The First To Die At The End

Oké, laten we het even hebben over een herkenbaar fenomeen. Eentje die je waarschijnlijk al vaker hebt gezien dan de irritante reclames op YouTube: het personage dat als eerste het loodje legt in een film, serie of boek. Je weet wel, diegene die je nét een beetje begon te sympathiseren. Alsof het universum fluistert: "Leuk geprobeerd, maar nee hoor!"

Denk er maar eens over na. Het is als met een loterij, maar dan om de slechtste prijs ooit: onverwachte dood. Iemand moet de pineut zijn, en vaak is het die ene arme ziel die je, zeg, vijf minuten de tijd had om te leren kennen. Zo van: "Oh, kijk, de onhandige sidekick! Wat zal die…" BAM! Weg sidekick. Drama. Verbijstering. En een film die plotseling een stuk serieuzer wordt.

De Rol van de Eerste Dood

Waarom gebeurt dit steeds weer? Nou, de 'first to die' is vaak een cruciaal stukje gereedschap voor de makers. Het is de shock value die de boel aanzwengelt. Een soort plot-bulldozer die over je emoties heen walst, om duidelijk te maken: "Hé, let op! Dit is geen pretje meer. Iedereen kan sterven!"

Het is alsof je gezellig popcorn zit te eten, en ineens gooit iemand een emmer ijskoud water over je heen. Wakker worden! De snoozeknop is uitgeschakeld. Nu weet je dat de rest van de film (of serie, of boek) een stuk minder veilig zal zijn.

Ook is het handig voor 'character development'. Het overlijden van personage X kan de drijfveer zijn voor personage Y om in actie te komen. Denk aan de held die ineens een persoonlijke vendetta heeft, of de zachtaardige vriend die plotseling een onvermoeibare vastberadenheid toont. Dankzij dat ene (vreselijke) moment.

De Typische Slachtoffers

Oké, we weten nu waarom het gebeurt. Maar wie zijn die arme drommels die altijd de sjaak zijn? Er zijn een paar typische profielen:

• De Rode Shirt: Een klassieker, vooral bekend van Star Trek. Draagt een rode uniform (of een andere opvallende kleur) en loopt vol goede moed een gevaarlijke situatie in. Je raadt het al: levensverwachting: ongeveer 3 seconden. Het rode shirt is inmiddels synoniem met 'wegwerp-personage'.
• De Te Nieuwsgierige: Dit is die persoon die, ondanks alle waarschuwingen, toch de enge kelder ingaat. Of aan die bloederige, mystieke steen gaat zitten friemelen. Je snapt 'm. Nieuwsgierigheid doodde niet alleen de kat, maar ook deze figuur.
• De Ongelukkige: Soms is er gewoon pech. Je staat op de verkeerde plek op het verkeerde moment. Een verdwaalde kogel, een vallende piano, een boze god die net een bliksemflits nodig had. Shit happens, zullen we maar zeggen.
• De Sympathieke: Misschien wel de meest irritante. Je begint ze net leuk te vinden! Ze hebben een grappige eigenschap, een lief karakter, misschien zelfs een aandoenlijk achtergrondverhaal. 'Too good to be true' dus. Hun vroegtijdige dood is extra pijnlijk omdat je daadwerkelijk om ze gaf (een beetje dan).

En dan zijn er nog de varianten. De zwangere vrouw (sorry), het kind (dubbel sorry), de hond (echt, niet doen!), en zo verder. De regel lijkt te zijn: hoe meer je om iemand kan geven, hoe groter de kans dat ze snel onder de groene zoden liggen.

Het Leven is Ook Zo!

Het grappige is, dit fenomeen zie je ook in het dagelijks leven. Niet letterlijk natuurlijk (hoewel…). Maar denk eens aan. Hoe vaak heb je niet gehad dat je net enthousiast aan iets nieuws begon, en BAM! Obstakel. Tegenslag. Teleurstelling. Het is alsof het universum je persoonlijk test.

Je begint een nieuwe baan en die ene collega is direct al een drama. Je koopt een prachtige plant, en binnen een week is hij dood. Je gaat eindelijk sporten, en je verzwikt je enkel. Het leven is soms net een horrorfilm, maar dan zonder de speciale effecten (meestal).

Het is die constante herinnering dat niets zeker is. Dat zelfs de beste plannen in duigen kunnen vallen. Dat je, net als die arme personages in films, soms gewoon pech hebt.

Wat Kunnen We Leren?

Oké, wat is de moraal van dit verhaal? Moeten we nu allemaal paranoïde rondlopen, bang om de 'rode shirt' van ons leven te dragen? Natuurlijk niet! (Hoewel, een beetje voorzichtigheid kan nooit kwaad.)

De echte les is dat we moeten genieten van het moment. Dat we moeten koesteren wat we hebben. Dat we niet bang moeten zijn om risico's te nemen, maar ons ook bewust moeten zijn van de mogelijke gevolgen. En dat we, net als de helden in films, moeten leren omgaan met tegenslagen. Want die komen er toch wel.

Dus de volgende keer dat je een film kijkt en ziet dat die ene persoon het loodje legt, denk dan niet alleen maar: "Arme ziel!" Maar denk ook: "Hé, dat is net het leven!" En lach er een beetje om. Want soms is humor de beste manier om de harde realiteit te accepteren. En wie weet, misschien heb je wel de 'plot armor' van de hoofdpersoon en overleef je alles. (Maar reken er niet op.)

En als je dan toch een rode shirt draagt… Ren dan heel hard!