Wat Zijn De 7 Vinkjes

Oké, mensen, luister! Ik ga jullie een verhaal vertellen. Een verhaal zo sappig, zo controversieel, zo… Nederlands, dat het bijna in je boterham met hagelslag past. We gaan het hebben over De Zeven Vinkjes. Jazeker, die beruchte zeven vinkjes die blijkbaar de sleutel zijn tot succes in Nederland. Of, zoals sommigen beweren, de ultieme checklist voor bevoorrechte lui.

Stel je voor: je zit in een café, een beetje te suffen met je koffie verkeerd. Opeens hoor je een paar types aan de tafel naast je opscheppen. "Ja joh, ik heb ze alle zeven!" hoor je de ene roepen. De andere knikt instemmend. "Kwestie van de juiste ouders, snap je?" Klinkt sneu? Misschien. Maar laten we eens kijken wat die vinkjes nou eigenlijk zijn, en of ze echt zo'n ramp zijn als sommigen beweren.

Wat Zijn Die Verdomde Vinkjes Eigenlijk?

De term "de zeven vinkjes" is gemunt door journalist Joris Luyendijk in zijn boek "Dit kan niet waar zijn". Het beschrijft een reeks kenmerken die volgens hem iemand een oneerlijk voordeel geven in de Nederlandse samenleving. Zie het als een soort monopoly, maar dan in het echte leven. En nee, je krijgt er geen €200 voor als je langs start komt.

Dus, tromgeroffel! Hier komen ze, De Zeven Vinkjes, gepresenteerd met een knipoog en een beetje sarcasme:

• Man: Tsja, sorry dames, maar blijkbaar helpt het nog steeds om een Y-chromosoom te hebben. Alsof je brein vanzelfsprekend beter werkt omdat je je niet druk hoeft te maken over schoenen waar je wel of niet op kunt staan.
• Wit: Ja, ja, we weten het, #zwartepietendiscussie forever. Feit is dat een lichte huidskleur statistisch gezien nog steeds voordelen oplevert. Niet oké, maar wel een vinkje.
• Hetero: Liefde is liefde, maar helaas is de wereld nog steeds niet altijd even tolerant. Vinkje voor de hetero's. (Kunnen we dit alsjeblieft snel afschaffen?)
• Gestudeerd: Een universitair diploma, het liefst van een prestigieuze instelling. Want HBO'ers zijn natuurlijk dom… kuch sarcasm kuch.
• Rechte Havo/VWO route: Geen omwegen, geen MBO-tussendoortjes. Hop, direct naar het VWO en door naar de universiteit. Want flexibiliteit is blijkbaar een teken van zwakte.
• Geld: Oh, money, money, money. Een dikke bankrekening of ouders die je studie kunnen betalen maakt het leven stukken makkelijker. Wie had dat gedacht?
• Goede achternaam: Een bekende achternaam, liefst eentje die je zo kunt googelen en direct de geschiedenis van je familie kunt zien. Geeft status, blijkbaar. Alsof je successen van je voorouders je eigen successen maken.

Zoals je ziet, zijn het allemaal factoren waar je zelf nauwelijks invloed op hebt. Behalve misschien dat studeren, maar zelfs daar speelt de portemonnee van je ouders een rol.

Is Het Echt Zo Oneerlijk?

Natuurlijk is het oneerlijk! Het idee dat je geboren wordt met een voorsprong, puur vanwege toeval, is behoorlijk frustrerend. Het is alsof je meedoet aan een hardloopwedstrijd, en sommige mensen starten 100 meter voor de rest. Niet heel sportief, toch?

Het punt van Luyendijk is niet om mensen met de zeven vinkjes te beschuldigen. Het gaat erom dat we ons bewust worden van de ongelijkheid in onze samenleving. Dat we inzien dat succes niet alleen een kwestie is van hard werken, maar ook van de juiste omstandigheden. En dat we iets moeten doen om die omstandigheden voor iedereen eerlijker te maken.

De Ironie van de Vinkjes

Het grappige (of eigenlijk trieste) is dat veel mensen die de zeven vinkjes hebben, zich vaak niet eens bewust zijn van hun privileges. Ze denken dat ze alles zelf hebben bereikt, door hard te werken en slim te zijn. Maar ze vergeten de duwtjes in de rug, de voordelen die ze vanzelfsprekend vonden, de kansen die anderen niet kregen.

Het is alsof je een ladder beklimt, en je vergeet dat iemand anders die ladder voor je heeft neergezet. Of erger nog, dat iemand anders de ladder niet eens kan zien omdat er een muur voor staat.

En dan is er nog de ironie dat mensen met de zeven vinkjes vaak degene zijn die het hardst roepen dat iedereen dezelfde kansen heeft. "Gewoon hard werken!" zeggen ze dan, terwijl ze de privileges vergeten die ze zelf hebben genoten.

Wat Kunnen We Eraan Doen?

Goed, genoeg geklaagd. Wat kunnen we er nu aan doen? Want eerlijk is eerlijk, de wereld veranderen is geen piece of cake.

Hier zijn een paar ideeën, in de vorm van een brainstorm:

• Bewustwording: Praten over de zeven vinkjes is al een goed begin. Herken je ze bij jezelf? Ken je mensen die ze hebben? Wees je bewust van de privileges die je (misschien) hebt.
• Empathie: Probeer je in te leven in de situatie van mensen die niet dezelfde kansen hebben. Begrijp dat succes niet altijd een kwestie is van "niet genoeg je best doen".
• Verandering in het onderwijs: Zorg voor gelijke kansen in het onderwijs. Investeer in scholen in achterstandswijken, geef extra ondersteuning aan kinderen uit minder bevoorrechte gezinnen.
• Diversiteit en inclusie: Stimuleer diversiteit en inclusie op de werkvloer. Zorg ervoor dat mensen met verschillende achtergronden gelijke kansen krijgen.
• Hervorming van het belastingstelsel: Een progressiever belastingstelsel kan helpen om de ongelijkheid te verminderen. Misschien een beetje radicaal, maar hey, we brainstormen toch?
• Zelfreflectie (voor mensen met de vinkjes): Wees eerlijk over je privileges. Erken dat je voordelen hebt gehad die anderen niet hadden. Gebruik je invloed om anderen te helpen.

De Achtste Vinkje?

Sommigen beweren dat er nog een achtste vinkje is: het vermogen om je aan te passen. De wereld verandert snel, en de vaardigheden die vandaag belangrijk zijn, zijn morgen misschien alweer verouderd. Het vermogen om te leren, te innoveren en je aan te passen aan nieuwe omstandigheden is cruciaal voor succes. Maar… zelfs dat aanpassingsvermogen is vaak afhankelijk van de vinkjes die je al hebt.

Conclusie: Vinkjes of Geen Vinkjes, Blijf Lachen (en Strijden)

De zeven vinkjes zijn een pijnlijke herinnering aan de ongelijkheid in onze samenleving. Het is niet altijd leuk om te horen, maar het is belangrijk om erover te praten en te werken aan een eerlijkere wereld. Dus, of je nu zeven vinkjes hebt, nul vinkjes, of ergens daartussenin, laten we proberen om een beetje meer begrip voor elkaar te hebben, en te vechten voor gelijke kansen. En vergeet niet om af en toe te lachen om de absurditeit van het leven. Want uiteindelijk, wie kan er serieus blijven met een bord vol hagelslag?

Dus, de volgende keer dat je in dat café zit, en je hoort iemand opscheppen over zijn vinkjes, onthoud dan dit verhaal. Misschien kun je ze subtiel wijzen op hun privileges, of misschien kun je ze gewoon uitlachen. De keuze is aan jou. Maar onthoud, de strijd voor gelijkheid is nog lang niet gestreden.