The Last Devil To Die

Hé! Zin in een bakkie en een beetje inside scoop over een boek dat me compleet verraste? Ja? Top! Het gaat over... duivels. En kunst. En een oude politieman die eigenlijk met pensioen zou moeten zijn. Klinkt goed, toch?

Ik heb het dus over The Last Devil To Die van Richard Osman. Ja, die van Pointless! Wist je dat hij ook schrijver is? Blijkbaar wel, want dit is alweer boek 4 in de Thursday Murder Club serie. Waar was ik al die tijd? Ik voel me echt een beetje dom dat ik hier nu pas achter kom. Maar goed, beter laat dan nooit, toch?

Het verhaal begint eigenlijk best simpel. Er is een zeldzaam kunstwerk gestolen. Een enorm belangrijk werk, waarvan de waarde moeilijk in geld uit te drukken is. Zo'n werk dat de hele kunstwereld op z'n kop zet als het verdwijnt. En... iemand sterft. Geen verrassing, toch, met een titel als The Last Devil To Die?

Maar wacht! Het wordt beter! Want wie duikt er op om de boel op te lossen? Juist, onze favoriete gepensioneerde politieman, Joyce. Samen met de andere leden van de Thursday Murder Club, natuurlijk. Die bende is echt hilarisch. Serieus, je zou willen dat je zelf in zo'n club zat.

Dus, de Thursday Murder Club. Even voorstellen (voor het geval je ze nog niet kent): er is Elizabeth, de badass ex-geheim agent (je weet wel, MI5 enzo). En dan Ibrahim, de psychiater met een messcherpe geest. En natuurlijk Ron, de vakbondsleider met connecties overal en nergens. Oh, en Joyce, die dus eigenlijk een oudere dame is die altijd overal haar neus in steekt en alles perfect weet te analyseren, terwijl ze ondertussen thee drinkt en koekjes eet. Hoe awesome is dat?!

Deze keer krijgen ze dus de taak om een gestolen kunstwerk terug te vinden, en tegelijkertijd een moord op te lossen. Geen probleem, toch? Nou, het is ingewikkelder dan je denkt. Want de kunstwereld, die is... speciaal. Ik bedoel, met al die rijke verzamelaars en shady dealers... daar gebeuren rare dingen. En de Thursday Murder Club komt er middenin terecht.

Er is dus diefstal, er is moord, er zijn geheimen die al jaren verborgen liggen. En er is... de duivel. Of nou ja, de laatste duivel. Maar wat betekent dat nou eigenlijk? Dat moet je zelf maar lezen, ga ik niet verklappen. Zou flauw zijn, toch?

Waarom je dit boek echt moet lezen

Echt, ik ben serieus. Er zijn echt een paar goede redenen waarom The Last Devil To Die op je "to read" lijst moet staan.

De personages

De personages zijn fantastisch. Ik bedoel, de Thursday Murder Club is gewoon de leukste bende oudjes die je ooit zult tegenkomen. Ze zijn slim, ze zijn grappig, en ze zijn absoluut niet bang om een beetje chaos te veroorzaken. En Joyce? Joyce is gewoon... goud. Ze is grappig, naïef en tegelijkertijd zo scherpzinnig.

Je groeit echt met ze mee en je voelt alsof je ze kent. Ik betrapte mezelf erop dat ik hardop zat te lachen om hun capriolen, en dat ik me echt zorgen maakte toen ze in gevaar waren. Dat heb ik niet vaak met boeken, hoor. Dus dat zegt wel wat.

De humor

Oké, dit boek is echt grappig. Richard Osman heeft echt een gave om humor op een subtiele, slimme manier in zijn verhalen te verwerken. Het is niet overdreven, het is niet flauw, het is gewoon... spot-on. Er zitten zoveel kleine, grappige opmerkingen en situaties in, dat je constant zit te grinniken. En laten we eerlijk zijn, wie kan er nou geen goed boek met humor gebruiken?

En de dynamiek tussen de personages? Perfect. Ron die altijd iedereen "mate" noemt, Elizabeth die iedereen de stuipen op het lijf jaagt, Ibrahim die altijd de rationele stem is... het is gewoon goud, ik zeg het je.

Het plot

Natuurlijk, de personages en de humor zijn belangrijk, maar het plot moet ook goed zijn. En gelukkig is dat hier het geval. Het is een slim plot, met genoeg wendingen om je bezig te houden. Je denkt dat je het door hebt, maar dan gebeurt er weer iets onverwachts.

Het is niet per se een super spannend boek in de zin van achtervolgingen en explosies (hoewel, er zit wel een achtervolging in, nu ik erover nadenk...), maar het is wel een intellectueel spannend boek. Je wilt weten hoe het zit, je wilt de puzzel oplossen, en je wilt weten wie de dader is. En Osman houdt je lekker aan het lijntje tot het einde.

De kunst

Het hele verhaal draait om een gestolen kunstwerk, dus kunst speelt een grote rol. En dat is eigenlijk best interessant. Ik bedoel, ik weet niet zo heel veel van kunst, maar Osman weet het op zo'n manier te beschrijven dat het toch boeiend is. En je leert er nog wat van ook! Zo kom je erachter dat de kunstwereld minstens zo maf is als de wereld van de gepensioneerde detectives. Misschien wel maffer.

Dus, wat is de conclusie?

Simpel. The Last Devil To Die is een geweldig boek. Het is grappig, slim, en ontroerend. De personages zijn fantastisch, het plot is goed, en het is gewoon een heel fijn boek om te lezen. Perfect voor een regenachtige dag, of gewoon als je even wilt ontsnappen aan de realiteit.

Serieus, pak dat boek! Je gaat er geen spijt van krijgen. En als je het gelezen hebt, laat me dan weten wat je ervan vond! Ben benieuwd of je het net zo geweldig vindt als ik.

En nu, wie zet de volgende kop koffie? 😉