Under The Banner Of Heaven Book

Zo, even lekker bijkletsen over boeken, hè? Ik heb er eentje gelezen... jezus, Under the Banner of Heaven van Jon Krakauer. Klinkt dramatisch, toch? Nou, dat is het ook. En dan bedoel ik écht dramatisch. Ben je er klaar voor?

Het boek gaat over de LDS (Later-day Saints) church, oftewel de Mormoonse kerk. Maar dan niet de lieve mensen die aan je deur komen met een glimlach en je een levensveranderend boek aanbieden (no offense als je dat bent, natuurlijk!). We hebben het hier over een heel andere tak van de Mormonen, namelijk de fundamentalisten. Beetje extremere variant, zeg maar. Een tikkie, eh... fanatiek? Ja, dat is het woord.

Denk aan: polygamie, afgescheiden gemeenschappen, en... oh ja, moord. Precies, moord! Een dubbele moord om precies te zijn. Twee onschuldige mensen vermoord door twee broers die claimden dat God het hen had opgedragen. Serieus?! Dat is toch niet normaal? Wie doet zoiets?

Krakauer weeft het verhaal van die moordzaak slim door de geschiedenis van het mormonisme. Hij duikt diep in de roots van de religie, de oprichter Joseph Smith, en de hele crazy (sorry, geen betere omschrijving) geschiedenis daarachter. En dat is echt fascinerend! Wist jij bijvoorbeeld dat... nou ja, dat ga ik nu niet allemaal verklappen! Lezen die handel!

Maar waarom is dit boek nou zo boeiend?

Nou, ten eerste schrijft Krakauer alsof hij je persoonlijke thrillercoach is. Hij kan een verhaal vertellen, man! Het is super spannend, je wilt steeds verder lezen. En dan is er ook nog die horror. Niet de horror van monsters onder je bed, maar de horror van wat mensen elkaar aan kunnen doen in de naam van geloof. Is dat niet de engste horror die er is? En daar zet het boek je dus echt over aan het denken.

Ten tweede, het is gewoon keigoed onderzocht. Krakauer heeft jarenlang research gedaan, interviews afgenomen, archieven doorgeplozen. Hij weet waar hij het over heeft. Dat merk je. Alles klopt, alles is onderbouwd. Het is geen roddelboek, het is serieuze journalistiek.

En ten derde… nou ja, het is gewoon een bizar verhaal. Echt, je gelooft je ogen niet. Je leest over visioenen, openbaringen, engelen, gouden platen (niet de platen waar muziek op staat, maar platen waarop een heilig boek staat geschreven, just to be clear!), en een profeet die communiceert met God. Het is alsof je een freakin' fantasy boek leest, maar dan real life. Dat is toch te gek voor woorden?!

Even een stapje terug... Wat is de achtergrond?

Krakauer doet dus niet alleen verslag van de moordzaak. Hij geeft ons ook een context. Hij legt uit hoe de Mormoonse kerk is ontstaan, hoe ze zich hebben ontwikkeld, hoe er verschillende stromingen zijn ontstaan, en hoe die fundamentalisten nou precies in elkaar steken. Het is een soort crash course in de geschiedenis van het mormonisme, maar dan op een spannende manier. Je leert er dus ook nog wat van. Win-win!

Hij laat zien dat de mainstream Mormoonse kerk – die dus géén polygamie praktiseert en géén moorden pleegt – zich behoorlijk heeft gedistantieerd van die fundamentalistische groeperingen. Zij willen hier niks mee te maken hebben! Sterker nog, ze veroordelen hun praktijken. Dus, om het nogmaals te benadrukken: het is geen representatie van de normale Mormoonse kerk. Duidelijk?

Het boek werpt echt een licht op de gevaren van religieus fanatisme. Hoe ver kun je gaan in de naam van je geloof? Wanneer slaat het door? Wanneer ga je over de schreef? Dat zijn vragen die Krakauer ons stelt. En dat is best wel ongemakkelijk, moet ik zeggen. Maar wel belangrijk om over na te denken, toch?

Oké, klinkt interessant, maar... is het echt zo heftig?

Ja. Ja, het is echt zo heftig. En misschien zelfs nog wel heftiger. Sommige stukken zijn echt shocking. Je leest over mishandeling, onderdrukking, hersenspoeling, en dus moord. Het is geen boek voor tere zieltjes, zeg maar. Je moet wel tegen een stootje kunnen. Maar als je dat kunt, dan is het echt een aanrader. Is dat een trigger warning waard? Waarschijnlijk wel.

Maar goed, even eerlijk, het is niet perfect. Krakauer wordt soms wel verweten dat hij een beetje een negatief beeld schetst van het mormonisme. Dat hij de fundamentalisten een beetje te veel ruimte geeft. Dat hij te weinig aandacht besteedt aan de positieve aspecten van de religie. Kan ik begrijpen. Maar ik denk dat hij vooral de extremen wilde laten zien. En dat is hem gelukt, kan ik je verzekeren.

En dan is er nog de taal. Krakauer schrijft in een hele vlotte stijl, maar hij gebruikt ook wel wat moeilijke woorden en ingewikkelde zinsconstructies. Soms moet je even teruglezen om te snappen wat hij nou precies bedoelt. Maar dat is ook wel weer een uitdaging, toch?

Maar over het algemeen is het gewoon een fenomenaal boek. Het is spannend, informatief, en het zet je aan het denken. En het is ook gewoon een lekker dikke pil. Je bent er wel even zoet mee. Dus als je een boek zoekt voor de komende vakantie, dan is dit misschien wel wat voor jou. Tenzij je een hekel hebt aan enge verhalen over religieuze gekken. Dan misschien toch maar iets anders lezen.

Dus, wat is de conclusie?

Under the Banner of Heaven is een must-read voor iedereen die geïnteresseerd is in religie, geschiedenis, en true crime. Het is een boek dat je niet snel zult vergeten. Het is een boek dat je zal schokken, verbazen, en triggeren. En het is een boek dat je zal laten nadenken over de gevaren van fanatisme en de complexiteit van geloof. Dus, ga het lezen! (Maar niet vlak voor het slapen gaan, anders slaap je misschien niet zo goed!).

Oh, en als je het gelezen hebt, kom dan vooral terug! Dan kunnen we er nog even verder over roddelen. Want er is genoeg om over te roddelen, kan ik je vertellen. Echt, dit is een boek dat je met anderen wilt bespreken. Dus, waar wacht je nog op? Hup, naar de boekwinkel!

En... wat ga jij nu lezen? Ben wel benieuwd hoor! Laat het me weten!