Wat Ik Mijzelf Graag Voorhoud

Hé jij! Even gezellig kletsen over... nou ja, over mij. En wat ik mezelf zoal wijsmaak. Klinkt dramatisch hè? Maar is het echt zo erg? Ik denk het niet. Eigenlijk is het best grappig, als je erover nadenkt. Alsof ik mijn eigen kleine personal coach ben, die me constant bemoedigt... of probeert te sussen. Herkenbaar?

Laten we beginnen met het meest basale: "Je bent goed genoeg." Oef, die is lastig. Echt, hoevaak ik dat wel niet tegen mezelf zeg op een dag! Vooral als ik iets heb verprutst. Wat best vaak gebeurt, laten we eerlijk zijn. Een koffie over m'n laptop? Check. Een belangrijk document per ongeluk verwijderd? Dubbelcheck. En dan denk ik: "Oké, oké, je bent goed genoeg... voor iemand die dus kennelijk heel erg goed is in blunderen!" Ironie, mijn beste vriend. Heb jij ook zo'n mantra? Welke is het? Ik ben benieuwd!

Dan is er nog de klassieker: "Het komt wel goed." Ah, optimisme in een notendop! Ook zo'n zin die ik vaak inzet, vooral als de shit echt de fan raakt. Stort de wereld in? "Het komt wel goed!" Brand alarm in de keuken? "Het komt wel goed!" Euh... misschien moet ik in die gevallen toch even 112 bellen. Maar het principe snap je toch? Alsof ik met die woorden even een magische beschermlaag creëer. Misschien werkt het ook wel, als placebo-effect. Who knows?

Carrière-dingetjes

Op het werk is het helemaal bal. Daar is mijn favoriete leugen: "Je kunt dit!" Zelfs als ik er absoluut geen flauw benul van heb waar ik mee bezig ben. Een nieuwe software? "Je kunt dit!" Een presentatie voor een zaal vol belangrijke mensen? "Je kunt dit!" Een lastig gesprek met een klant? Je raadt het al: "Je kunt dit!" Meestal lukt het dan wonderwel. Of ik bluff me erdoorheen. Allebei prima, toch?

En als ik dan toch bezig ben met bluffen, dan komt de volgende er ook vaak achteraan: "Je hebt alles onder controle." Haha! Alsof! Meestal is het chaos in mijn hoofd. Allerlei losse eindjes die aan elkaar geknoopt moeten worden. Maar als ik het zo zeg, dan straal ik in ieder geval zelfvertrouwen uit. En dat is al de helft van het werk, toch? Of niet? Wat denk jij?

Sociale perikelen

En dan de sociale contacten. Daar ben ik soms ook een beetje onhandig in. Dus dan zeg ik tegen mezelf: "Ze vinden je leuk." Soms twijfel ik daar echt aan. Zeker na zo'n moment waarop ik iets heel doms zeg. Of wanneer ik iets stoms doe, wat ook vaak voorkomt. Maar goed, ik probeer mezelf dan gerust te stellen. Ze vinden je leuk... ondanks je rare humor en je onhandigheid. Toch? Please?

Een andere leugen die ik mezelf graag voorspiegel is: "Je hoeft niet iedereen aardig te vinden." Dat is heel bevrijdend! Want eerlijk is eerlijk, sommige mensen zijn gewoon... tja... niet mijn kopje thee. En dat is oké! Ik hoef me niet schuldig te voelen als ik niet klik met iemand. Ik kan gewoon mezelf zijn en me focussen op de mensen die ik wel leuk vind. Scheelt een hoop energie!

Persoonlijke ontwikkeling (of de poging daartoe)

Dan hebben we nog het hoofdstuk "persoonlijke ontwikkeling". Daar ben ik altijd druk mee. Althans, dat zeg ik tegen mezelf. En dan komt deze zin eruit: "Je wordt elke dag een beetje beter." Oké, misschien niet elke dag. Soms ga ik een paar stappen achteruit. Maar over het algemeen probeer ik te groeien als persoon. Nieuwe dingen leren, uit mijn comfortzone stappen, mijn angsten overwinnen... en dan mezelf belonen met een grote reep chocola. Want dat heb ik dan verdiend, vind ik.

Een andere leugen die ik hierbij gebruik is: "Je hebt genoeg tijd." Haha! Alsof! Tijd is altijd een tekortkoming. Maar als ik tegen mezelf zeg dat ik genoeg tijd heb, dan raak ik minder snel in paniek. En dan lukt het me vaak wel om alles voor elkaar te krijgen. Of nou ja, bijna alles. Er blijven altijd wel een paar dingen liggen. Maar dat is oké. Je hebt genoeg tijd... voor de dingen die er echt toe doen. Toch?

De 'alles komt goed'-bonus

En als allerlaatste, een soort bonus-wijsheid die ik mezelf toefluister als ik echt even helemaal down ben: "Je bent sterker dan je denkt." Dat is echt zo'n cliché, maar het werkt wel. Als ik in een moeilijke situatie zit, dan denk ik aan alle andere moeilijke situaties die ik al heb overwonnen. En dan besef ik dat ik inderdaad sterker ben dan ik denk. En dat ik dit ook wel weer aankan. Kom op, ik ben toch een survivor! Jij toch ook?

Dus, lieve vriend(in), wat is de moraal van dit verhaal? Misschien wel dat we allemaal een beetje liegen tegen onszelf. Om onszelf te motiveren, te troosten, of gewoon om de dag door te komen. En dat is oké. Zolang we er maar niet in doorslaan en onszelf niet voor de gek houden. Een beetje zelfbedrog mag best, toch? En misschien zijn het niet eens leugens, maar gewoon... hoopvolle gedachten. Een beetje positieve spin aan de werkelijkheid. Dat klinkt al een stuk beter, nietwaar?

En nu ben ik benieuwd naar jou! Wat houd jij jezelf graag voor? Vertel het me! Ik ben heel nieuwsgierig. Misschien kan ik er nog wat van leren. Of er in ieder geval om lachen. Want lachen is gezond, toch? En als je nu even niet kunt lachen, dan zeg ik tegen je: "Het komt wel goed!" En: "Je bent sterker dan je denkt!" En: "Ze vinden je leuk!" Oké, genoeg. Tot de volgende keer!

Oh, en vergeet niet: je bent goed genoeg! Echt waar!