Vendredi Et La Vie Sauvage

Hé, even eerlijk, wie van ons heeft er nou niet ooit gedroomd van een onbewoond eiland? Zo'n plek waar de tijd stilstaat, je je telefoon in de oceaan kan gooien (geen bereik, hoera!) en je alleen maar hoeft te denken aan eten, drinken en... tja, overleven. Klinkt romantisch, toch? Totdat je jezelf afvraagt hoe je vuur maakt zonder aansteker en of kokosnoten nou echt zo makkelijk te kraken zijn als in de filmpjes. 🥥

Het boek "Vendredi et la Vie Sauvage" (Vrijdag en het Wilde Leven), van Michel Tournier, gaat precies over die struggle. Stel je voor: je bent gestrand op een eiland. Oké, je hebt een metgezel, maar dat is in eerste instantie een vrij onwillige jongen die je Vrijdag noemt. En je leven? Nou, dat is allesbehalve de luxe vakantie die je in gedachten had.

Robinson Crusoe 2.0: Niet je standaard strandvakantie

Het verhaal is losjes gebaseerd op het klassieke "Robinson Crusoe" van Daniel Defoe, maar Tournier geeft er een flinke draai aan. Robinson Crusoe, in Tourniers versie, is in het begin een beetje een controlfreak. Alles moet volgens zijn schema, alles moet nuttig zijn. Hij is de baas, punt. Hij probeert zijn stukje eiland te 'civiliseren' alsof hij de nieuwe koning is. Beetje alsof je je hele tuin strak in het gelid zet en er dan klaagt dat er geen vlinders komen.

Maar dan komt Vrijdag in beeld. En Vrijdag, die geeft letterlijk en figuurlijk schijt aan al die regeltjes. Hij leeft met de natuur, hij speelt, hij lacht. En langzaam maar zeker begint Robinson te veranderen. Beetje alsof je beste vriend, die altijd keurig in pak naar zijn werk gaat, ineens met rastahaar en een gitaar op een festival staat. Je kijkt je ogen uit!

De les in loslaten: Van controlfreak tot hippie

De kern van het boek is eigenlijk een les in loslaten. Robinson leert van Vrijdag dat het leven meer is dan alleen maar hard werken en regeltjes volgen. Dat je ook kunt genieten van de kleine dingen, van de zon op je huid, van het geluid van de zee. Hij leert, kortom, chillen. Iets waar we allemaal wel eens een reminder voor kunnen gebruiken, toch? Wie zit er nou niet af en toe vast in een 'moeten'-patroon?

Stel je voor: Je bent al weken aan het zwoegen op een project. Deadline nadert, koffie is je beste vriend, en je slaapt amper. En dan ineens, plof! De computer crasht, de stroom valt uit, en je bent gedwongen om alles los te laten. In eerste instantie paniek, natuurlijk. Maar dan… de rust. Je gaat buiten zitten, je hoort de vogels zingen, en je beseft dat de wereld niet vergaat als dat project een dag later af is. Dát is de Vrijdag-vibe.

"Vendredi et la Vie Sauvage" laat zien dat 'beschaving' niet per se superieur is aan 'wildheid'. Dat we soms te veel vasthouden aan onze eigen ideeën over hoe de wereld zou moeten zijn, en dat we daardoor de schoonheid en de spontaniteit van het leven missen. Beetje zoals die keer dat je een strakke planning had voor een weekendje weg, maar uiteindelijk de leukste momenten beleefde toen je de route losliet en gewoon ergens afsloeg waar een bordje 'mooi uitzicht' stond.

Het boek is ook een kritiek op het kolonialisme. Robinson probeert Vrijdag te 'beschaven', hem te leren 'hoe het hoort'. Maar eigenlijk leert hij meer van Vrijdag dan andersom. Het is een beetje alsof je iemand probeert uit te leggen hoe je moet koken, terwijl die persoon al generaties lang de lekkerste gerechten maakt met ingrediënten uit zijn eigen tuin. Soms is het goed om te beseffen dat jouw manier niet de enige juiste is.

Meer dan alleen overleven: Een filosofische cocktail

"Vendredi et la Vie Sauvage" is niet zomaar een avonturenverhaal. Het is een filosofische cocktail over vrijheid, cultuur, en de relatie tussen mens en natuur. Het zet je aan het denken over wat echt belangrijk is in het leven. Is dat een dikke bankrekening? Een perfect gestylde Instagram-feed? Of is het de verbinding met de mensen om je heen, de verwondering over de natuur, en de vrijheid om te zijn wie je bent?

Het boek is niet altijd even makkelijk te lezen. Tournier gebruikt soms ingewikkelde taal en symboliek. Maar laat je daardoor niet afschrikken! Zie het als een avontuurlijke wandeling door een prachtig landschap. Soms is het even klauteren, maar het uitzicht is de moeite waard.

Even een herkenbaar voorbeeld: Je bent op vakantie in een ver land. Je snapt geen woord van de taal, de gebruiken zijn anders dan je gewend bent, en het eten ziet er… interessant uit. In eerste instantie voel je je misschien ongemakkelijk en wil je het liefst terug naar de vertrouwde Mc Donald's. Maar als je je openstelt voor de nieuwe ervaringen, dan ontdek je een hele nieuwe wereld. Je proeft smaken die je nog nooit eerder hebt geproefd, je leert mensen kennen met andere achtergronden, en je keert terug met een verrijkte blik op de wereld.

En wat kun je er nou mee?

Oké, klinkt allemaal leuk en aardig, maar wat heb je er nou aan in je dagelijks leven? Nou, ten eerste is het gewoon een spannend en goedgeschreven verhaal. Maar het kan je ook helpen om anders naar je eigen leven te kijken. Om je af te vragen of je niet te veel vasthoudt aan dingen die er eigenlijk niet toe doen. Om te leren loslaten, te genieten van de kleine dingen, en om je open te stellen voor nieuwe ervaringen. Om, kortom, je innerlijke Vrijdag te omarmen. 💃

Dus, de volgende keer dat je vastzit in de file, of je baas zeurt over een rapport dat af moet, denk dan even aan Robinson en Vrijdag. Adem diep in, laat alles even los, en bedenk dat er meer is in het leven dan alleen maar stress en verplichtingen. Er is ook zon, zee, en een onbewoond eiland (in je fantasie, dan). En misschien, heel misschien, vind je dan wel je eigen Vrijdag.

Of, je weet wel, je gaat gewoon een weekendje kamperen. Dat werkt ook prima.

Oh, en mocht je ooit echt op een onbewoond eiland stranden, leer dan in ieder geval hoe je een kokosnoot openmaakt. 🥥 Echt, dat scheelt een hoop frustratie.

Happy reading!