The Sky Is Everywhere Book

Oké, luister eens even goed, want ik ga je een verhaal vertellen. Het is het soort verhaal dat zo zoet is dat je tanden er spontaan van gaan protesteren, maar dan wel op een hele goede manier. Het gaat over een boek. Ja, een boek! Niet zomaar een stoffige stapel papier, maar een boek dat je serieus kunt voelen. Ik overdrijf niet, beloofd. Het heet "The Sky Is Everywhere" van Jandy Nelson. Zeg het hardop, het klinkt alsof je een magische spreuk uitspreekt. Probeer maar!

Het verhaal: rouw, liefde en klarinetten (ja, echt)

De kern van de zaak: het gaat over een meisje, Lennie Walker, die net haar oudere zus, Bailey, heeft verloren. Bailey was... tja, Bailey was alles. Lennie's beste vriendin, haar rots in de branding, haar persoonlijke zon. En dan, bam! Weg. Zo'n gebeurtenis kan je leven aardig overhoop halen, hè? Alsof een reusachtige, onzichtbare hand de hele boel heeft omgeschud. Lennie worstelt, dat is nog zacht uitgedrukt. Ze worstelt harder dan ik worstel om de juiste kleur sokken te vinden (wat trouwens een dagelijkse worsteling is, geloof me).

En alsof dat nog niet genoeg is, ontstaat er dan ook nog eens een liefdesdriehoek. Niet zomaar een liefdesdriehoek, nee, eentje waar je spontaan vlinders van in je buik krijgt, zelfs als je allang volwassen bent en denkt dat je immuun bent voor zulke dingen. Aan de ene kant hebben we Toby, Bailey's ex-vriend. Ja, dat lees je goed. Complexiteit maximaal. En aan de andere kant hebben we Joe Fontaine, een nieuwkomer met een ongelooflijk mooie glimlach en, houd je vast, een muzikale ziel. Hij speelt namelijk – tada! – klarinet. Klarinetten! Wie had gedacht dat klarinetten zo'n aantrekkingskracht konden hebben? Ik had er in ieder geval nog nooit over gefantaseerd, tot ik dit boek las. Nu overweeg ik serieus om klarinetles te nemen. Misschien vind ik dan ook mijn eigen Joe Fontaine. (Mijn man leest dit niet, toch?)

Waarom je dit boek ABSOLUUT moet lezen (volgens mij, althans)

Oké, even serieus nu (voor zover dat mogelijk is bij mij). Dit boek is geweldig om verschillende redenen:

• De schrijfstijl: Jandy Nelson schrijft alsof ze je gedachten kan lezen. Haar woorden zijn poëtisch, grappig en ongelooflijk eerlijk. Soms lees je een zin en denk je: "Wauw, dat is precies hoe ik me voelde, maar dan beter verwoord."
• De personages: Lennie is niet perfect. Ze is onhandig, verward en soms ronduit egoïstisch. Maar dat is juist wat haar zo herkenbaar maakt. Ze is een echt persoon, met al haar gebreken en mooie kanten. En de bijpersonages, zoals haar excentrieke oma en haar oom Big, zijn ook fantastisch. Ik zou zo met ze aan tafel willen zitten voor een kop thee (met héél veel suiker).
• De emoties: Dit boek raakt je. Het laat je lachen, huilen en nadenken over de grote vragen van het leven. Rouw, liefde, familie, identiteit... het komt allemaal aan bod. En dat op een manier die niet zwaar of melodramatisch aanvoelt, maar juist oprecht en hoopvol.
• De poëzie: Lennie schrijft gedichten. En die gedichten zijn geweldig. Ze zijn rauw, kwetsbaar en vaak verrassend grappig. Soms staan ze op briefjes, soms op boomstammen, soms zelfs op haar eigen huid. Het is alsof de poëzie overal om haar heen is, net zoals de titel van het boek suggereert.
• De klarinetten! Oké, ik overdrijf misschien een beetje. Maar echt, de muziek speelt een belangrijke rol in het verhaal. Het is een manier voor Lennie en Joe om met elkaar te communiceren, om hun gevoelens te uiten zonder woorden. Het is romantisch, zeg ik je.

Meer dan alleen een tienerroman

Ja, "The Sky Is Everywhere" wordt vaak gecategoriseerd als een young adult roman. Maar laat je daardoor niet afschrikken! Dit boek is voor iedereen die van een goed verhaal houdt. Het is een verhaal over verlies, maar ook over hoop. Het is een verhaal over liefde, maar ook over zelfontdekking. Het is een verhaal dat je bijblijft, lang nadat je de laatste pagina hebt omgeslagen.

Het is alsof je een warme deken om je heen slaat op een koude dag. Het is alsof je een kop warme chocolademelk drinkt bij het haardvuur. Het is alsof je een lange, warme knuffel krijgt van iemand die je liefhebt. Oké, ik word nu misschien een beetje te sentimenteel. Maar ik meen het echt: dit boek is speciaal.

Enkele verrassende feitjes over "The Sky Is Everywhere" (omdat iedereen van feitjes houdt)

• Jandy Nelson heeft gezegd dat het personage van Lennie deels gebaseerd is op haar eigen ervaringen als tiener. Dus die onhandigheid en verwarring? Dat is allemaal authentiek, mensen!
• Het boek is verfilmd! Ja, echt! De film kwam in 2022 uit. Ik heb hem zelf nog niet gezien, maar ik heb gehoord dat hij redelijk trouw is aan het boek. Alhoewel, ik vraag me af of de klarinetten net zo magisch klinken op het scherm als in mijn hoofd.
• Er zijn mensen die beweren dat het lezen van dit boek hun leven heeft veranderd. Oké, dat is misschien een beetje overdreven. Maar het heeft zeker hun perspectief op rouw en liefde beïnvloed.

Conclusie: ga het LEZEN! (En laat me weten wat je ervan vindt)

Dus, wat is het eindoordeel? Moet je "The Sky Is Everywhere" lezen? JA! ABSOLUUT! Ga naar de boekhandel, bestel het online, steel het uit de bibliotheek (grapje!). Maar lees het gewoon. En als je het gelezen hebt, kom dan terug en vertel me wat je ervan vond. Ik ben heel benieuwd naar je mening. Misschien kunnen we samen over de personages zwijmelen, over de mooie zinnen discussiëren en samen fantaseren over onze eigen Joe Fontaine (of Josephine, natuurlijk!).

En wie weet, misschien inspireert het je ook wel om klarinetles te nemen. Stel je voor, een hele groep mensen die klarinet spelen, allemaal geïnspireerd door een boek. Dat zou toch fantastisch zijn? Oké, misschien een beetje luidruchtig, maar wel fantastisch! Dus ga het lezen. Je zult er geen spijt van krijgen! (En als je het wel spijtig vindt, mag je me komen uitschelden. Maar ik denk niet dat dat gaat gebeuren).