Vreemde Eend In De Bijt Engels

Hé guys, kom erbij, pak een stoel! Ik moet jullie echt iets vertellen. Het gaat over… Engels. Ja, Engels. Denk nu niet gelijk “Saai!”, want dit is niet zomaar Engels. Dit is Engels bekeken door een… hoe zal ik het zeggen… een vreemde eend in de bijt. Oftewel, door een Nederlander!

Weet je, ik zat laatst zo te denken… wij Nederlanders, wij denken vaak dat we fantastisch Engels spreken. En oké, toegegeven, vergeleken met sommige andere nationaliteiten zijn we best aardig. Maar geloof me, er zijn echt van die momenten… momenten waarop je je realiseert dat je eigenlijk gewoon een wandelend, pratend staaltje Dunglish bent. Dunglish, voor de newbies, is dus Dutch + English = een complete taalramp.

Dunglish: Het levende bewijs dat Google Translate soms faalt

Denk bijvoorbeeld aan uitdrukkingen. We hebben zo'n heerlijk rechttoe rechtaan taal hier in Nederland. Dus wat doen we? We vertalen alles 1-op-1 naar het Engels! Dat kan toch geen kwaad, zou je denken. Fout! O, zo fout! Het resultaat is vaak hilarisch, of ronduit genant, afhankelijk van wie er luistert.

Hier zijn een paar van mijn persoonlijke favorieten (of slachtoffers, zo je wilt):

• "Coming out for the day": Ik zweer het, ik heb dit serieus iemand horen zeggen toen ze 's ochtends de deur uitgingen. In plaats van iets simpels als "I'm leaving for the day."
• "I sit at the computer": Omdat "I'm working on the computer" of "I'm using the computer" blijkbaar te complex is.
• "Once you are married, you must go to the town hall": Vertaling van "Als je getrouwd bent, moet je naar het gemeentehuis." Klinkt toch een stuk formeler dan "After you get married, you need to go to city hall", niet? Alsof je verplicht wordt door een of andere middeleeuwse wet.
• "That makes nothing out": De letterlijke vertaling van "Dat maakt niks uit". Terwijl we eigenlijk bedoelen: "That doesn't matter" of "It doesn't make a difference."

En laten we de grammatica niet vergeten. De grammatica! Alsof dat ons iets kan schelen. We gooien er gewoon een beetje Engelse woorden in, hopen dat het ergens op lijkt, en bingo! We hebben een zin. Alleen… die zin klopt vaak voor geen meter.

"The that's, the that's, they are very important."

Echt, ik heb dit eens gehoord in een serieuze zakelijke bijeenkomst. De persoon probeerde uit te leggen dat de data belangrijk was. Maar goed, hij kwam er wel. Uiteindelijk.

Het ding is, we hebben vaak niet door dat we het fout doen. We zitten zo vastgeroest in onze eigen taalgewoontes dat we compleet blind worden voor de onzin die we uitkramen. En dat is waar de vreemde eend in de bijt om de hoek komt kijken.

De onbedoelde humor van de Nederlandse tong

Weet je wat het grappigste is? We zijn ons vaak helemaal niet bewust van de humoristische potentie van onze taalfouten. We denken dat we gewoon perfect Engels spreken, terwijl we in feite een onbedoelde comedy act opvoeren. Het is alsof je een clown bent, maar je weet het zelf niet.

Een ander prachtig voorbeeld is de manier waarop we Engelse woorden uitspreken. We hebben de neiging om ze te vernederlandsen, waardoor er soms compleet nieuwe woorden ontstaan. Ken je bijvoorbeeld de "computah"? Of de "internetteh"? En laten we "sjeck-in" niet vergeten, de Nederlandse interpretatie van "check-in".

En dan heb je nog de verwarring tussen woorden die op elkaar lijken, maar totaal verschillende dingen betekenen. Denk aan:

• "Eventually" en "eventueel". "Eventually" betekent uiteindelijk, terwijl "eventueel" betekent misschien, mogelijk. Die verwisseling kan tot hilarische situaties leiden.
• "Actually" en "actueel". "Actually" betekent eigenlijk, in feite, terwijl "actueel" betekent recent, van nu. Stel je voor dat je zegt: "Actually, I am pregnant," terwijl je eigenlijk bedoelt "Currently, I am pregnant." Eh… oké, misschien geen hilarische, maar wel awkward situatie.

Waarom we toch zo'n zwak hebben voor Dunglish

Maar waarom doen we dit eigenlijk? Waarom blijven we vasthouden aan die onhandige, lachwekkende vertalingen? Ik denk dat het te maken heeft met een combinatie van factoren:

• Luiheid: Het is gewoon makkelijker om alles letterlijk te vertalen dan om na te denken over de juiste Engelse equivalent.
• Zelfvertrouwen (of gebrek daaraan): We denken dat we het wel weten, maar we zijn stiekem bang om fouten te maken. Dus we houden vast aan wat we kennen, ook al is het fout.
• Een vleugje eigenzinnigheid: Misschien vinden we het stiekem wel leuk om een beetje anders te zijn. Om te laten zien dat we Nederlanders zijn, en dat we ons niet zomaar laten dicteren door de Engelse taal.

En weet je wat? Misschien is dat ook wel het mooie eraan. Die Dunglish is een soort taal-fingerprint van ons Nederlanders. Het laat zien dat we een eigen identiteit hebben, en dat we niet bang zijn om die te laten zien, zelfs als het een beetje onhandig is. Het is als een onhandige, maar wel charmante dans.

De oplossing? Gewoon lachen en doorgaan!

Dus wat moeten we nu doen? Moeten we ons schamen voor onze Dunglish? Absoluut niet! We moeten er gewoon om lachen. En we moeten proberen om er van te leren. Kijk, niemand is perfect. En iedereen maakt fouten. Het belangrijkste is dat we ons bewust zijn van onze fouten, en dat we proberen om ze te verbeteren.

En het allerbelangrijkste? Blijf gewoon praten! Zelfs als je af en toe een flinke blunder begaat. Want hoe meer je praat, hoe beter je wordt. En wie weet, misschien inspireer je wel iemand anders om ook de vreemde eend in de bijt te zijn.

Dus de volgende keer dat je jezelf betrapt op het zeggen van "Coming out for the day", lach erom, corrigeer jezelf, en ga door. De wereld is een stuk leuker met een beetje Dunglish hier en daar. Proost!