zat ik dus, met een kop thee (geen wijn, ik ben niet zo’n daredevil) en John Irving’s “The World According to Garp”. Ik was nog niet eens halverwege of mijn thee belandde bijna op bladzijde 67. En dat, lieve lezers, is niet omdat het boek slecht was. Integendeel. Het was zo…intens. Zo onvoorspelbaar. Zo Garp.

Waarom de thee bijna een vroege dood stierf? Omdat Irving je met brute eerlijkheid confronteert met de vreemdheid, de schoonheid en de totale chaos van het leven. En ja, ik weet dat klinkt cliché. Maar geloof me, na dit boek lees je clichés nooit meer op dezelfde manier.

Waar gaat het eigenlijk over?

Kort gezegd: over het leven van T.S. Garp. Maar “kort” doet dit boek echt geen eer aan. Het is een epische, tragikomische vertelling over een schrijver, een worstelaar, een echtgenoot, een vader, een zoon... Een man die probeert te navigeren in een wereld die hij vaak niet begrijpt. En eerlijk gezegd, wie wel?

Garp wordt geboren uit een verpleegster, Jenny Fields, die besluit om zonder man een kind te krijgen, puur omdat ze een kind wil. Klinkt al meteen lekker bizar, toch? Jenny wordt een feministisch icoon, schrijft een bestseller en richt een opvanghuis op. Ze is dus een behoorlijk dominante aanwezigheid in Garps leven.

Garp zelf wil maar één ding: schrijver worden. Hij worstelt met zijn eigen talent, met de verwachtingen van zijn moeder, met liefde, met verlies, met de absurditeit van alles. En dat allemaal op een manier die je of aan het lachen maakt, of laat huilen (of allebei tegelijk, in mijn geval dus).

Thema’s die je hersenen laten kraken (op een goede manier)

Dit boek zit ramvol met thema's. Echt, je kunt er een heel semester op de universiteit aan wijden (waarschijnlijk doen ze dat ook). Een paar belangrijke:

• Feminisme: Jenny Fields is een complexe en controversiële figuur. Is ze een heldin of een egoïstische moeder? Irving laat je er zelf over nadenken. (Wat denk jij?)
• Seksualiteit: De personages in dit boek hebben allemaal hun eigen, vaak behoorlijk eigenzinnige, opvattingen over seks. En Irving schuwt geen enkel taboe.
• Geweld: Het leven is niet altijd mooi en zacht, en dat laat Irving je voelen. Geweld is een constante dreiging, soms openlijk, soms subtiel.
• Ouderschap: Hoe geef je je kinderen de ruimte om hun eigen weg te vinden, terwijl je ze tegelijkertijd beschermt? Garp worstelt hier enorm mee.
• Literatuur en het schrijfproces: Garp is schrijver, dus het schrijven zelf is een belangrijk thema. Irving laat je een kijkje nemen in de keuken van een auteur.

Waarom je dit boek (misschien) moet lezen

Oké, ik ga je niet vertellen wat je moet doen. Maar als je op zoek bent naar een boek dat:

• Je aan het denken zet over de grote vragen van het leven.
• Je laat lachen én huilen.
• Je confronteert met je eigen vooroordelen.
• Je een onvergetelijke leeservaring bezorgt.

…dan is “The World According to Garp” absoluut een aanrader. Maar wees gewaarschuwd: het is geen makkelijke lees. Irving schuwt de donkere kantjes van het leven niet. En dat kan soms best even slikken zijn.

Irving's eigenzinnige stijl

Irving’s stijl is… wel, Irvingesque. Het is een combinatie van realisme, absurdisme en een flinke dosis zwarte humor. Hij heeft een voorliefde voor lange zinnen, gedetailleerde beschrijvingen en terugkerende motieven. Sommige mensen vinden het prachtig, anderen vinden het irritant. Persoonlijk ben ik fan. Ik vind dat zijn stijl perfect past bij de chaos en complexiteit van de wereld die hij beschrijft. Hij hanteert een unieke stem, die maakt dat je het boek niet snel vergeet.

Denk bijvoorbeeld aan zijn gebruik van voortekenen. Vanaf het begin weet je dat er vreselijke dingen gaan gebeuren. Irving geeft je hints, subtiele aanwijzingen, waardoor je continu op je hoede bent. Het is alsof hij je fluistert: "Wees voorbereid, dit wordt niet makkelijk." En hij heeft gelijk.

Controverses en kritiek

Zoals gezegd, “The World According to Garp” is geen onomstreden boek. Sommige mensen vinden het seksistisch, gewelddadig of gewoonweg te bizar. En ja, er zitten scènes in die pijnlijk kunnen zijn om te lezen. Maar ik denk dat het belangrijk is om het boek in zijn context te zien. Het is geschreven in de jaren '70, een tijd van grote maatschappelijke veranderingen en taboes. Irving daagt die taboes uit, hij zet vraagtekens bij de gevestigde orde. En dat is nooit zonder risico.

De kritiek dat het boek seksistisch zou zijn, komt vooral voort uit de manier waarop Irving sommige vrouwelijke personages portretteert. Jenny Fields, bijvoorbeeld, wordt door sommigen gezien als een anti-moederfiguur. Maar ik denk dat ze juist een interessante en complexe vrouw is, die haar eigen keuzes maakt in een wereld die haar vaak weinig opties biedt.

Het geweld in het boek is ook zeker aanwezig, en het is vaak onnodig en bruut. Maar ik denk dat Irving het geweld niet verheerlijkt, maar juist laat zien hoe destructief het kan zijn. Het is een waarschuwing, geen aanmoediging.

De invloed van Garp

“The World According to Garp” heeft een enorme invloed gehad op de literatuur en de popcultuur. Het boek is verfilmd, en het heeft talloze andere schrijvers geïnspireerd. Ik denk dat de reden hiervoor is dat Irving een thema aansnijdt dat universeel is: de zoektocht naar betekenis in een absurde wereld.

Garp is een antiheld. Hij is geen perfecte man, verre van dat. Hij maakt fouten, hij is onzeker, hij is soms zelfs ronduit dom. Maar hij is ook eerlijk, moedig en liefdevol. Hij probeert gewoon zijn best te doen in een wereld die hem vaak tegenwerkt. En dat is iets waar veel mensen zich in kunnen herkennen.

Dus, ga je het lezen? Als je je durft bloot te stellen aan een eerlijk en soms pijnlijk beeld van het leven, dan zeg ik: absoluut. Bereid je voor op een rollercoaster van emoties, op personages die je bijblijven en op een boek dat je perspectief op de wereld voorgoed zal veranderen. En pas op met je thee, je weet maar nooit.

En laat me weten wat je ervan vond! Ik ben benieuwd naar jouw Garp-ervaring. (Serieus, vertel!)