This Time Next Year Movie

Hé, luister even! Ik moet je iets vertellen over een film. Eentje die je waarschijnlijk gemist hebt, maar die je echt niet mag missen als je van lachbuien en een beetje zoetsappigheid houdt. We gaan het hebben over "This Time Next Year". Stel je voor, een romcom die zo voorspelbaar is dat je er bijna geld op kunt zetten, maar tegelijkertijd zo charmant dat je er stiekem van geniet. Klinkt goed, toch?

Ik zat dus op de bank, zoals je dat doet op een regenachtige zondagmiddag. Op zoek naar iets om te kijken, iets dat niet te ingewikkeld is. Je kent het wel. Mijn blik viel op "This Time Next Year". De titel alleen al schreeuwde 'voorspelbaar', maar ik dacht: "Ach, waarom niet?". En jongens, wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb!

Het Basis Recept voor Romantiek

Oké, laten we eerlijk zijn. De plot is niet bepaald baanbrekend. Het is het soort verhaal dat je oma zou vertellen, maar dan met meer Instagram-filters. We hebben:

• Een onwaarschijnlijke ontmoeting: Twee mensen die elkaar eigenlijk nooit zouden ontmoeten, ontmoeten elkaar toch. Magie!
• Wederzijdse irritatie: Eerst vinden ze elkaar vreselijk irritant. Want zo begint liefde, toch? Met ruzie en gemopper.
• Onverwachte aantrekkingskracht: Plotseling zien ze iets in elkaar dat ze eerder niet zagen. Verrassing! (Niet echt.)
• Obstakels: Want een makkelijke liefde, dat is geen film waard. Er moeten wat hobbels in de weg liggen. Misverstanden, exen, een verkeerd begrepen SMS... you name it.
• Eindelijk, de grote bekentenis: Na alle ellende bekennen ze eindelijk hun liefde. En dan leven ze nog lang en gelukkig. (Meestal dan.)

Zie je? Een recept dat zo oud is als de weg naar Rome. Maar het werkt. Elke keer weer. Het is als patat met mayo. Je weet dat het ongezond is, maar je blijft ervan smullen.

Waar gaat "This Time Next Year" dan precies over?

In "This Time Next Year" volgen we Min en Lai, twee totaal verschillende mensen die elkaar elk jaar ontmoeten op de "Start-Up of the Year" award show. Min is een getalenteerde taartenbakker (wie houdt er nou niet van taart?), en Lai... nou, Lai is iets met tech, geloof ik. Iets met een app die mensen helpt om... eh... sneller te plassen? Oké, ik verzin dit, maar het zou zomaar kunnen. Het punt is: ze zijn tegenpolen.

Het begint allemaal met Min die Lai per ongeluk (of was het toch voorbestemd?) met een taart besmeurt. Taartgevecht! Nou ja, niet echt een gevecht. Meer een onhandig geklieder. Elk jaar ontmoeten ze elkaar weer, en elk jaar gebeurt er wel iets geks. Een dronken toespraak, een verkeerd begrepen flirt, een verdwaalde kat... Je kunt het zo gek niet bedenken.

Het grappige is, dat ze elk jaar allebei vastbesloten zijn om dit jaar dé award te winnen. Elk jaar weer mislukt het. Misschien moeten ze zich eens gaan afvragen of die award wel echt zo belangrijk is... hint, hint.

De Charmes van Voorspelbaarheid

Nu denk je misschien: "Wat is hier nou zo leuk aan? Dat klinkt vreselijk cliché!". En ja, dat is het ook. Maar dat is juist de charme! Soms heb je gewoon zin in een film waar je niet hoeft na te denken. Waar je kunt lachen, een beetje kunt meeleven, en waar je aan het eind met een warm gevoel achterblijft. "This Time Next Year" is precies zo'n film.

Het is alsof je een bekend liedje hoort op de radio. Je kent de tekst uit je hoofd, je weet precies wanneer de climax komt, maar je zingt toch mee. Omdat het gewoon lekker voelt.

Wat maakt deze film dan toch anders?

Oké, toegegeven, de basis is hetzelfde als veel andere romcoms. Maar er zijn een paar dingen die "This Time Next Year" toch net even wat leuker maken:

De Chemie tussen de Acteurs

De acteurs spelen hun rollen met zoveel enthousiasme en overtuiging, dat je bijna gaat geloven dat ze echt verliefd op elkaar zijn. Zelfs als ze elkaar net met taart hebben bekogeld. Ze hebben een bepaalde spark, een vonk die overslaat op het scherm. Het is alsof ze al jaren vrienden zijn en gewoon lekker aan het dollen zijn.

De Gortdroge Humor

De film zit vol met gortdroge humor. Van die subtiele grapjes die je pas later door hebt. En de dialogen zijn vaak hilarisch. Ze zeggen de meest onverwachte dingen op de meest onverwachte momenten. Dat zorgt voor een hoop lachbuien.

De Herkenbaarheid

Ondanks dat het een romantische komedie is, zitten er ook herkenbare elementen in. De onzekerheid over je carrière, de druk om te presteren, de angst om afgewezen te worden... Iedereen heeft daar wel eens mee te maken gehad. En de film weet dat op een luchtige manier aan te stippen.

Verborgen Parel of Gewoon een Lekker Fout Film?

Is "This Time Next Year" een meesterwerk? Nee, absoluut niet. Maar is het een leuke film? Absoluut wel! Het is het soort film dat je met je vriendinnen kijkt, met een bak popcorn en een fles wijn. Het is het soort film dat je opzet als je je even niet zo goed voelt, en je wilt gewoon even lekker lachen en ontspannen.

Het is een guilty pleasure. Een film waar je misschien niet mee te koop loopt, maar waar je stiekem wel van geniet. En weet je wat? Daar is helemaal niks mis mee!

Dus, waarom zou je "This Time Next Year" kijken?

Nou, om een paar simpele redenen:

• Omdat je zin hebt in een feelgood film.
• Omdat je wilt lachen.
• Omdat je wilt wegdromen bij een romantisch verhaal.
• Omdat je wilt zien wat er gebeurt als je iemand met een taart bekogelt. (Niet doen in het echt, trouwens.)
• Omdat je het leven af en toe niet al te serieus moet nemen.

Dus pak die popcorn erbij, zet die wijn koud, en plof op de bank. "This Time Next Year" staat klaar om je te vermaken. En wie weet, misschien word je er zelfs een beetje verliefd op. Op de film dan, hè. Niet op Lai en Min. Tenzij je dat wilt, natuurlijk. Ik oordeel niet.

Eén ding nog: let goed op de details. Er zitten een paar verborgen grapjes in de film. Kleine dingen die je misschien mist als je niet goed oplet. En als je ze wel ziet, dan heb je echt iets om over te lachen.

En als je de film hebt gezien, laat me dan weten wat je ervan vond! Ik ben benieuwd of je er net zo van genoten hebt als ik.

Dus, tot de volgende filmavond! En vergeet niet: het leven is te kort om serieuze films te kijken. (Tenzij je daar zin in hebt, natuurlijk.)