The Talented Mister Ripley Book

Ken je dat gevoel? Dat je soms naar iemand kijkt en denkt: “Hmm, hun leven... dat zou ik ook wel willen, zo’n dagje”? Het gras lijkt altijd groener, toch? Nou, The Talented Mister Ripley, van Patricia Highsmith, is basically die gedachte, maar dan uitvergroot tot een epische, lichtelijk gestoorde thriller. Denk aan die buurvrouw met de perfecte tuin, of die collega met de coole baan, maar dan keer duizend en met een scheutje moord erbij. Precies.

Het boek, en de films gebaseerd op het boek, draait om Tom Ripley. Een jongeman die, laten we eerlijk zijn, een beetje... gewoontjes is. Hij is niet lelijk, niet dom, maar ook geen Brad Pitt. Hij is meer het type dat je vergeet dat je hem hebt uitgenodigd op je verjaardag. Maar Tom heeft een talent: hij is een meester in het improviseren en het imiteren. Hij kan zich voordoen als iemand anders alsof hij het zijn hele leven al doet. Dat is handig als je je rekeningen niet kunt betalen, zeg maar.

De Vakantie van je Leven (of toch niet helemaal...)

Het begint allemaal als Tom wordt ingehuurd door een rijke scheepsmagnaat om zijn zoon, Dickie Greenleaf, terug te halen uit Italië. Dickie is een soort levensgenieter, kunstschilder (nou ja, hij probeert het), en hij spendeert vaders geld alsof het water is. Klinkt aantrekkelijk, toch? Denk aan eindeloze vakanties, zonovergoten terrassen en genoeg Aperol Spritzes om een voetbalteam mee dronken te voeren. Tom moet dus Dickie overtuigen om terug naar Amerika te komen en zijn verantwoordelijkheid te nemen. Een saaie opdracht, zou je denken. Maar Tom ziet meer dan alleen een baan. Hij ziet een kans.

Worden wie je wilt zijn (of een ander...)

In Italië raakt Tom geobsedeerd door Dickie’s levensstijl. De mooie kleren, de dure hotels, de vrijheid om te doen wat je wilt... het is alles wat Tom niet heeft. En dan komt de cruciale vraag: waarom zou hij niet Dickie kunnen zijn? Het is alsof je jezelf afvraagt waarom je niet die ene foto op Instagram kunt nabouwen. Je hebt toch ook bloemen in de tuin en een zonnebril? Dus, waarom niet? Nou, bij Tom loopt het iets anders af dan een mislukte Instagram-post.

Hij begint Dickie te imiteren, zijn gewoontes, zijn manier van praten, zijn handtekening. Het is alsof hij een rol instudeert voor een toneelstuk. Maar dan komt de aap uit de mouw. Dickie wordt moe van Tom, van zijn aanwezigheid, van zijn aanhankelijkheid. En hier komt de plotwending waar je niet omheen kunt: Tom, in een moment van wanhoop en misschien ook een beetje psychose, vermoordt Dickie. Oeps.

Identiteitsfraude op Expert Niveau

Wat volgt is een kat-en-muisspel waarin Tom de identiteit van Dickie overneemt. Hij gebruikt Dickie’s geld, woont in zijn appartement, en doet zich voor als hem tegenover Dickie’s vrienden en familie. Stel je voor: je bent je pinpas kwijt en iemand gaat er mee winkelen. Vervelend, maar niet dodelijk. Tom doet basically hetzelfde, maar dan met een heel leven.

Het is alsof je je baas nadoet op een kerstfeest, maar dan met de consequenties dat je in de gevangenis belandt (of erger). Hij manipuleert, liegt en bedriegt om zijn nieuwe identiteit te beschermen. Elke keer als iemand hem op het spoor komt, bedenkt hij een nieuw verhaal, een nieuwe list. Het is een gevaarlijk spel dat hij speelt, en je weet dat het een keer fout moet gaan.

Waarom is Ripley zo Fascinerend?

Misschien vraag je je af: waarom zou je een boek lezen over zo'n vreselijk personage? Nou, dat is juist het interessante. Ripley is geen typische slechterik. Hij is niet van nature slecht. Hij is meer een product van zijn omgeving, van zijn eigen onzekerheden en verlangens. Hij is de belichaming van de 'fake it till you make it' mentaliteit, maar dan helemaal uit de hand gelopen.

Denk aan die keer dat je een sollicitatiegesprek had en je loog over je vaardigheden. Je zei dat je perfect Engels sprak, terwijl je in werkelijkheid de helft van de tijd Google Translate nodig had. Ripley doet dat ook, maar dan op een veel grotere schaal. Hij liegt over zijn hele leven. En dat maakt hem zowel afstotelijk als fascinerend. Je wilt dat hij gepakt wordt, maar tegelijkertijd kun je niet anders dan bewondering hebben voor zijn brutale vindingrijkheid.

Bovendien, het boek is een soort commentaar op de maatschappij. Het laat zien hoe belangrijk geld en status zijn, en hoe ver mensen willen gaan om dat te bereiken. Het is een spiegel die ons wordt voorgehouden, en het beeld dat we zien is niet altijd even fraai. Het is alsof je naar een aflevering van 'Keeping Up with the Kardashians' kijkt, maar dan met een diepere, meer sinistere ondertoon.

De Lessen van Ripley (of juist niet...)

Wat kunnen we leren van Tom Ripley? Misschien dat het niet loont om iemand anders te willen zijn. Dat je jezelf moet accepteren zoals je bent, met al je gebreken en tekortkomingen. Of misschien dat je niet moet liegen over je vaardigheden op een sollicitatiegesprek. Of misschien, heel misschien, dat je niet iemand moet vermoorden om je problemen op te lossen. Goede raad is duur.

Maar eerlijk is eerlijk, Ripley is ook gewoon een lekker spannend verhaal. Het is een boek dat je aan het denken zet, dat je op het puntje van je stoel laat zitten, en dat je nog lang na het lezen bijblijft. Het is alsof je naar een achtbaan bent geweest: je bent bang, je bent opgewonden, en aan het einde ben je blij dat je het hebt overleefd.

Dus, als je op zoek bent naar een boek dat je even meeneemt uit je eigen, soms saaie, leven, dan is The Talented Mister Ripley zeker een aanrader. Maar pas op: het kan je misschien inspireren om iets te doen wat je beter niet kunt doen. Tenzij je heel goed bent in liegen en bedriegen, natuurlijk. Maar zelfs dan... Wees gewaarschuwd!

En onthoud: het gras lijkt altijd groener aan de overkant, maar soms is dat gras besproeid met bloed. Eet smakelijk!