The Mortal Instruments Book Series

Okay, luister! Dus, De Helse Instrumenten. Ja, dat is 'm. Die serie waar iedereen (ik bedoel iedereen) op een bepaald moment in hun tienerjaren compleet door geobsedeerd was. Behalve misschien jou, maar hé, er is altijd tijd om te bekeren, toch?

Serieus, waar moet ik beginnen? Met die dikke boeken? Met de eindeloze hoeveelheid personages? Of misschien met het feit dat het eigenlijk gewoon een gigantische soap opera is vermomd als fantasy? Nou, laten we gewoon duiken, vind je niet?

Het Verhaal (in een Notendop, Beloofd!)

In principe draait alles om Clary Fray. Een doodgewoon meisje (denkt ze!) dat erachter komt dat ze helemaal niet doodgewoon is. Ze is een Shadowhunter, een soort halfengel-krijger wiens taak het is om de wereld te beschermen tegen demonen. Demonen! Zeg nou zelf, wie wil er niet tegen demonen vechten?

Dus, Clary wordt in deze geheime wereld gegooid, vol met vampieren, weerwolven, feeën (die helemaal niet zijn zoals Tinkerbell, trouwens), en natuurlijk... super knappe Shadowhunters. Oeh la la!

En Dan zijn er de Boys…

Laten we eerlijk zijn, een groot deel van de aantrekkingskracht van deze serie ligt in de mannelijke personages, toch? Oké, oké, ik geef toe, ik ben bevooroordeeld. Maar kom op!

Jace Herondale: De quintessentiële bad boy. Blond, sarcastisch, en met een ziel vol pijn (ahhh, de klassieker!). Hij is eigenlijk gewoon onweerstaanbaar. Maar hij is ook een beetje een pain in the ass, laten we dat niet vergeten. Zou je hem dat vergeven? Ik denk het wel, toch?

Simon Lewis: Clary's beste vriend, die... uhm... op een gegeven moment een vampier wordt? Jep, die gebeurde. Hij is de sarcasme meester, de underdog en gewoon een hele lieve jongen. Team Simon, iemand?

En dan zijn er nog Alec Lightwood (die een geweldige ontwikkeling doormaakt, halleluja!) en een heleboel andere personages die allemaal hun eigen charme (en problemen) hebben. Serieus, het is net een buffet vol aantrekkelijke fictieve mensen. Eet smakelijk!

De Plot Twists (En de Overdrijving…)

Cassandra Clare, de schrijfster, is dol op plot twists. Ik bedoel, echt dol op. Je denkt dat je weet wat er aan de hand is? Mis! Er komt altijd wel een of ander familiegeheim, een verborgen motief, of een verrassende onthulling om de hoek kijken. Soms is het briljant, soms is het belachelijk, maar het is altijd vermakelijk. Of, in ieder geval, het houd je bezig, vind je niet?

En laten we eerlijk zijn, de melodrama kan soms wel een beetje over de top zijn. Ik bedoel, er zijn momenten waarop je denkt: "Oké, genoeg drama! Kan er even iemand een kopje thee gaan zetten en alles even rustig uitleggen?" Maar hey, dat is nou net de charme, toch? Het is net een achtbaan: je schreeuwt, je lacht, en je komt er een beetje gedesoriënteerd uit, maar je hebt wel plezier gehad.

Waarom we er zo van houden (Ondanks alles)

Ondanks alle overdreven drama, de onwaarschijnlijke plot twists, en de soms wat irritante personages, is er iets aan De Helse Instrumenten dat ons blijft trekken. Misschien is het de fantasiewereld die zo levendig is beschreven. Misschien is het de spanning tussen de personages, die je gewoon wilt zien slagen (of falen, afhankelijk van je sadistische neigingen). Of misschien is het gewoon de onvervalste escapisme die het biedt. Wie weet?

Voor mij persoonlijk is het de vriendschap. De band tussen Clary en Simon, de ontwikkeling van Alec en Magnus, de onvoorwaardelijke steun die de Shadowhunters elkaar geven (meestal dan). Het is allemaal zo... menselijk. En dat, temidden van al die demonen en engelen, is wat de serie zo bijzonder maakt.

En natuurlijk de romantiek. Want ja, laten we eerlijk zijn, het is ook gewoon een heleboel snelle harten en langzame nummers. Jace en Clary, Alec en Magnus (Malec! squeal!), en alle andere relaties die in de loop van de serie opbloeien (of in vlammen opgaan). Het is allemaal zo... verslavend.

De schrijfster heeft een talent voor het creëren van chemie tussen haar personages. Je gelooft het gewoon. En je leeft er helemaal in mee. Dat is toch wat we willen? Om even te ontsnappen aan onze eigen saaie levens en ons onder te dompelen in de liefde, de drama en het avontuur? Ja, toch?

Maar Wacht, Er is Meer!

De Helse Instrumenten is niet alleen een boekenreeks, hè. Er is ook een tv-serie (waarover we het misschien beter niet hebben, tenzij je zin hebt in een tirade van mijn kant), een film (die ook al niet geweldig was), en een heleboel spin-offs. Ja, je leest het goed, spin-offs! Er is de Duistere Artefacten serie, die zich een paar jaar later afspeelt en draait om een nieuwe generatie Shadowhunters. En er is de Laatste Uren serie, die zich afspeelt in het Edwardiaanse Londen. En dan nog de The Eldest Curses, die draait om Magnus en Alec. Dus, als je eenmaal in de Helse Instrumenten rabbit hole zit, is er geen weg meer terug! (Of misschien wil je ook helemaal niet terug, vind je niet?)

Conclusie: Is De Helse Instrumenten perfect? Nee, absoluut niet. Is het verslavend, vermakelijk en totaal onweerstaanbaar? Absoluut wel! Dus pak die boeken op (of download ze op je Kindle, ik oordeel niet!), maak een kop thee (of schenk een glas wijn in, ik oordeel echt niet!), en bereid je voor op een wilde rit. Je zult er geen spijt van krijgen (of misschien wel, maar hey, dat is dan jouw probleem!).

Dus, wat denk je? Ga jij De Helse Instrumenten lezen (of herlezen)? Laat het me weten! En vergeet niet, May the Angel Raziel be with you!