We Who Wrestle With God

Nou jongens, luister even! Ik zat dus laatst te denken… over worstelen. Niet het moddergooien op Lowlands, hoewel dat ook een spirituele ervaring kan zijn, afhankelijk van hoeveel bier er in het spel is. Nee, ik bedoel worstelen met God. Ja, je hoort het goed. Worstelen met de Grote Man zelf. Klinkt heftig, hè? Alsof je probeert een wolk te vangen, of de rekening te splitten met een vrek. Maar geloof me, veel mensen doen het, al weten ze het misschien niet eens.

Wat bedoel je, worstelen met God?

Goed punt! Het is natuurlijk geen letterlijke worstelwedstrijd in de hemel. Stel je voor, een luchtkussen als ring en engelen die staan te juichen. Ik zie het al helemaal voor me! Nee, worstelen met God is een metafoor. Het gaat om die momenten dat je in conflict bent met het idee van God, met je geloof, of met de dingen die je overkomen in het leven. Je vraagt je af: "Waarom gebeurt dit? Wat is de bedoeling?" Je bent eigenlijk een soort van aan het touwtrekken met het goddelijke, in de hoop een antwoord te krijgen, of gewoon een beetje troost.

Het is een eeuwenoud concept. Denk aan Jacob in de Bijbel. Die gast worstelde letterlijk met een man (of was het een engel? Of God zelf? Het is een beetje wazig in de vertaling), en hij gaf niet op totdat hij een zegen kreeg. Man, dat is pas doorzettingsvermogen! Ik denk dat hij de eerste was die een 'goddelijke burnout' meemaakte. Ik bedoel, na zo'n worsteling heb je toch even een massage nodig?

Waarom zouden we met God worstelen?

Er zijn talloze redenen! Hier zijn er een paar, met een vleugje humor, natuurlijk:

• Omdat het leven soms gewoon k*t is. Sorry voor mijn taalgebruik, maar laten we eerlijk zijn. Als je net je baan kwijt bent, je relatie is verbroken en je kat heeft je favoriete plant opgegeten, dan mag je best even boos zijn op het universum. En soms is dat boos zijn op God.
• Omdat we slimme broekies zijn. We stellen vragen! We willen weten waarom dingen gebeuren. We accepteren niet zomaar alles wat ons verteld wordt. We zijn een beetje zoals die irritante neefjes die constant vragen: "Waarom?" tot je er gek van wordt.
• Omdat we perfectie verwachten. We hebben een beeld van hoe de wereld zou moeten zijn, en als dat niet overeenkomt met de realiteit, dan zijn we teleurgesteld. En wie krijgt de schuld? Juist ja, de schepper.
• Omdat we gewoon graag een beetje drama hebben. Oké, misschien niet iedereen, maar soms is het best lekker om een beetje met jezelf en je geloof in de knoop te zitten. Het is een soort van intellectuele achtbaan.

Dus, je bent aan het worstelen met God. Wat nu? Paniek? Een enkeltje Lourdes? Nee, joh! Het is juist een teken dat je levend bent, dat je nadenkt en dat je om de dingen geeft.

Hoe worstel je dan 'goed'? (Of in ieder geval, minder pijnlijk)

Oké, hier zijn een paar tips van Ome Maarten, je persoonlijke worstelcoach (geen garanties, he!):

1. Erken je worsteling

De eerste stap is toegeven dat je aan het worstelen bent. Ontken het niet, stop het niet weg. Zeg gewoon tegen jezelf: "Oké, ik vind dit kut, en ik snap er geen fluit van." Het is alsof je toegeeft dat je verdwaald bent in de IKEA. Het is pijnlijk, maar de eerste stap om de uitgang te vinden.

2. Stel vragen, maar wees niet bang voor de antwoorden

Vragen stellen is goed! Zo leer je. Maar wees voorbereid op antwoorden die je misschien niet leuk vindt, of die je niet begrijpt. Soms is er geen simpel antwoord. Soms is het antwoord: "Ik weet het niet." En dat is ook oké. Het is net als bij de dokter: je kunt vragen wat er mis is, maar je moet ook bereid zijn om te horen dat je misschien iets ernstigs hebt, of dat de diagnose onduidelijk is.

3. Zoek steun

Je bent niet de enige die worstelt! Praat erover met vrienden, familie, een therapeut, of je lokale koffiejuffrouw. Het kan enorm opluchten om te weten dat je niet alleen bent. Er zijn genoeg mensen die dezelfde vragen hebben, dezelfde twijfels. Het is net als bij een groepsles spinning: samen afzien is toch gezelliger!

4. Wees lief voor jezelf

Worstelen is vermoeiend! Geef jezelf de ruimte om te rouwen, te twijfelen, en boos te zijn. Forceer jezelf niet om alles meteen te begrijpen. Het is een proces. Het is alsof je een marathon loopt: je kunt niet meteen sprinten, je moet je krachten verdelen en jezelf af en toe een slok water gunnen.

5. Focus op wat je wél weet

Misschien begrijp je niet alles, maar er zijn vast dingen waar je wel in gelooft, waar je wel zeker van bent. Focus daarop. Het is alsof je een legpuzzel maakt: er zijn stukjes die niet passen, maar er zijn ook stukjes die wel passen. Focus op die passende stukjes, en misschien zie je langzaam het hele plaatje ontstaan.

En als ik nou 'win'?

Nou, winnen is misschien niet het juiste woord. Het is niet alsof je een gouden medaille krijgt voor het meeste worstelen met God. Het gaat erom dat je groeit, dat je sterker wordt, en dat je een dieper begrip krijgt van jezelf en je geloof (of je afwezigheid van geloof). Misschien kom je tot de conclusie dat je nog steeds in God gelooft, maar op een andere manier. Misschien kom je tot de conclusie dat je helemaal niet in God gelooft. Beide uitkomsten zijn prima. Het gaat erom dat je er eerlijk over bent, met jezelf en met anderen.

Dus de volgende keer dat je je afvraagt waarom die file weer zo lang is, of waarom die ene enorme puist op je neus precies verschijnt voor je date, denk dan aan Jacob. En weet dat je niet de enige bent die met God worstelt. En wie weet, misschien krijg je er wel een zegen voor terug. Of op zijn minst, een goed verhaal voor op een feestje.

En vergeet niet: lachen is toegestaan. Zelfs als je met God worstelt. Sterker nog, misschien is het wel nodig. Want uiteindelijk, wie weet er nu echt wat er aan de hand is? Behalve God natuurlijk. En misschien worstelt Hij ook wel met ons. Denk daar maar eens over na.