Waarom Ik Van Je Hou Redenen

Oké, oké, laten we eerlijk zijn. Ik ben geen romanticus in hart en nieren. Echt niet. Gisteren nog stond ik in de supermarkt in mijn joggingbroek (die echt aan vervanging toe is, shame on me) en kon ik me niet herinneren of ik nu wel of geen eieren nodig had. Uiteindelijk heb ik ze maar gewoon gekocht. Je weet maar nooit, toch? Maar… vanavond, met een kop thee en het geluid van de regen tegen het raam, bekruipt me een gevoel van… tja… dankbaarheid. Dankbaarheid voor jou.

En toen dacht ik: waarom schrijf ik het niet gewoon op? Waarom hou ik van je? Niet dat je erom gevraagd hebt (of misschien stiekem wel? 😉), maar ik voel me geroepen. Klaar om alle redenen, hoe klein en onbeduidend ze ook mogen lijken, te onthullen. En misschien, héél misschien, herken je jezelf erin. Of niet. Wie weet. Het leven is een mysterie, mensen!

Het begint met de kleine dingen

Weet je wat me het eerst opviel? Waarschijnlijk niet, want je hebt me niet in de gaten toen ik je voor het eerst zag (ahem). Maar het was de manier waarop je reageerde toen die barista je koffie verkeerd had gemaakt. Geen woede, geen snauwen, gewoon… begrip. Je glimlachte zelfs. Een echte glimlach. Terwijl ik, in zo'n situatie, waarschijnlijk stoom uit mijn oren zou laten komen en een boze tweet zou typen. #prioriteiten

Dat kleine moment van vriendelijkheid zei zoveel over je. En dat is iets wat ik enorm waardeer. Je bent gewoon… een goed mens. En dat is zeldzaam, tegenwoordig. Vind je niet?

Je bent geduldig (met mij, in ieder geval)

Laten we eerlijk zijn, ik kan soms… uitdagend zijn. Ik bedoel, wie vergeet er nu eieren te kopen en te onthouden of ze eieren nodig hadden? (Het antwoord is: ik). Maar je bent geduldig. Je legt dingen uit, zonder neerbuigend te doen. Je luistert, zelfs als ik compleet onsamenhangende onzin uitkraam (wat vaker gebeurt dan ik toe wil geven). Je bent mijn rots in de branding, mijn rustpunt in een wereld vol chaos. En dat is onbetaalbaar.

Waarom ik je waardeer: een lijstje

Oké, genoeg geluld. Laten we het concreet maken. Hier zijn een paar redenen waarom ik van je hou (in willekeurige volgorde, want mijn brein werkt niet lineair):

• Je laat me lachen. Echt lachen. Tot ik er buikpijn van krijg. Soms om dingen die eigenlijk helemaal niet grappig zijn, maar dat maakt het juist extra speciaal.
• Je daagt me uit. Niet op een vervelende manier, maar op een manier die me dwingt om uit mijn comfortzone te stappen. Om nieuwe dingen te proberen. Om een beter mens te worden (in progress).
• Je bent eerlijk. Zelfs als de waarheid pijn doet. Ik weet dat ik altijd op je eerlijkheid kan rekenen, en dat is een zeldzaam en waardevol iets.
• Je accepteert me zoals ik ben. Met al mijn gebreken en eigenaardigheden (en er zijn er nogal wat, laten we eerlijk zijn). Je probeert me niet te veranderen, maar je moedigt me aan om te groeien.
• Je hebt een goed hart. Zo simpel is het. Je bent vriendelijk, empathisch en zorgzaam. Je wilt de wereld een betere plek maken, en dat inspireert me enorm.
• Je bent mijn persoonlijke Google. Je weet alles. Echt. Alles. En als je het niet weet, dan zoek je het op. Geweldig!
• Je kan lekker koken! OK, toegegeven, dit is misschien een beetje oppervlakkig, maar een goede maaltijd op z'n tijd is wel heel erg fijn! Vooral als ik de eieren ben vergeten te kopen.
• Je danst alsof niemand kijkt. En dat is geweldig. Ik voel me dan vrij om ook helemaal los te gaan.
• Je weet wanneer je me met rust moet laten. En dat is essentieel, want soms heb ik gewoon tijd voor mezelf nodig. Om te Netflixen en ijs te eten. Zonder oordeel.
• Je bent gewoon jij. En dat is genoeg. Meer dan genoeg.

Het gaat niet om de perfectie, maar om de verbinding

Niemand is perfect. Ik niet, jij niet, niemand niet. We maken allemaal fouten. We hebben allemaal onze slechte dagen. Maar wat telt, is de verbinding. De manier waarop we elkaar steunen, de manier waarop we elkaar optillen, de manier waarop we er voor elkaar zijn, ondanks alles.

En dat is wat ik met jou heb. Een verbinding die diep gaat. Een verbinding die gebaseerd is op respect, vertrouwen en liefde. (Oké, oké, ik ben dus toch een beetje romantisch, blijkbaar.)

De toekomst?

Wat de toekomst brengt, weet ik niet. Maar ik weet wel dat ik dankbaar ben voor het nu. Voor jou. Voor alles wat je bent en alles wat je doet. Voor de lach, de tranen, de gesprekken, de stilte. Voor de eieren (ook al vergat ik ze). Voor alles.

Dus, ja. Dat is waarom ik van je hou. Een heleboel kleine redenen, samengevoegd tot één groot gevoel. Een gevoel van warmte, geborgenheid en… tja… liefde. Dus bedankt. Bedankt dat je bent wie je bent. En bedankt dat je in mijn leven bent.

Nu ga ik nog een kop thee zetten en misschien toch maar die nieuwe joggingbroek bestellen. En ik zal zeker niet vergeten om eieren te kopen. Beloofd. (Maar geen garanties, hè? 😉)