What's The Worst Could Happen

Oké, laten we eerlijk zijn. We kennen het allemaal, dat knagende gevoel. Die kleine, stiekeme stem die fluistert: “Wat als…?” Wat als ik struikel over die drempel tijdens die belangrijke presentatie? Wat als ik per ongeluk ‘reply all’ op een e-mail met al mijn innerlijke gedachten over de baas? Wat als… de kat de goudvis opeet?

Het leven is een aaneenschakeling van potentiële rampen, een soort Mr. Bean-achtige voorstelling waar je zelf de hoofdrol in speelt. Maar… wat is eigenlijk het ergste dat kan gebeuren?

Relativeren kun je leren (hopelijk)

We hebben de neiging om scenario's in ons hoofd te creëren die zo episch zijn, dat ze rechtstreeks uit een Hollywood-film lijken te komen. Je struikelt, valt, breekt een been en de presentatie gaat naar de knoppen. En dan… ben je ontslagen, je partner verlaat je, je huis wordt door een meteoriet getroffen. Yep, dat is de gedachte waar we vaak mee zitten.

Maar laten we even terug naar de realiteit gaan. Laten we die olifant in de kamer eens reduceren tot een schattige, kleine cavia. Want, laten we eerlijk zijn, meestal loopt het allemaal zo’n vaart niet. Oké, je kunt struikelen, maar je kunt je ook herpakken, er een grap over maken en doorgaan met je verhaal. En die ‘reply all’ e-mail? Tja, dat is misschien een beetje gênant, maar je bent vast niet de eerste die dat overkomt. We lachen er samen om, en het leven gaat door. (Oké, misschien moet je wel een bos bloemen kopen voor je baas.)

De kunst van het worst-case scenario… met een twist

Het klinkt misschien gek, maar het kan enorm helpen om daadwerkelijk na te denken over het worst-case scenario. Niet om jezelf bang te maken, maar om je ervan bewust te maken dat je er waarschijnlijk wel mee om kunt gaan. Vraag jezelf af:

1. Wat is het écht ergste dat kan gebeuren? (Zonder overdrijven!)
2. Hoe groot is de kans dat dit daadwerkelijk gebeurt? (Eerlijk zijn!)
3. Wat kan ik doen om de kans te verkleinen? (Voorbereiding is het halve werk!)
4. Wat kan ik doen als het tóch gebeurt? (Een plan B, C en D zijn handig!)

Stel, je bent bang om te falen op een sollicitatiegesprek. Wat is het ergste dat kan gebeuren? Je wordt niet aangenomen. Is dat fijn? Nee. Is het het einde van de wereld? Absoluut niet. Je kunt leren van de ervaring, je cv aanpassen en doorgaan met solliciteren. En weet je wat? Elk “nee” brengt je dichter bij een “ja”.

En wat betreft die kat en de goudvis… Tsja, dat is zielig voor de goudvis. Maar hé, je kunt een nieuwe kopen. En misschien een netje over het aquarium spannen. (Of gewoon geen goudvis meer nemen, laten we eerlijk zijn, ze zijn toch niet zo spannend.)

Het voordeel van een beetje nonchalance

Het leven is te kort om constant in angst te leven voor wat er zou kunnen gebeuren. Een beetje nonchalance kan wonderen doen. Probeer de lat niet te hoog te leggen. Niemand is perfect, en fouten maken is menselijk. Accepteer dat dingen soms misgaan, en leer ervan. Lach erom. Vertel er een goed verhaal over. Het leven is immers een komedie (of een tragikomedie, afhankelijk van je perspectief).

Ik herinner me een keer dat ik tijdens een presentatie voor een groot publiek totaal de draad kwijt was. Ik stond daar, met een lege blik, te staren naar de zaal. Ik voelde de paniek opkomen. Maar toen bedacht ik me: “Wat is het ergste dat kan gebeuren? Dat ze me uitlachen? Dat ik word ontslagen? Dat ik een viral video word op YouTube?”

Ik besloot eerlijk te zijn. Ik zei: “Sorry, ik ben even de draad kwijt. Even een momentje…” Ik haalde diep adem, keek naar mijn aantekeningen, en begon opnieuw. En weet je wat? Het publiek was fantastisch. Ze moedigden me aan. En aan het einde van de presentatie kreeg ik zelfs een staande ovatie. Blijkbaar waarderen mensen eerlijkheid en authenticiteit meer dan perfectie.

Loslaten en doorgaan

De sleutel is om te loslaten. Om niet te blijven hangen in wat er fout is gegaan, maar om vooruit te kijken. Om te leren van je fouten en door te gaan. Het leven is een marathon, geen sprint. En onderweg zul je ongetwijfeld een paar keer struikelen. Maar het gaat erom dat je weer opstaat en doorgaat.

Dus, de volgende keer dat die knagende stem weer begint te fluisteren: “Wat als…?”, haal dan diep adem en vraag jezelf af: “Wat is het ergste dat er kan gebeuren?” En realiseer je dat je waarschijnlijk wel in staat bent om ermee om te gaan. En zo niet, dan kun je er altijd nog om lachen. (Later, natuurlijk. Misschien niet meteen.)

En onthoud: zelfs als de kat de goudvis opeet, kun je er nog een leuke meme van maken.

Dus, ga ervoor! Neem risico's! Maak fouten! Lach! En onthoud: het ergste dat kan gebeuren… valt meestal wel mee.

Nu ga ik snel een netje over mijn aquarium spannen...