Where The Wild Things Are Novel

Oké, even een bekentenis: Ik heb laatst stiekem de DVD van Where The Wild Things Are uit 2009 gekeken. Stiekem, omdat mijn kinderen er allang uitgegroeid zijn (denk ik?). Maar die film… die raakt me nog steeds. Het gevoel van ongebreidelde fantasie, de frustratie van het kind-zijn, de behoefte aan avontuur… En dat brengt me natuurlijk bij het boek waar het allemaal mee begon: Where The Wild Things Are van Maurice Sendak. Echt een iconisch prentenboek, toch?

Waarom is dit verhaal zo’n blijvertje? Waarom blijft het generatie na generatie fascineren? Laten we er eens induiken.

Het Verhaal (in een notendop)

Voor degenen die onder een steen hebben geleefd (grapje!), hier een korte samenvatting: Max, een jongen in een wolvenpak, haalt kattenkwaad uit. Hij wordt naar zijn kamer gestuurd zonder avondeten. En dan… begint de magie. Zijn kamer verandert in een wildernis, hij stapt aan boord van een boot en vaart naar het land van de Wilde Dieren. Daar wordt hij tot koning gekroond en beleeft hij een waanzinnig avontuur. Maar uiteindelijk mist hij toch iets… en keert hij terug naar huis, waar zijn avondeten op hem wacht. Warm.

De Eenvoud die het ‘m Doet

Het verhaal is eigenlijk heel simpel, right? Maar dat is juist de kracht. Sendak raakt aan iets fundamenteels. We hebben allemaal, als kind (en stiekem ook als volwassene), die drang om te ontsnappen, om onze eigen regels te maken, om de baas te zijn. En Max doet dat gewoon!

• De Illustraties: De illustraties zijn fantastisch. Ze zijn wild, expressief en gewoon een beetje gek. Ze vangen perfect de sfeer van het verhaal.
• De Taal: Sendak gebruikt een eenvoudige, maar krachtige taal. Het ritme van de zinnen is bijna poëtisch.
• De Thema's: Eenzaamheid, frustratie, verbeelding, liefde… Het boek zit vol met thema's die resoneren, ongeacht je leeftijd.

Even eerlijk, wie wilde er als kind nou niet even ontsnappen aan de regels van hun ouders? Ik wel! En ik denk dat dat de essentie is van het boek. Het geeft je even die kans, via Max's avontuur, om je eigen fantasie de vrije loop te laten.

Meer dan alleen een Prentenboek

Where The Wild Things Are is controversieel geweest. Sommige critici vonden het verhaal te eng voor kinderen, te agressief, te… wild. Maar het boek is ook geprezen om zijn eerlijkheid. Het laat zien dat kinderen emoties ervaren, zoals woede en frustratie, en dat het oké is om die emoties te voelen. Het onderdrukt ze niet, het geeft ze een plek.

En daar ligt misschien wel de genialiteit. Sendak durfde het aan om een kinderboek te maken dat niet alleen maar lief en schattig was. Hij durfde de complexiteit van de kinderlijke psyche te verkennen.

De Symboliek, daar houden we van, toch?

Oké, laten we even lekker speculeren over de symboliek (want dat is leuk!).

• Het Wolvenpak: Bescherming? Verwildering? Een manier om zijn innerlijke "wilde dier" te uiten? Het kan van alles zijn.
• De Bootreis: Een reis naar het onbekende. Een metafoor voor Max's eigen innerlijke reis.
• De Wilde Dieren: Representeren ze Max's eigen woede en frustratie? Of zijn ze gewoon… Wilde Dieren? (Probably both, right?)
• Het Avondeten: De warmte en veiligheid van thuis. De liefde van zijn moeder (ook al is ze misschien soms een beetje streng).

Persoonlijk denk ik dat de Wilde Dieren ook een beetje de angsten van Max vertegenwoordigen. De grote, harige, enge monsters die hij moet overwinnen (of mee moet leren leven) om te groeien.

De Impact van het Boek

Where The Wild Things Are heeft een enorme impact gehad op de kinderliteratuur. Het heeft de weg vrijgemaakt voor meer eerlijke, complexe en emotioneel geladen verhalen voor kinderen. Het heeft auteurs en illustratoren geïnspireerd om verder te kijken dan de clichés en om de echte emoties van kinderen te verkennen.

En niet te vergeten de filmadaptatie. Spike Jonze's film uit 2009 is een visueel meesterwerk. Het is een donkere, melancholische en poëtische interpretatie van het boek. Het is misschien niet voor alle kinderen geschikt (het is best intens!), maar het is wel een prachtige hommage aan Sendak's werk.

Waarom het Blijft Hangen

Dus, terug naar de vraag waarom Where The Wild Things Are zo'n blijvertje is. Ik denk dat het komt doordat het boek ons herinnert aan onze eigen kindertijd. Aan de momenten waarop we ons boos, gefrustreerd, eenzaam of onbegrepen voelden. Aan de momenten waarop we wilden ontsnappen naar een plek waar we onze eigen regels konden maken. Aan de momenten waarop we onze fantasie de vrije loop lieten.

Het boek laat ons ook zien dat het oké is om die emoties te voelen. Het is oké om boos te zijn, het is oké om je eenzaam te voelen, het is oké om te fantaseren. En het is oké om uiteindelijk weer terug naar huis te keren, naar de warmte en veiligheid van degenen die van ons houden.

En dat, mijn vrienden, is de magie van Where The Wild Things Are.

Conclusie: Go Wild! (Maar wel op tijd voor het eten)

Dus de volgende keer dat je je een beetje overweldigd voelt, of gewoon even wilt ontsnappen aan de realiteit, pak dan Where The Wild Things Are erbij. Laat je meevoeren naar het land van de Wilde Dieren, kroon jezelf tot koning (of koningin!) en laat je innerlijke wilde dier los. Maar vergeet niet op tijd terug te komen voor het avondeten! ;-)

Heb jij je eigen interpretaties van Where The Wild Things Are? Laat het me weten in de comments!