The Woman In The Window

Ken je dat gevoel? Dat je 's avonds laat nog even door Netflix scrolt, op zoek naar iets, maar geen idee hebt wat? Iets spannend, maar niet te eng. Iets meeslepend, maar niet te ingewikkeld. Zo'n film die je gewoon lekker onder een dekentje op de bank kunt kijken, zonder er echt over na te hoeven denken. Nou, The Woman in the Window is precies zo'n film. Alsof je een zak chips opentrekt: makkelijk te consumeren en stiekem best bevredigend, al is het niet de meest voedzame optie.

In essentie gaat het verhaal over Anna Fox, een kinderpsychologe met... laten we zeggen... uitdagingen. Ze woont alleen in een enorm huis in New York en brengt haar dagen door met wijn drinken, oude films kijken en haar ex-man stalken via Skype. Klinkt bekend? Oké, misschien niet precies zo, maar wie heeft er nou nog nooit een binge-watching sessie gehad met een fles wijn en heimwee naar betere tijden?

Het nieuwe gezin aan de overkant

Maar dan verhuist er een nieuw gezin naar de overkant: de Russells. Alles lijkt perfect. De vader is knap en charmant, de moeder is vriendelijk en de zoon... nou ja, de zoon is er ook. Anna begint ze te bespioneren (zoals je zou doen met een nieuwe buur als je je verveelt) en ziet iets wat ze niet had mogen zien. Iets... duisters. Dit is waar de film begint te verrassen.

En dan begint de ellende. De vraag is alleen, heeft ze het zich allemaal verbeeld? Heeft ze te veel wijn gedronken? Is ze compleet gestoord? Dat zijn de vragen die je constant in je hoofd hebt, terwijl Anna steeds dieper in een web van paranoia en verwarring verstrikt raakt. Je weet wel, alsof je zelf een hele dag koffie hebt gedronken, plus een red bull, en het voelt alsof je elk moment kan ontploffen.

Vergelijk het maar eens met wanneer je probeert een Ikea-kast in elkaar te zetten. Je begint vol goede moed, maar na een uur zit je met een hoop losse plankjes, een paar schroeven die nergens op passen en een handleiding waar je geen touw aan vast kan knopen. Zo voelt het kijken naar The Woman in the Window soms ook. Je denkt dat je weet waar het naartoe gaat, maar dan krijg je weer een onverwachte wending voor je kiezen.

De Hitchcock-vibe

De film leunt zwaar op de klassieke Hitchcock-sfeer. Denk aan Rear Window, waarin een man met een gebroken been zijn buren observeert en getuige is van een misdaad. The Woman in the Window doet hetzelfde, maar dan met een vrouwelijke protagonist en een flinke dosis moderne psychologische spanning. Het is alsof Hitchcock een Instagram-account had gekregen en besloten had om een thriller te maken.

Amy Adams: de getormenteerde heldin

Amy Adams is fantastisch als Anna. Ze weet de kwetsbaarheid, de verwarring en de groeiende paranoia van haar personage perfect over te brengen. Ze speelt een vrouw die letterlijk en figuurlijk gevangen zit in haar eigen huis, worstelend met haar demonen en haar eigen geest. Het is alsof ze een potje verstoppertje speelt met haar eigen verstand. De ene keer weet ze precies wat ze aan het doen is, de andere keer is ze volslagen verdwaald.

De rest van de cast is ook prima. Gary Oldman speelt de mysterieuze vader van het gezin Russell, Julianne Moore maakt een korte maar krachtige verschijning als de moeder, en Fred Hechinger speelt de zoon met een bepaalde... intensiteit. Ze zijn allemaal lekker weird op hun eigen manier, en dat draagt bij aan de onheilspellende sfeer van de film.

Maar laten we eerlijk zijn, The Woman in the Window is geen meesterwerk. Het is geen film die je nog jaren later met je vrienden gaat bespreken. Het plot is soms wat vergezocht en de ontknoping is misschien niet helemaal bevredigend. Het is alsof je een lekker bord spaghetti eet, maar je dan beseft dat de saus toch iets te flauw is.

Conclusie: een lekker tussendoortje

Toch is The Woman in the Window een vermakelijke film voor een avondje op de bank. Het is een spannende thriller met een goede cast en een sfeervolle regie. Het is een film die je even doet vergeten dat je eigenlijk nog de afwas moet doen en de was moet opvouwen. En soms is dat alles wat je nodig hebt. Alsof je een klein stukje chocolade pakt na een lange dag, en even lekker wil ontspannen.

Dus, de volgende keer dat je weer eens doelloos door Netflix scrolt, geef The Woman in the Window dan een kans. Verwacht geen Oscarwaardig drama, maar gewoon een lekkere, spannende film die je even meeneemt in een wereld van geheimen, leugens en... wijn. En wie weet, misschien ga je daarna je eigen buren ook wel met argwaan bekijken. Maar waarschijnlijk niet.

En als je de film hebt gekeken, en nog steeds niet weet wat je moet doen met je leven? Ach, er is altijd nog een tweede zak chips. Zo werkt het leven toch?

Tip: Kijk de film in het donker, met een dekentje en een grote mok thee (of wijn, we oordelen niet). En zorg ervoor dat je gordijnen dicht zijn. Je weet maar nooit wie er aan de overkant meekijkt...